A Sandwich, A Baul and A Sleeping Hunk



Fiesta nga sa amin kahapon pero hindi naman ako nag-handa. Na imbey kasi ang beauty ko habang nag-go-grocery sa Waltermart Supermarket sa Makati. Nakapila na aketch sa cashier kung saan ang bagger ay isang gwapitong boylet. Hi Papa! Hihihi! Nasa conveyor na 'rin ang mga bibilhin.


Ang kaso, yung nasa unahan ko, lahat yata ng items na binibili nya ay either mali-mali ang barcode or walang presyo. Kaya pabalik-balik ang merchandiser sa loob ng grocery at customer service para alamin ang mga barcodes. Tapos may i pa-check pa muna ang customer ng mga prices ng lahat ng items nya bago i-punch ng kahera. Eh sandamakmak ang shinopping nya. Kaya naman pagkatagal-tagal ng transaction.


Hindi kinaya ng powers ko ang paghihintay dahil patience is not my virtue. Gustuhin ko mang lumipat, ang haba lang ng pila sa ibang mga kahera kung lilipat pa ako. Four cashiers lang yata ang naka duty. Kaya naman nagpa-alam ako sa cashier at in-abandon ko na ang grocery at umuwi na lang.


Ang bilis lang ng karma. Nagutom aketch and i was craving for this....




























So, rampa ang beauty ko sa Glorietta para lumafang. Eto ang aking Double Down. In fairview masarap talaga sya. Kasi dark meat yung part ng chicken na ginamit although the bacon is nowhere to be found. Bakit kaya???





















Tapos, rumampa ng minor ang lolah nyo. Napadaan ako sa Play & Display. Tamang-tama, naghahanap ako ng bagong baul to put some of my skeletons - hindi na kasi kasya sa walk-in closet ko. At itey ang nakita ko.....























Naka-sale ang foldable baul na 'yan. I bought it for P299.00 (hindi ko ma recall ang original price. Hahaha!). Nakita itey ng crush kong si P.K. sabi nya, P120.00 lang daw 'yan sa 168 Mall.


Ganon?????


Maka-rampa nga this weekend sa Divisoria. Pwede nya kaya akong samahan? Kasi baka maligaw akey. Hihihi!


And then, habang pauwi na akey, na-ispatan ko ang future hubby ko.






















Natutulog lang sa gitna ng Glorietta. Doon sa mga sofabelles 'don.


Ang puti nya at ang kinis. Ang laki rin ng arms. At parang ang bango-bango lang nya. I made sure na naka-silent mode na ang phone ko at naka-off ang flash bago ako nag click. Succeesss!!!


Hahalikan ko sana sya para magising sa kanyang pagka-himbing kaya lang nahihiya aketch.


Baka kasi hindi pa sya prepared sa aking kagandahan. Char!




Ano Ang Ginagawa Nila?



Tingnan ang larawan at sagutin ang katanungan...




















Ano ang ginagawa nila?


A. Nagcha-chat?


B. Nagluluto?


C. Nagpe-pedikyur?


or


D. Nagmo-Molecule for playing?



(Alam ni Felipe 'toh! Lolz!)



P.S. Ayoko na pong mag-email ng hindi buradong pic.

Nakakapagoooodddddd!!!!

Ang dami lang nag-request the last time.

Para lang naglabasan sa lungga ang mga bekis. Char!

So, all requests will be ignored. =)

Gamitin nyo na lang ang mapaglarong isipan. Hehehehe!


posted under | 22 Comments

Felix Bakat


Mga vakla, ito ay isang kwentong fiction lang ng isang baklang haliparot na itago na lang natin sa pangalang Chona. I repeat.... PIKSHYONNN!

...............................


Nag – decide ang baklang si Chona na hindi na sumama sa mga kaibigan nyang pupunta sa beach noong nakaraang summer. Kapos kasi sya sa budget pero syempre hindi na nya sinabi ‘yon kasi baka okrayin lang sya. Hindi nya feel matawag na purita. Naisip nya na umuwi na lang sa probinsya nila sa Batangas. Opo, isa syang Batangurlash.


Kaya noong umaga ding ‘yon, bitbit ang kanyang Louis Vuitton Cruiser Bag- na binili nya nang nagdaang pasko sa Vira Mall, sumakay sya ng bus sa Buendia.


Pagbaba sa istasyon ng bus ay nag tricycle pa ang muret kahit pwede namang lakarin. And take note, special trip - walang kasabay.


Habang tinatahak ang kalsadang papunta sa kanilang bahay ay nasamyo nya ang sariwang hangin at nasambit nyang…


“Fresh air…” sabay ngiti at sumilay ang kanyang mapuputing ngipin na bagong bleach lang.


Parang kumurap lang sya at hayun nga, nasa balur na nila sya. Tila isang modelong nag catwalk ang bruha habang naka angkla sa braso ang Louis Vuitton at nag-beso sa nanay n’yang noong oras na ‘yon ay nagta-tahip ng bigas.


Konting chika.


Makatapos mag-tanghalian, naisip niyang umidlip muna..


Nang magising ang bida mula sa kanyang siesta, nag-ikot-ikot sya sa bakuran. At tila namalikmata ang bruha. Dahil sa harapan ng kanilang bakuran ay may isang nilalang na nakatayo, naka-sando at may katawang mukhang anytime ay tutubuan ng abs.


Anyway, nakatayo ang hombre habang nakikipag-usap sa cellphone. Hindi naman nauunawaan ni Chona ang topic since a few meters ang distance nila.


Pawisan ang lalaki at tanging pulang basketball shorts lamang ang saplot. Hinagod nya ng tingin mula ulo hanggang… napa birds eye view si Chona at napa-nganga…


Parang ganito lang ang nakita nya…
















Uuyy, hindi sya yang picture na ‘yan ha. Pagsasalarawan lang ‘yan. Fiction lang itetch, remember.


Bakat na bakat lang naman ang Pocketbell ni kuya!


Bising busy ang lalaki sa kausap sa telepono at paminsan minsan ay nagkakamot ng tiyan. Kaya naman ang bruhang bida ay kandahaba ang leeg sa pagsipat. Gumamit pa ng props at hinila ang hose ng tubig at nagsimulang mag-dilig ng halaman para hindi mahalata.


Sabi nya sa sarili nya…


“Mahabaging dyosa ng mga bekis syan na ba? OMG, kung sya ang ipinagkakaloob nyo para sa akin... i'm accepting!!!”


Kulang na lang ay tumulo ang laway ni Chona everytime sumisilay ang treasure trail ng papable na tambay.


“Ang bakat! Ang bakat bakat!!! Kabisado ko na ang hugis, kabisado ko na ang laki, kabisado ko na ang haba, kabisado ko na ang shape ng ulo…. Kabisado ko na!!!!


Sino ba ang lalaking itetch ang tanong nya sa sarili nya? Hindi pamilyar ang tabas ng fez. Parang alien lang sa kanilang barangay.


Hindi malaman ni Chona kung lalabas ba o magpapakilala sa poging mama. Dala ng ka-alembongan, nalimutan na n’yang nagdidilig nga pala sya ng halaman. Kasehodang malunod ang orchids ng nanay nya sa bumabalong na water.


Isang malakas na busina ng truck ang gumulat sa mutya.


Kasabay ng “honk” ay napatabig sya sa hawak na water hose. Nagwisikan nang water at na-anggihan ang lalaking may kakaibang… bukol.


Napatingin sa kanya ito ng matalim at biglang umalis. Muntik nang mabatukan ni Chona ang sarili nya. Hindi na sya nakapag-sorry or kahit beso man lang sa lalaking binansagan nyang FELIX….


Felix bakat.


At pumailanlang sa ere ang awiting...


Sayang ngayon lang tayo nagkatagpo,

Ngayon na rin magkakalayo;

Bakit kaya

Minsa'y sadyang kay damot ng tadhana...


Nagtanong-tanong si Chona sa pinsan nya at nalaman nyang boyfriend pala si Felix ng kapitbahay nila sa likod at nagba-bakasyon din.


May dyowa na sya? Oh sayang talaga… hindi pa man... heartbroken na ang bruha.


Pero ang ating bida ay naniniwala sa kasabihang….


“Kung hindi pa kasal… ay hindi pa bawal”


Kaya naman hindi sya sumuko. Subalit ang lahat ay mau-uwi rin pala sa siphayo…


“Ang sakit! Ang sakit, sakit!!!” at nag-internalize sya.


Ganito ang nangyari:

Kumakain ng tig be-benteng halo-halo sa katabing tindahan si Chona ng makita nyang papalapit ang lalaking may mahiwang bukol.


Naka sando ito’ng muli at naka dilaw namang shorts.


As usual bakat.


BakaT na bakaT!!!


At sa unang pagkakataon ay nadinig ya ang boses ng papa.


“Pabele nga ng halu-halu. Yong regolar lang tig Piptin”.


Muntik ng malunok ni Chona ang buo-buong sago at pinipig sa tindi ng accent ng future papa nya. Pero hindi naman sya agad nawalan ng gana, bagkus ay inisip nyang…


“Accent lang ‘yan, laman-tiyan pa ‘rin yan.”


Lakas loob syang nagsalita….. at umalembong na ‘rin.


“Ikaw pala yung boyfriend ni Mia”.


“Aku nga. Ekaw yong nam-basa sa aken kahapon ‘de ba?” sagot at tanong ng lalaki.


“Uy sorry, di ko naman sinasadya ‘yon para na-anggihan ka lang.”


“Okey lang, nagolat lang ako.” sabay bigay ng matamis na ngiti.


“Ano na nga pangalan mo?” usisa ng Chona.


“Geo.”


“Gio?”


“GEO!”


“Ah, Geo. Akala ko Felix.”


“Felex? Baket naman Felex?”


Nangiti ang Chona ng pagkatamis-tamis matamis sabay sabing.... “wala lang...”


“Wird ka pala no?”


“Wird?”


“Oo wird!”


Napaisip si Chona ng sandali.... “aahhh... weird!”


“Yon nga sabi ko!”


Buti na lang pasensyosa ang lolah mo kung hindi baka binatukan nya na ang hombre ng panggadgad ng yelo.


Change topic ang drama.


“E bakit naman ‘di ka nag special ng halo-halo para may ube at leche flan?”


“Ukey na to, pang alis-enet ba.”


“Nag-iinit ka?”


“Sera! niluluko mu na aku ha.”


“Hindi a. Sabi ku lang kung naiinitan ka?”


“Slayt lang.” sagot nya.


Tila na deplete ang stock ng pasensya ng Chona. Mukhang mahihirapan sya. Hindi ito kakayanin ng powers nya. Kaya ng tuluyan nang nag walk-out sabay sabing...


“It’s your lost, not mine...”


“Anu senasabi mu?” tanong ni Geo.


“Ahhh wala... matutulog na lang ako!”


At doon natapos ang mahal na araw ng bruha.


Oo, hindi lahat ng attempt ay successful. Ganyan ang life, wag mag mukmok, so find na lang ng next target kumbaga.


............................

Happy weekend mga kafatid. Fiesta ng Don Bosco sa amin sa Makati Cityyyy! sa Linggo. Halina, punta kayo. Char!





posted under | 18 Comments

Buti Na Lang Hindi Ko Sya Nanay...


Kasi, mukhang mas magaling pa sya sa 'kin...


Char!














posted under | 21 Comments

Pasasalamat


From the ashes of a failed relationship, ipinanganak ang blog na itey. Kailangan ko kasi ng dibersyon para makalimot. Eh hindi naman ako sanay mag-mahjong at ang cheap lang ng bingo. Ayoko 'rin maglasing. Loser na loser lang ang dating.


Kaya naman instead na umattend sa orientation ng mga new members ng Tropang Tambay sa aming barangay, I chose to start a blog. Anyway, the tambays made me their honorary muse. Hihihi!


Kasi naisip ko, wala pang tambay na sumikat.


Eh ever since bata pa akey, gusto ko ng magka-pangalan. Sabi ko nga sa nanay ko, isali nya ako sa Little Miss Philippines sa Eat Bulaga. Hanggang ngayon, hindi ko maisip kung bakit hindi nya ako in-audition. Sayang. May anak na nga si Jessa Zaragoza at binata na si Aiza.


Pero heto nga, blogger kuno na aketch. Mas ok na itetch kesa i-pursue ko ang impending showbiz career. I value my private life kasi.


Enjoy naman palang mag-blog. Kasi, nagkakaroon ka ng pagkakataong ilabas ang emosyon mo pati na mga skeletons in my walk-in closet without being judged.


‘Yung mga bagay na hindi ko kayang i-share sa lola ko, o sa nanay ko, dito ko nai-shi-share.


So, dear readers, parang nanay at lola ko na kayo. I love you mga ateh.


Heto na nga, 7 months na akong nagba blog. Kaybilis ng panahon. Kung nabuntis ako, in 2 months time ipapanganak na ang baby ko... na walang ama.


When I started this blog, I am so happy to have 200-300 page views a day. And to have followers na kasing ganda at bait ko lang. Kahit yung iba slightly depreciated na. Char!


Oo, tinitingnan ko po kung may nagbabasa ba ng blog ko thru Stat Counter coz I don’t intend to keep this blog to myself just like what happened dun sa letseng diary ng Mara Clara (the original) na it took them almost 5 years to find at na discover na nasa ibabaw lang pala ng tokador.


Kaya alam ko na nag-grow ang followers since the time I started this blog. Recently medyo na surprise akey. I just realized na that this blog has an average of 1,500 page views na a day. Ang daming vakla!!! Char.


Pero nung Saturday, umabot sa 2,591 ang page views. Shock akey. Kaya I therefore conclude na walang datung ang mga vaklush nung Satuday na pang gimik kaya they decided to stay home or mag-internet na lang at mag blog hopping. At isa ang blog ko sa mga nakinabang. Hihihi!













Salamat pow!


Anyway, I am so thankful nga na sinusubaybayan nyo (at sanay binabasa nyo rin) ang blog ko. Hihihi! Salamat mga friendships! Mwah! Mwah! Mwah!


I would like to make beso to Desperate Houseboy and Nox! Hindi man tayo magkakasing bata, sa puso at diwa pareho lang tayong sariwa. Choz!


At pramis hindi ako binayaran ni Nox at Houseboy para i-greet sila. At hindi rin kami nag-siping or threesome. Choz!


Sya nga pala…

Kung may twitter na akey: misschuniverse

Ay may e-mail at facebook na rin din akey: misschuniverse@yahoo.com (add nyo naman aketch dahil si Bookie pa lang ang friend ko ‘don. Hihihi!)


And with that i would like to leave you with this heartfelt quotation for the day....












Men In Uniform


I have a thing for men in uniform.





















Pero ako lang ba?


Matuyot nawa ang mga bilat na mag-deny.


Ewan ko ba... mapa pulis, sundalo o security guard.


Para kasing may extra sex appeal factor compared to average men.


Hindi na ako magma-malinis. May ilang karanasan na rin akey. Oo,nagkawang-gawa ang inyong lolah para sa kanila. Kumbaga sa abogado - pro bono. Char!



Si Friendship - wala lang. Siya lang ang kilabot ng mga ganitetch. 'Wag ka, na-i-take home na sa kampo ng Hukbong Sandatahan ng Pilipinas ang ate kong 'yan. At para na rin syang nagsilbi sa ating bayan sa kanyang ginawa. Dahil napaligaya nya ang isang nalulumbay na papang sundalo. At ginawa nya 'yon not once... but twice!!!


May pinapilan pa nga 'yan, isang gwapong baranggay tanod sa baranggay namin. Hindi ko lang alam kung na-getsing. Pero sa tingin ko, confeermeed! Mukhang boy-next-door kasi ang tagapagtanggol ng baranggay. Ka-patol-patol ang fez.


Sa office namin ay may cute na guard. Tawagin na lang natin syang Noah. Hihihi! Maliit ang mukha, matangkad, gwapo at chinito. Lagi syang naka-smile sa akin. Syempre lagi rin akong naka smile sa kanya. Hindi naman ako istariray at mataray in person. So syempre, para kang namumuhunan sa negosyo, dapat extra nice ka. Whiz nya know your hidden agenda.


Ito kasi yung mga opportunities na hindi dapat binibigla. kasi ang target ay armed lang with baril and batuta. Of course ayaw nating mabugbog dahil lamang sa chorva. So may i exert akey ng effort kay Noah para magetsing sya.


Aaminin ko medyo slow akey kasi, una, kasama ko sya sa building kaya mahirap na. Baka maging laman ako ng mga blind items. Pangalawa, balita ko may asawa na si Noah so mas matinding effort talaga ang kailangan. Pangatlo..... wala na palang pangatlo. Hanggang dalawa lang.


Anyway, dahil sa kabagalan ng kilos ko ay nagulat na lang ako ng malaman ko isang umaga na nalipat na pala si Noah ng assignment. Hindi na sya sa building namin magri-report. Oo may building ako. Char!


Nasaktan syempre ang puso ko. Sayang naman yung investment ko sa mga inaabot kong siopao sa kanya na kunwari ay sobra ang nabili ko.


Ano, mauuwi na lang sa wala.


Katangahan ko kasi. Hindi pa nag aksyon.


Hanggang isang araw, naisipan kong maglakad mula sa Greenbelt papuntang Pasong Tamo. Linggo 'yon. At habang nililipad ng hangin ang aking mala-sutla at mahabang hair... napalingon ako sa isang...


"PSSSTTT!!!!!"


I forgot, hindi pala ako aso, bakit ako lumingon?


At tila pinag-adya ng tadhana... si Noah pala!


OHmygosh b gasssh! Namamalikmata ba akey?


Of course, hindi. Si Papa Noah nga.


At tumakbo akong papalapit sa kanya habang tumutulo ang luha. Niyakap ko sya ng mahigpit at hinalikan.....


Joke lang. Na keri over ang lolah mo.


Eh bakit ko naman sya hahalikan at yayakapin? Kami ba? Hindi ko pa kaya sya sinasagot. Hihihi!!!


Ayun, binati ko sya. I mean kinamusta ko sya hindi hinand-job.


Kinamusta nya ako.


Nagkamustahan kami.


Nagpalitan ng number...


At nangakong masusundan pa ang aming pagka-kaibigan. Without malice or anything - from his side. Hehehe!


At inaya ko sya isang araw makipag-inuman. Kahit hindi ako sanay. Char! Pero sabi nya, sana daw dalawin ko sya isang gabi sa duty nya. Para may ka-kwentuhan naman sya.


Ohmy..... tama ba ang naririnig ko. Kaming dalawa lang? Magku-kwentuhan?


Syempre hindi ko pinahalatang excited akey. Kaya sabi ko...


"Mamayang gabi ba? Anong oras aalis yung kawama mo? Sigurado ka bang tayong dalawa lang? Wala bang ibang tao dyan? Wala bang hidden camera dyannnnnn??????"


Hindi ko trip kabugin si Katrina sa scandal nya. Coz i can definitely do better than her!!! Char!


Sagot naman sya, "Oo, mamayang gabi." At nag-sparkle ang kanyang pearly white teeth.


Ayyyy! Siguro ito na ang gantimpala sa pagiging mabait ko sa mga kapitbahay kong ipinaglihi sa fungi. Salamat sa mga DYOSA!!!!


Ako ang nagwagi!
Naitago ko ang damdamin kong sawi.
Sinong magsasabing ito ay mali..
Kahit alala ka bawat sandali...


Move over Dulce! Enter, Danica Flores Magpantay!!!


Kaya mega body scrub ang inyong lolah pag-uwi ng balur. Kung pwede lang, pati gilagid ko ay i- scrub ko para fresh lahat. Kaya halos mamuti ang gums ko sa pagbabad ng mouthwash.


At nag-text na nga sya.


"Punta ka na dito. Mga 9pm."


Ang hindi nya alam, nagkukubli lang ako sa kabilang building habang naghihintay. Nakatago sa mga halaman habang pinapapak ng mga Aedes Aegypti. Buti na lang hindi natuloy sa dengue.


Syempre, hintay ng ilang sandali para hindi mukhang excited ang dating. Ang hindi ko alam, pantal pantal na pala ang sensitive kong balat sa mga kagat ng lamok. Keri lang.


Sinalubong nya ako sa main entrance na para bang bride na sinasalubong ng kanyang groom. Kulang na lang ay mga abay at singsing. Kasi sa isip ko, vonggang sumasabog na ang mga fireworks.


Noah: "Halika, tuloy ka sa loob."

Me: "Sigurado ka bang ok lang?"


Noah: "Oo naman. Ako lang tao dito. Ginawa na kasing storage 'to. Nagta-transfer na kasi kami sa Subic."


Me: "Ang layo naman. Ikaw, malilipat ka 'rin doon?"


Noah: "Oo, doon na rin ako ma-a-assign."

Me: "Ganon? Kailan?"


Noah: "Next week."


Ang bilis naman. Kung kailan mahal na kita. Choz!


Naupo kami sa sofa. Magkatabi kami. Binuhay nya ang tv. Hindi ako makapag salita.


Noah: "Oh, bakit tahimik ka?"


Me: "Wala akong masabi."


Noah: "Eh di 'wag na lang tayong mag-usap. Hehehe!"


Me: "Eh ano naman ang gagawin natin?"


Inosente kaya ako.


Noah: "Yung matagal na dapat na nating ginawa....."


At noong oras na 'yon, para akong kinoronahan ng dalawang beses bilang Mutya ng Talipapa Wet Market.







posted under | 33 Comments

Ms. Chuni Goes Techie



Bago ang lahat, gusto kong ipaalam na may Twitter na akesh. Hihihi! Humahabol sa teknolohiya ang lolah nyo.


Halika na at sundan nyo ang birdie ko...




Hihihi!
















..................................................................



This 2011, I will also start posting na my favorite things.


Ok, bago mag react sa pag-aakalang mababago ang format, of course mga Papa pa rin ang nasa top ng aking list of favorites.


Pero gusto ko ring i-share ang aking mga discoveries and favorite things like food, websites, gadgets, etcetera, etcetera.


And i will label these entries as Ms. Chuni's Favorites! Oh devah, pinag-isipan ng slight. Hahaha!


Baka kasi isipin nyo eh puro lalaki na lang ang nasa isip ko.


Of course not!


Excuse me noh!


95% lang.


Anyway, eto na ang isa sa aking favorite website.


Unplggd is my favorite technology and gadget site. Sobrang enjoy at swabe ang presentation nila ng mga latest sa gadgets at technology. Dami pang tips. Kung mahilig ka rin sa mga gadgets chuva, you will truly enjoy this site. Oo, aside from boys, may iba pa 'kong kinagigiliwan noh. Hihihi!


Previously, they featured yung mga tech collections ng Team Unplggd.


Sabi nga nila, borderline OCD types daw sila.


Ako rin. =)


Kaya segway muna aketch sa regular programming at may I share muna aketch ng ka-aliw at inspiring na collection ng team. At hindi pa nakuntento ang lolah mo kay may I share din sya ng kanyang gadgets. Here it goes...




Anthony's Tech




















Campbell's Tech



















Joel's Tech






















Kirsten's Tech






















Range's Tech


















Sonia's Tech


















Vivian's Tech






















and finally...


Ms. Chuni's Tech... =)




















Hindi ko na sinama ang nipper at cuticle remover ko kasi baka OA na.



At iyan....... iyan muna ang lovelife ko ngayon.


Char!







The Best Thing About Me Is...


YOU.









posted under , | 8 Comments

Ang Lihim Ni Friendship


Lahat tayo’y may itinatagong lihim.

Lihim na gusto nating sarilinin.

Subalit hindi lahat ng lihim ay kaya nating dalhin hanggang sa ating libing.

Dahil sa ayaw at sa gusto mo, may mga lihim na nakatakdang mabuking.

Charing!

…………………................


Kahit sagana sa dilig, si Friendship ay salat at uhaw naman sa pag-ibig.


Matagal na nyang ninais na mag change ng status sa Facebook at gawin itong “in a relationship” from “it’s complicated”.


Oo, complicated ang lovelife nya.


Why?


Kasi kahit 80% ng contacts sa phonebook nya ay boylets nya, wala pa rin syang maituturing na dyowa.


Subalit isang araw, bago tuluyang natapos ang 2010, natapos din ang kanyang paghihintay.


Dahil na rin sa pagpu-punyagi at perfect attendance sa Escuela de Baclaran ay nakilala nya si Jay-R – isang boylet na ang mudra ay halos kasing-age ni Friendship.


Kumulog at kumidlat. Dahil ang pagiging emperatriz ng mga cougars ay kanya ng tinanggap.


In short parang junakis lang ni Friendship ang bagong dyowa nyang si Jay-R.


Twenty si Jay-R.


Junakis sa pagka-dalagita.


But who am I to judge?


I am just but a beauty queen.


Pero sabi ko nga kay Friendship. I doubt if Jay-R is his soulmate. Friendship is probably in-love with the idea of being in a relationship and not with the boylet himself. Kilala ko sya. Mabilis syang ma-umay.


Pero, supporting role lang aketch sa tambalang Jay-Friend. At whiz ko feel maging Bella Flores sa buhay nila.


Inuwi nga ni Friendship sa aking balur si Jay-R. Ipinakilala sa akin. Matangkad ang hombre, slim, bata, sariwa.


Para lang silang tambalang Vicky Bello at Makisig Morales…. Este Hayden Kho pala.


At dahil nga sa pagbisi-bisita ni Jay-R sa balur ay madalas na syang ma-sight ng ibang residente ng compound. Naging curious sila sa presence ng batang hombre.


Karag pa sya ni Friendship sa badminton event namin with Dexter and the rest of the straight boylets from our compound.










Jay-R & PK playing, Dexter refereeing.


Kaya naman isang araw tinanong si Friendship ng crush kong residente rin sa compound na si codename PK (Papa Ko):


“Kaano-ano mo si Jay-R?”


Na-shock ang Friendship. Nag-palpitate sa direct inquiry. Hindi sya prepared. Walang maisip na isasagot. Kaya naman mega dedma at change topic ang naging drama ni Vicky este Friendship.


Gustuhin ko mang magpaka-honest, eh sino ba naman aketch para mag-offer ng information? Hindi gawain ng isang Binibining Pilipinas title holder ang makialam.


……………………………………


Si Jay-R ay nagta-trabaho sa isang factory ng condiments. Kung anong klaseng condiments, hulaan nyo na lang.


Ngayon, almost 2 months na ang mag-jowa. Halos every weekend silang magtagpo sa aking balur upang pagsaluhan ang magdamag. Pero gaya nga ng aking hinala, mukhang nasusuya na si Friendship sa sustansyang dulot ng kanyang bagitong papa.


Gaya ng isang bampira, kailangan nyang tumikim ng iba.


At isang araw ng Linggo, naglunoy sa kandungan ng ibang lalaki ang founding chairperson ng Makati Club - and I am not referring to the city.


Hindi kinaya ng Johnsons Baby Powder at ointments ang kati.


Sa feeling ng ibang Adan ay na-cure ang itching na kanyang ini-inda.


Pero nakatunog si Jay-R.


Alam nyang lumandi ang kanyang esposang Ilokana. Kaya mega text sya.


“Wer r u?”


Aamin ba si Friendship?


Oo, umamin sya. Malandi lang sya pero hindi sya sinungaling.


Nasaktan ang Papa Jay-R nya.


Ano na ang mangyayari sa tambalan na nakatakdang tumaob sa MELASON (Melai-Jason) love team?


Ano na ang nangyrari sa tamis ng pag-ibig?


Na pati Weeksary ay may cake.…











Mauuwi ba 'to gaya sa naglahong loveteam nina Madam Auring at Archie or Jimboy at Mahal?


‘Wag naman sana.


Pero ipinaunawa ni Friendship ang sitwasyon sa kanyang anak... este dyowa. At naunawaan naman yata ni Jay-R.


Kasi nung Saturday, muling naganap ang kanilang weekly chorva marathon.


Pati mga surot ay tila nahiya sa sugpungang naganap. nag take ng leave of absence ang mga insekto. Whiz nila type ma-witness ang pagniniig.


Pagkagising kinaumagahan ay kita na ang gilagid sa smile ni Friendship.


Tagumpay ang kanilang pagbabalik love team.


At sa sobrang gigil ni boylet kay Friendship, iniwanan lang sya ng souvenir.


Isang dambuhalang chikinini.












Na shok ang alembong na Ilokana sa na-discover.


Hindi malaman kung paano aalisin ang evidence ng kanyang kalandian. Todo kuskos ng labakara at maligamgam na tubig.


Hanggang sa mamula.


Syempre hindi natanggal.


Worried sya kung paano sya papasok .


Maglagay ng scarf? Bandana?


Vaklang-vaklang mga options.


Naghanap ng concealer.


Hindi pala nya kayang itago ang kanyang lihim…


Amfootah. Kinarir na lang nya.


Dedma na lang kung may makakita.



PS: Ang latest, ina-aya na ni boylet magpakasal si Friendship. Anong sinabi ng hair ni Rapunzel. Namannn!


Gusto ni Jay-R ipakilala si Friendship sa kanyang Nanay at gusto rin nyang makilala ang family ni Friendship.


Mamamanhikan na ba si Jay-R?


Gagawin kaya akong bridesmaid?


May oras pa ba para magpagawa ako ng gown kay Monique Lhuillier?


Babagay kaya sa akin just in case na fuchsia ang motiff?


Ang dami lang tanong sa isip ko.


Na-stress ako bigla.


Parang gusto kong mag somersault mula sa tuktok ng LKG Building sa Ayala.



Newer Posts Older Posts Home
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Kumonek!

E-mail/Facebook: misschuniverse@yahoo.com
Twitter Account : misschuniverse
There was an error in this gadget

Tungkol sa Reyna

My photo
The universe is my kingdom, and i am the Queen!.... ahhmmm, that's a tall order pala, sige na nga 2nd Princess na lang. ;-)

Mga Fellow Beauty Queens

There was an error in this gadget

Popular Posts

Weblogs

Blog Directory for the Philippines

TopBlogs

Personal - Top Blogs Philippines

    View My Stats

Recent Comments