Matagal na kaming magka-kilala ni Friendship. Pa-straight pa kami ‘non…bata… sariwa… fresh grad kaya hindi na ma-ituturing na kolehiyala.

‘Eto ang kwento…

Nagka-kilala kami ni Friendship sa boarding house ni Sukne – ang dalahirang landlady namin na tanging pag-upa ng apartment at i-convert itong boarding house ang source of income.

One thousand eight hundred (P1,800.00) ang upa ng bawat isang boarders. Pag may electric fan ka, plus P200. Pag magcha-charge ka ng cellphone, plus P100. Outgoing at incoming calls, P5.00 per 3 minutes. Kung may laptop ka, plusP500. Ang plantsa, one hour every week ganon din ang laba – hindi naman one hour pero once a week lang.

At ang curfew, 10pm. Tinalo pa namin si Cinderella na magpa-palit ng anyo at the strike of midnight. Ila-lock talaga ni Sukne ang gate at main door kaya matutulog ka sa labas pag inabutan ka ng curfew. May boarder na sumubok na kumatok ng madaling araw, gising na ang buong baranggay pero never nag open ng door ang oversized na landlady.

Sampu kaming boarders sa loob ng isang kwarto na may limang double deck. Para kaming sardinas in olive oil sa dami. Olive oil, kasi magma-mantika ka sa sobrang init.

Take note, pati sa kusina ay may isang double deck na may dalawang boarders naman. Ang ligo at morning ceremony mo ay dapat maximum of 15 minutes lang or else, male-late ang mga susunod sa ‘yo dahil isa lang ang banyo. Kaya kahit na sa Makati ako nakatira at nagta-trabaho, kailangan ko pa rin gumising ng 5:30am para ma-una at makarating sa office ng hindi male-late.

Bagong salta pa lang ang reyna sa Makati kaya hindi ako masyadong choosy noon. And besides, nung mag-inquire ako, may naka-brief na boarder na cute kaya paysung agad ako ng one month advance at one month deposit. Hindi ko alam last week na pala nung boarder na ‘yon at mega travel na sya abroad. Hindi ko man lang s’ya natikman. Anyway may iba pa namang cute boarders na mahilig mag-ala- Bench uncut fashion show. Syempre wiz nila know na may girl sa grupo. Ako ‘yon.

Two months na akong boarder ng dumating si Friendship. Nag click kami instantly. Isa syang Ilokano (na eventually ay na-discover ko ngang isa pala syang Ilokana). Mabait sya at ako naman ay isang maldita. Kung kambal kami, sya si Agua at ako si Bendita. Pero hindi ko alam na verde rin ang blood-type nya. In short, dalawa pala kaming Eba. Hindi ko man nabasa ang kanyang aura ay unconsciously hindi ko naman sya natipuhan. Take note, may hitsura si Friendship.

Fast forward.

Eventually, nag-plano at nilayasan din namin ni Friendship ang boarding house ni Sukne at kumuha kami ng sariling apartment. Sa Makati rin. In fact 2 blocks away lang kay Sukne. Malaki pa ang bagong apartment namin kaysa sa boarding house ng tsubibong landlady. Two-storey at may 2 malaking kwarto. Tig-isa kami ng room ni Friendship.

Maliban sa electric fan at kutson, wala na kaming gamit. Hanggang unti-unti, buy kami ng tv, ng ref, ng sofa at maging ultra vongga at sushyalin ang dati’y aalog-alog na apartment.

Isang sabado, chumovah ako sa ‘school’ (‘yung sinehan sa kwento ko about POLA). May I watched ako sa balcony area ng nagsu-show na dalawang hombre na nakaupo sa harap ko. Game ang dalawa at ok lang na pinagpi-fiestahan ng mga vaklang miron ang palitan nila ng body fluids. Biglang may lumapit na isang guy. Na-shock ako ng makilala ko ito. Si Friendship!!! At mega comment sya sa chumo-chorvah…

Friendship: “Wow, ang galing mo… ako naman pwede? Hehehe!”

Bigla akong yumuko at nagtakip ng belo sa mukha. He cannot see me here. Kahiya. Paano na lang ang reputasyon ko???

Pero wait, bakit s’ya nandito rin?

Siguro tanga lang talaga ako but for so many years na kasama ko si Friendship, hindi nag-buzz ang gaydar ko. Wala kahit isang bar na signal. At sobrang galing nyang magtago ng katauhan.

Nang lumipat ng pwesto si Friendship ay dali-dali akong lumabas ng ‘school’. Hindi ko alam ang gagawin ko. Ku-komprontahin ko ba ‘sya o ignore lang. But since hindi ako mapapakali ay I decided na kausapin ko na lang sya pag-uwi nya ng house.

Pagdating ko sa bahay, naligo muna ako. Paglabas ko ay nandoon na sya sa sala at at nanonood ng tv . Naupo muna ako sa study table ko na nasa sala din at nag internet. Nang matapos na yung movie ay nag-paalam na syang matutulog na. Tinanong ko sya kung pwede ko muna syang makausap. Pumayag naman sya.

Hindi ko naman alam kung paano ako magsisimula. Isang hingang malalim at....

Me: “Bro, (yan kasi tawagan namin…eeewwww!) nakita kita kanina sa sinehan...”

Friendship: “HA!!!!??????”

Me: “Oo, nandon din ako kanina. Nakita kita.”

Hindi agad naka imik si Friendship. Nakangiti pero parang namutla and to think na moreno s’ya.

Me: “Wala naman sa akin ‘yon, gusto ko lang sabihin sa ‘yo na hindi issue sa akin ‘yon. Kahit ano pa gawin mo... buhay mo ‘yan. I cannot judge you kung ano man gawin mo sa buhay mo.”

Friendship: “Nakita mo ginawa ko kanina?”

Me: “Alin? May tsinupa ka?”

Friendship: “’Nay...” sagot nya.

Me: “Hindi ko nakita pero alam ko naman ang kalakaran do’n. Ok lang naman yon. Nagawa ko na rin yon. Nagulat lang ako kasi hindi ko akalain na ganon ka rin.”

Friendship: “May sasabihin din ako sa ‘yo.”

Me: “Ano ‘yon?”

Friendship: “Nakita na rin kita don. About two weeks ago. Papalabas ka na. May kasama ka. Nagtago nga ako kasi baka makita mo ko.”

Me: “Ha?”

Friendship: “Oo, kaya nga after nung makita kita, iniiwasan ko ng pumunta don. Pero kanina... akala ko hindi ka pupunta kasi hapon na nandito ka pa sa bahay kaya akala ko ‘di ka lalabas kaya naglakas loob akong bumalik don.”

Me: “Ah... bakit di mo ko kinausap nung nakita mo ko?”

Friendship: “Kinakabahan kasi ako. ‘Di ko alam kung pano kita i a-approach kaya i decided na sarilinin ko na lang.”

Me: “I see. Pero ako, kasi, di ako mapapakali nyan kaya i decided to talk to you now.”

Friendship: “Buti nga at kinausap mo na ko.”

Me: “Kasi... ayoko namang iwasan yung ‘school’ para di kita makita don. Kaya naglakas loob na kong kausapin ka kasi para kahit magkita man tayo don... di tayo magka ilangan.”

Friendship: “Oo nga eh... sige... marami pa tayong pag-uusapan.”

Me: “I know... parang kalahati lang kasi ang pagkaka-kilala ko sa ‘yo after this...”

Friendship: “Di bale... now... we can be very open to each other...”

Me: “I agree... Pero tulog na tayo... antok na ko eh.”

This happened about 3 years ago. At iyon ang naging simula ng mga adventures naming bilang mga diwata. At wala ng kyeme-kyeme. Lahat na yata napag-usapan namin. Kaya ayun, super friends pa rin. At ang dating ‘bro’…’sis’ na ngayon.

Hanggang aking nakilala itong si Sony VAIO.

Subalit, datapwat… dumating ang soulmate ko….

Hinding-hindi ko na sya ipagpa-palit kahit na kanino…

Wala ng iba pa…. Meet my Macbook Pro!

At salamat sa PowerMac for the 15% discount.

Eyelovettt!!!

Why Mac?

I wrote this story last March of 2008 for my previous blog (R.I.P) . I revised it a little pero true story po ito. Enjoy!

………………………………………………………………………………

Naka-kwentuhan ko sa ‘school’ (tawag sa isang sinehan na may ‘milagrong’ kaganapan) kahapon si Pola. Tambayan ng mga vaklush at kolboys ang school na naging popular na rin dahil sa mga aktibidades at raids. Yes, katakot sya. I mean ang school, hindi si Pola.

Si Pola ay regular na parokyano sa ‘school’. Saturday and Sunday ang schedule nya dito. Ang alam ko, opening hanggang closing sya don. Grabe ang stamina ng lola noh?

Sabi nya may crush daw sya sa akin. Ewan ko ba sa bruha. Hindi ako proud don. Itong si Pola ay nuknukang mahilig manghipo. Sa halip na beso-beso o handshake, naka-sapo agad ang palad nya sa mga bukol ng kakilala nya. Lason na lason ang diva.

Medyo matagal ko na syang kakilala. Ma PR ang Pola at mabait naman talaga. Nang makasalubong ko sya, hindi ko agad nakilala. Nag-a-adjust pa kasi ang tsinito kong mga mata sa karimlan. Na- recognize ko lang sya ng mag-hello sya sabay dakot sa aking boom chikiwawa.

Me: "Gaga ka Pola, sinabi na sa 'yong ‘di tayo talo."

Pola: "Sige na Chuni, taluhin mo na ako, ok lang." pakiusap nya.

Me: "Bruha ka, tamaan tayo pareho ng kidlat."

Pola: "Di kaya tayo tatamaan ng kidlat dito - sinehan kaya ito."

Me: "Yun na nga e, ang daming hombre dyan ako pa napag-tripan mo."

Pola: "Sige na pagbigyan mo na ko. Kahit once lang."

Me: "Eeeewwwww!!! Hindi ka ba kinikilabutan dyan sa sinasabi mo? Ano ako, timberlu? Ay naku Pola, hindi ako titigasan sa 'yo. Goodbye!"

Pola: "Uy wag ka ng umalis, kwentuhan na lang tayo. Wala akong ma-hada. Gusto ko lang ng ka- kwentuhan, share ko mga stories ko sa 'yo"

Naawa naman ako sa kanya at wala namang gwapong hombre in sight kaya I decided to stay and be a shoulder to lean on sa emoterang palaka.

Kung makakasalubong mo si Pola, hindi mo agad mapagkakamalang vakla. Straight-acting din ang drama sa buhay ng bruha. Mas mukha nga syang kargador kaysa sa akin. I mean, mas mukha syang mhin. Lumalabas lang ang kavaklaan nya kapag nadidinig nya ang awiting Xanadu at pag may na-sight na boylets. Pag cute ang boylets, shining, shimmering, splendid ang sparkle ng eyeballs n’yan.

Ayon sa kanya, 28 years old pa lang daw sya. Hindi ko na kinontra ang ilusyonadang bruha. 28 sya sa madilim na sinehan pero pag na-arawan tatambad sa ‘yo ang masakit na katotohanan. Parang vampire na takot sa ultra-violet rays.

Naupo kami ni Pola sa tapat ng isang gumagaralgal na electric fan at ilaw na kulay pula.

Me: "Basta vakla ‘wag mo na ‘kong hihipuan ha. Kinikilabutan talaga ako."

Pola: "O sige na, kwentuhan na lang."

Kinwento ni Pola kung paano sya unang nakatikim ng burat - sa kaklase nya noong highschool. 16 yearsl old sya. Alam na daw ng mga kaklase nya na girlalu sya noon pa man. Yung mga bully sa school, favorite syang tuksuhin. Deadma lang daw s’ya. Minsan daw may pu-pwesto sa likod nya sabay kadyot at magtatawanan na daw. May occasion na may hihipo sa puwet n’ya.

Me: “Wow, eh di ang saya naman.”

Pola: “Kinda. Pero alam ko naman na biro lang ‘yung mga ‘yon. Gusto lang nilang may napagta-tawanan at ako ‘yon.”

Pero isang araw daw bago ang intramurals nila ay ay nag-overnight sila sa school kasi kailangang mag-ayos ng wedding booth ng org nila. Akala daw nya ay marami sila pero nag-uwian daw ‘yung iba at naiwan ‘sya kasama ang 3 kaklase. 2 babae, 1 lalaki at sya na nga.

Natulog daw yung 2 babae sa isang room. Jo-join daw sya sana sya sa 2 pero lumapit sa kanya yung 1 kaklase nila at bumulong na mamaya na sila matulog. Tapusin na daw nila yung

decorations ng booth. Ang pangalan ng boy classmate ay Lando. Si Lando ay member din ng varsity nila at may kalakihang tao. Naging ma-usisa daw si Lando ng makatulog na yung 2 babae.

Lando: May boyfriend ka na ba?

Pola: Huh? Ako? Bakit mo naman nai-tanong ‘yan?

Lando: “Wala naman. Gusto ko lang malaman.”

Pola: “Wala pa ‘no.”

Lando: Ok.

Hindi na daw sinundan ni Lando ang tanong. Pero nagulat sya ng maghubad ng t-shirt si Lando. Parang si Machete daw ang tindig at porma ng mulattong si Lando. Nagsalita daw ito na “Ok lang? Mainit kasi.”

Hindi na s’ya sumagot. Mangha ang bruha sa katawang nakatambad sa kanya. Delicioso. Ilang minuto pa ang lumipas at napansin nya na panay naman ang kamot sa harapan ni Lando. At bawat kamot ay tila may nabu-buhay na laman sa loob nito. Bumubukol. Tumitigas.

Pag tumitingin sya, nahuhuli ni Lando ang tingin nya sabay ngi-ngiti ito. Nag-uunat din ang hombre na para ba ‘daw ipinapakita ang mabuhok na kili-kili nito. Ma-talahib. Takam na takam man ang bida, todo self-control pa ‘rin ito. Wala pa kasi syang experience ‘noh at hindi n’ya alam kung parte pa rin iyon ng mga nakasanayan na n’yang mga biro.

Hanggang lumalapit na daw sa kanya si Lando at idini-dikit ang katawan nito sa kanya habang patuloy na nag-aayos ng dekorasyon. Ang init na daw ng pakiramdam n’ya. Maya-maya pa ng konti, ‘yung mismong nota na ang ikini-kiskis sa palad at braso nya. Hanggang na-inip na daw siguro ang lalaki at kinuha ang palad nya sabay pasok sa loob ng garterized shorts nito.

Nadama nya agad ang tingarong tarugo ng kaklase. Nginitian sya nito na para bang sinasabing…. “Sige…. Hawakan mo, pisilin mo, lamasin mo… iyong-iyo ‘yan…” Actually, interpretation ko lang ‘yan.

Para que pa ang pagpapa-demure eh matagal na nyang gustong ma-devirginized ang bunganga nya kaya wiz na sya nagpatumpik-tumpik at mega open ang ngala-ngala. Right then and there, sumayad ang kauna-unahang nota sa lalamunan ni Pola. Kahit donselya, kinaya nya ang bilugan, mahaba at matabang tarugo ni Lando na napapaligiran ng manipis pang balahibo.

Pakiramdam ni Pola ay diz is rili it na talaga. Ang pinakai-ingatan nyang pagka-birhen (choz!) ay tuluyan ng magla-laho pero ang sarap kaya non ‘noh. Sa madali’t sabi, tsinupa nya si Lando, hangang nilabasan na ‘ito.

Me: “Nilunok mo?”

Pola: “Sabi nya eh…”

Flashback!

Lando: “Lapit na ‘kong labasan Pola… ahhhhh….ahhhhhh…. lunukin mo….. lunukin mo tamod ko…..ahhhhh…ahhhhh…. ahhhhhhh….aaahhhhhhh……… aaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhhhh!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

Me: “Ano lasa?”

Pola: “Lasang tamod. Heller?!? Ano ka virgin?”

Me: “Gaga! Iba-iba ang lasa ng tamod ‘noh.”

Pola: “The sweetest thing I ever tasted!”

Me: “Me ganon? Eh ano pa nangyari?”

Pola: “Eh…..”

Me : “Ano nga? Kwento mo na ‘noh.”

Pola: “Hindi ko alam, nakita pala nung guard ‘yung ginawa namin. Ayun, lumapit sa ‘min. Isu-sumbong daw kami.”

Me: “Huh! Ano ginawa n’yo?”

Pola: “Nakiusap. Kata-katakot na pakiusapan. Maniyak-ngiyak na nga ako. Hanggang sa umabot sa lagayan. Binigay ko allowance ko para di na sya mag-sumbong.”

Me: “Hay, kamalasan naman ng first time mo.”

Pola: “Ok lang ‘yon, enjoy naman ako.”

Me: “Buti na lang ako hindi pa nahu-huli. Girl, Ilang beses ka ng nahuli?”

Second daw syang nahuli sa CR sa MRT Shaw Boulevard. May nag-e-exhibitionist daw. Yun pala pulis. Kaya ng akmang hahawakan na nya ang tarugong matulis, hinuli sya. Hinihingan daw sya ng P 2,000.00. Pero dahil sa walang kapera-pera ang vakla, walang cellphone o alahas, at wala rin namang kaibigan na mau-utangan, tumawag sya sa Tita nya para 'tubusin' sya. Kasi pag ‘di daw sila naglagay, tutuluyan sya. Kaya hiyang-hiya sya sa Tita nya. Noon lang ‘din nalaman na vakla ang pamangin ‘nya.

Third daw nahuli sya sa sinehan. May nilapitan daw syang cute na mama. Hinipuan nya at pumayag naman daw. Nang isubo na nya ang burat nito bigla daw nagpakilalang Baranggay Tanod ito at isasama daw sya sa Baranggay. Nagpakita pa ng ID at posas ang mama. Hayun nauwi din sa areglo. Buti na lang pumayag sa P 300.00.

Tapos nahuli din daw sya sa sinehan sa Greenbelt. May-tsinu tsupa syang officeboy ng may lumapit na mga security guards. Buti na lang daw may pera ang officeboy at ito ang nagbayad para di ma-eskandalo. Pero pagka-bayad parang diring-diri daw sa kanya ito at nagmamadaling umalis.

Last daw syang nahuli sa Makati Cinema Square. May CR daw kasi doon na kilala as cruising place. The usual scenario, may napapakita ng burat. Kaya naman ang mga vading na nasa loob watch to the max sa show ng hombre. Naki-hipo ang Pola, naki-haplos at di daw sya nakapag-pigil at sinubo nya. ‘Di pa daw nya naipapasok sa bibig ang buong burat ng mama ng biglang hinawakan sya ng isang naka civilian na security guard. Kasabwat pala ang hombreng tsinu-tsupa nya. Nakuha sa areglo kapalit ng cellphone nya - 3210.

Me: "Vakla, buti pumayag, wala ng value 'yon a." sabi ko.

Pola: "Oo nga e, humihingi pa nga ng cash. Buti na lang ang pera ko nasa medyas ko."

Me: "Ang kati mo kasi."

Pola: "Meron bang baklang hindi makati?”

Me: "Oo nga pero hindi naman lahat kasing malas mo. Lagi ka yatang nahuhuli. Parang sumpa."

Pola: "Ang taray mo naman. Na-hurt ako."

Me: "Uy sorry, joke lang."

Pola: "Ang sakit mong magsalita. Pero sige pa-embrace na lang."

Me: "Ayan ka na naman vakla. Sabi ko sa 'yo di tayo talo."

Pola: "Sige na... pa embrace lang. Before ako umikot at humanap ng hombre."

Me: "Embrace lang ha."

Pola: "Oo naman."

Me: At niyakap ko nga ang malanding vakla.

"HOY ANO YAN HA!!!????" a voice from behind.

Nagulat kami pareho sabay lingon. Security Guard pala!

Me: "Puta ka Pola... ANG SUMPA!!!"

I love kissing. Gusto ko ‘yung nagsisimula sa subtle kisses and then mag-evolved sa French kiss. Hihihi!

Halikan or laplapan, gusto ko talaga. Especially ‘pag nag-e-eskrimahan na ang mga dila at tila ba nag-lalaban na kung sino ang mas maraming makukuhang laway. Alam ko may mag-i-eeeewww dyan. Keber ko. Kanya-kanyang trip ‘yan no.

Pero I’m very particular sa ka-kissing scene ko ‘noh. Picky ang lola. Gusto ko amoy hanging amihan ang hininga ng partner at ayoko ng aggressive masyado na tipong gustong lumamon ng mukha.

May mga taong mahilig magpa-picture na nakalabas ang lengua nila. Different intentions. ‘Yung iba kasi rocker daw sila. May nilalabas ang dila para pang-seduce.

Yung iba naman para magpa-cute at yung iba labas lang yata talaga dila nila. Nahipan siguro ng hangin.

May dila'ng nakasilip lang sa bibig na para bang sinasabing "come and get me". At may mga dila rin namang halos kasama na ang esophagus kung ilabas.

Pero my gosh, yung iba naman, sana tumingin muna sa salamin kung kaaya-ayang bang tingnan na nakalabas ang dila nila bago nagpa-picture. Mukha kasing eng-eng ang dating.Totoo naman na nakaka-akit yung ibang naglalabas ng dila nila.

At may age limit din ang paglalabas ng dila. Hindi porke may dila at cute ka ay pwede ng ilabas-labas ‘yan at magpa-picture. Age appropriate dapat. Kung nasa 25-30’s ka na, magbawas-bawas ka na ng paglabas ng dila. Kung 40’s and above, tama na. Hindi na s’ya angkop.

Wala yata akong picture na nakalabas ang aking dila. Not because nagsa-sanga ang dila 'ko gaya ng sa isang ahas but because hindi gawain ng isang Ms. Chuniverse 'yan.

Anyway, these are some pics ng mga boylets na kinarir ang pagiging tongue exhibitionists.3njoy phwou!

Sa madali’t sabi, nakarating din ako ng NAIA terminal 2. Nang may bumabang pasahero na naka-taxi. Bigla akong sumakay. Nagulat yung taxi driver. Bawal daw don.

Me: “Manong, bigyan kita ng P200.00 plus metro mo dalhin mo lang ako sa Terminal 2.”

Wah na react si old taxi driver. Pagdating ko sa immigration, face value lang. wala ng tanong tanong. Hahaha!

‘Eto na, may 6 hours pa kong gugugulin sa loob ng airport. Nauna pa ko sa mga may flights na mas maaga sa akin. Basta kung ano-ano na lang ginawa ko para di mainip.

Anyway, nakasakay din ako ng eroplano. First time at lifetime experience kaya ‘to. Pagdating sa Chep Lap Kok (Hong Kong Internationsl Airport). Namangha ang aking beauty sa ganda at laki nito. Sushyalin talaga. Parang gusto kong sabihin “I BELONG!”. Hihihi.

Picture, picture ako. Sayang ang opportunity. At least may proof ako na nakalabas na ko ng ‘Pinas noh. Pagdating sa immigration, abot ako ng passport ko. Tingin sa akin si immigration lady na parang younger sister ni Bella Flores. Tapos tingin uli sa passport.

Immigration Lady: “What’s the purpose of your visit?”

Eh ako naman, na orient na ng isang baklitang friendship kaya answer agad.

Me: “I’m here for leisure.”

Immigration Lady: “Oh… do you have enough money with you?”

Teka, teka, mukha ba ‘kong poor?!? Oo naka fake Lacoste shirt ako pero hindi naman obvious na fake. Pulido kaya pagkaka-tahi ng crocodile. I gave her a fake smile na rin.

Me: “Ahmm…. Everything has been paid for. My hotel, tours, etcetera. I think I have enough cash to cover everything and just in case… I have my credit cards with me.”

Wait pa sana ako ng Q&A portion naming ni Bella este Immigration Lady kaya lang tinatakan na passport ko.

After that, balik ako sa pag admire sa ganda ng Chep Lap Kok. I love Architecture kasi. Naka 2 semesters nga ako dyan before I shifted to another course. Isip ko, 30 minutes more at hayaan ang welcoming committee na maghintay sa reyna.

Nang nakaramdam na ako ng pagod. Kinuha ko na yung map papunta sa waiting area ng susundo sa akin. Madali naming hanapin. May sumalubong agad sa akin na Chinese na naka neck-tie.

Mr. Chinese: “Are you Ms. Chuniverse? (Syempre, hindi ’yan real name ko noh.)”

Me: “Ohh.. yes I am.”

Mr. Chinese: “Oh my God! We’ve been waiting for you. Look at all these people waiting for you.”

At noon ko lang napansin ang more or less ay 20 people na naghihintay at obviously ay inip na inip na.

Me: “Why are they waiting for me? (Ano ‘yan, grand welcome party? I’m confused!)”

Mr. Chinese: “Because we cannot leave without you. We are all taking the same bus!”

Oh my pechay. I thought solo lang ako. Chaka. Malay ko naman na yung mga kasabay ko sa eroplano eh yun din ang mga kasabay ko sa hotel transfer. Hindi naman in-explain ng travel agent ko. ‘Di sana 10 minutes lang ako umikot-ikot instead na 45.

Noon ko na experience ‘yung kasabihang “if looks could kill.” Eh sayang naman ang pagiging ambassador of goodwill ko kung hindi ko susuklian ng matamis kong smile ang mga froglets. Hindi na lang ako nag-wave sa kanila. At buti na lang hindi ko suot ang sash at korona or else… dethroned ang reyna.

Halos lahat ng kasabayan ko sa airport transfers ay puro pinoy. At hotel ko pa ang unang dinaanan kaya una akong nag take-off. Hindi na ako lumingon kasi for sure may nag pakyu sign. Lakad na ang reyna sa lobby ng hotel.

Me: “Hello! I have a reservation.”

Receptionist: “Can I have your name please?”

Me: “Ms. Chuniverse.”

Receptionist: “Yes, a single suite for one person. This is your card key and kindly sign here. Our staff will assist you to your room.”

At inabot ng isang gwapitong intsik na roomboy ang aking luggage. Pagpasok sa loob I tipped the gwapitong intsik na roomboy with 5HKD. Hindi ko kasi alam kung magkano dapat. Pero since nasa P6 ang exchange rate eh ‘di P30.00 yon. Basta. Inabot ko na lang na nakatupi. Sa elevator na lang sya ma-shock.

Mega shower agad ako in full blast! Kailangang ma refresh. Aga ko yatang gumising at baka bilasa na ang beauty. Na enjoy ko ang glass covered na shower room at nag emote ako ng slight. I stayed in the shower yata for 30 minutes at paglabas ko, feeling ko ay ang linis linis na ng pagka-babae ko. Now, I am ready to conquer Hong Kong!

Armed with a map and a calling card of my hotel, I took the MTR (an underground train system) to go to Ocean Park.

I don’t remember exactly the route (as told by the hotel staff). Kaya ng lumabas na ‘ko sa MTR train at umakyat, hindi ko na ma recall yung “How to get there.” instructions. I don’t want to take the taxi naman ‘coz I heard na expensive. Kaya mag public transport talaga ako.

So, when I reached the station, exit at akyat na ako.

I really couldn’t understand the map I’m holding kaya nagtanong ako sa nakasalubong ‘kong Chinese. He explained to me in broken English kung ano sasakyan ko. Truth is, di ko rin sya maintindihan. I just followed his hand gestures.

So, sakay uli ako. Monorail yata tawag don. I asked the other passengers for directions pero “No English.” Ang mga sagot sa ‘kin. And then I heard this lady talking over the phone.

“Anu ‘ba ‘yan. Ati, hende ku naman pinopolot ang pira deto sa Hung Kung ‘no. Di Ich lang aku ditu.”

Kababayan!!!

Hintay ako matapos ang conversation ni Ate at ready na ako mag reach out sa kanya. Pero nag stop ang train at bumababa sya. Dire diretso pa rin sya sa kausap nya.

Di ko na sya inabutan.

Hanggang umabot kami sa pinaka last stop ng train. Bumaba na lahat kaya bumaba na ‘rin ako.

“Saan na ba ‘ko?” tanong ko sa sarili ko.

Parang probinsya na ah. May bundok. Iba na hitsura ng mga tao. Sinipat ko talaga mabuti ang paligid sabay tingin sa mapa. Wala yung mga pangalan ng kalye sa mapa. Lingon- lingon uli. Baka kasi makita ko na ang Great Wall. Hahaha!

And then nakita ko may 7-11. Pasok ako. Trying not to impress everyone with my Heidi Klum catwalk. Lapit ako sa babaeng cashier.

Me: “Hello! (todo Ms. Chuniverse smile) Can you tell me how to get to Sesame Street?... este Ocean Park?”

Cashier: “Ushen Pak?!?”

Me: “Ahhh… yes. Ushen Pak!”

Cashier: “Tsong kway la, chili kong kweyla….” (obvious naman na hindi ito ang sinabi, pero how can I recall? Haller??)”

Me: “Huh?!?”

Cashier: “Ushen Pak!”

Me: “Yes! Ushen Pak!”

Cashier: “Bobo ti tam, a chili kong kwayla…”

Me: “English please?”

Cashier: “No English!”

Eeeeek! Potang bengi. Sayang ang saliva. Well, I decided na since nadon na rin lang ako, I might as well enjoy the place. Lakad lakad ng konti. Lingon lingon. Haaayyy… basta gusto kong makapunta ng Ocean Park! I saw a red taxi. Para ako. Kahit na mahal sige ride na ang lola.

Me: “Ocean Park! Ok?”

Driver: “Ushen Pak! Oki. Oki.”

Me: (Haaayyy salamat, makakarating din sa Ocean Park.)

Hindi pa kami nagtatagal. Wala pang 5 minutes ng biglang huminto yung taxi.

Me: “Why did you stop? I said Ocean Park.”

Driver: “Yes, Ushen Pak.”

Sabay turo ni driver. Pakshet talaga. Right infront of us is the entrance gate of Ocean Park! Ang lapit lang pala! Sana nilakad ko na lang. Anyway, paysung ako ng metro at larga na ang beauty. Ocean Park… here I come!

Mmmmwwaaaaah!

If given the opportunity (and the money), I would be traveling a lot.

Beynte (20 to you!) ako when I made my first solo trip abroad sa Hong Kong. Aminin ko, mukha akong tanga sa experience na 'yon. 10am yata flight ko pero alas 4 pa lang ng madaling araw eh nasa airport na ang beauty ko. Hindi naman ako masyadong excited.

Ako ang nag arranged ng sarili kong bakasyon. Nag booked ako thru a travel agency at kumuha ako ng package na kasama na ang hotel, airport transfers at airfare. I was instructed by my travel agent na pagdating ko ng airport sa Hong Kong, may sasalubong daw sa akin na magdadala sa akin sa hotel. Wow, parang VIP. Sushyal!

Hindi yata ako nakatulog ‘non. Mga one hour lang. Pag gising ko, hindi rin ako makapag breakfast. Ala una ba naman ng madaling araw. Hihihi!

May I hila ako ng luggage sa madilim na kalye ng Washington St., Pio del Pilar, Makati City na parang nagpa fashion show lang. Antay ako ng taxi.

May pumarang papable na taxi driver.

Me: “Kuya sa airport.”

Tumango ang driver na para bang may understanding na kami. M.U. ba. Tinulungan nya ko ilagay ang luggage sa likod at naupo ako sa tabi nya.

Taxi Driver: “Abroad ka sir?”

Me: “Oo, pero bakasyon lang.”

Taxi Driver: “Saan?”

Me: “Hong Kong.”

Taxi Driver: “Mag-isa ka lang?”

Me: “Bakit kuya, gusto mong sumama?” (Sabay kindat)

Taxi Driver: “Ikaw sir ha. Niloloko mo ‘ko.”

Me: “Bakit naman kita lolokohin? May asawa ka na kuya?”

Taxi Driver: “Wala pa. Hehehe!”

Me: “Ako rin, single pa. Dalaga. Hahaha!”

Taxi Driver: “Pala-biro ka pala sir ha. Wala naman sa hitsura mo.”

Me: “Na hindi ako mukhang bakla? Hindi ako nagbibiro. Single talaga ako. Hindi married, wala ring dyowa. Bakit, wala pa bang nag approach sa ‘yo na tulad ‘ko?”

Taxi Driver: “Hmmm…Meron na ‘rin”

Me: “Yun naman pala eh. Ano nangyari? May pinatulan ka ba?”

Taxi Driver: “Hahaha!”

Me: “Oh, bakit ka natawa?”

Taxi Driver: “Wala sir.”

Me: “Eto, naman. Ilang taon ka na?”

Taxi Driver: “25 sir. Ikaw.”

Me: “20 pa lang ako no. Wag mo na ‘kong I –sir. Honey na lang. Hahaha!”

Taxi Driver: “Honey? Eh, iiwan mo nga ako.”

Aba, pumapatol ang lolo.

Me: “Eh babalik din naman ako eh. In 5 days.”

Taxi Driver: “Makakalimutan mo na ako non.”

Me: “Hindi ah. Sharp kaya ang memory ko.”

Tahimik….

Me: “Ano na?”

Taxi Driver: “Anong ‘ano na?’?”

Me: “Ano na tayo?”

Taxi Driver: “Ang bilis mo sir ha. Hahaha!”

Me: “Bakit, patatagalin pa ba natin?”

Taxi Driver: “Hahaha! Ikaw sir ha.”

Hinawakan ko kamay nya. Napatingin sya sabay ngiti. Iginapang ko ang kamay ko papunta sa hapit nyang maong pants. Pinisil pisil ko ‘yon. Di sya tumatanggi.

Taxi Driver: “Ikaw sir ha. Baka mabangga tayo. Kalalabas ko lang.”

Me: “Nilabasan ka na? hmmmm…. (himas uli)”

Taxi Driver: “Hahaha! Kalalabas ko lang nitong taxi. Hindi pa ko nilalabasan.”

Me: “Eh di very good. Halika palabasin na natin.”

Taxi Driver: “Hahaha! Tama na sir baka may makakita.”

Me: “Wala ‘yan. Ang aga-aga pa kaya. Ang dilim sa labas oh. Uyyyy… tumitigas na. Hihihi.”

Taxi Driver: “Kaw kasi sir eh… ginagagalit mo. Hehehe!”

Me: “Hanap ka dark place. Tapos mag park ka. May alam ka?”

Taxi Driver: “Meron sir. Hehehe!”

Nakahanap nga ng madilim na sulok ang mokong. Park kami. Linga-linga ng konti. Then pinatay nya engine.

Me: “Atras mo upuan mo”.

Inatras naman nya. Masunuring mama.

Binuksan ko na ang pantalon nya. Tinganggal ang belt. Ibinaba ang zipper. Nakatingin sya sa akin habang ginagawa ko ‘to. Ms. Chuniverse smile naman ako.

Ipinasok ko ang kamay ko sa loob ng brief nya. Pinisil ko. Unti-unti syang tumitigas sa bawat pagpisil ko. Hinawakan ko ang pantalon nya at umangat sya para mai-baba ko. Kitang kita ko ang balahibong nakapaligid sa nakatindig nyang junior. Yummy!

Nag dive ako na naka hugis “O” ang nguso. At sa pagsayad ng kissable lips ko sa kanyang alaga ay tila sumambulat ang kuryente sa buong katawan ko. Napa “ohhh” at “ahhhh” naman ang papang driver.

Ang bango ng amoy. White safeguard. At plangak na plangak ang sukat, haba at taba sa virginal kong bunganga. Lahat ng limited talent ko ay binuhos ko na. Dila, subo, sipsip at kung ano ano pang kamunduhan na sa m2m vcd ko lang yata natutunan. Maluha-luha ako sa pagsagad.

Tinodo ko na para di nya malimutan ang biyayang dulot ng isang engkantada.

Nradaman ko na humhindot-hindot na rin si papa taxi driver. Kantutin ba ang pekpek ko sa mukha. Hinayaan ko na lang. Carry na ‘yan.

Bumibilis ang kantod nya. Nag e expand ang kambyo nya.

Taxi Driver: “Lapit na… lunukin mo lahat…. Lapit na….”

Me: (Ha? Lulunukin ko? Wah ko type.)

Taxi Driver: “Uhhhh… uuhhhh…..uhhhh……. ayan naaaaaaahhhhhh…….”

Hinawakan nya ulo ko padiin sa dumudurang alaga nya. Di ko man take na lunukin ang mortal nyang lahi ay wala na kong nagawa. Kaysa naman malunod ako sa tamod no. Ano na lang ang sasabihin ni Mike Enriquez, BAKLA NALUNOD SA TAMOD… PATAY!!!

Wiz ko maging headline at pag-usapan sa lamay ko kung ano ang cause of death ko no. Baka walang luhang pumatak.

Anyway, kahit pa eeewwwww! Lunok na lang ng lunok. Pero in fairness, walang off taste akong nalasahan. Siguro kasi nasa lalamunan ko yung ulo. Hahaha!

Nang wala ng lumabas. Pinakawalan na rin ni papa taxi driver ang ulo kong semi-kalbo. Bagsak si taxi driver. Nalulupaypay.

May I lick ako ng lips. Baka kasi may sumabit. Sayang. Hahaha!

Pinunasan ko ang birdie nya. Lupaypay din.

May nakita kaming paparating na sasakyan. Dali-dali syang nag-ayos. Nagkangitian na lang kami.

Me: “Nasarapan ka ba?”

Taxi Driver: “Hehehehe! Galing mo.”

Me: “Talaga?”

Taxi Driver: “Oo naman. Wala pa naka sagad sa akin ng ganon.”

Me: “Awwws… hiya naman ako.”

Taxi Driver: “Bakit ka naman mahihiya?”

Me: “Baka kasi isipin mo, kaladkarin ako. Na sanay na sanay na ako… pero in truth pangatlo ka pa lang.” (Pahinhin pa ang puta.)

Taxi Driver: “Hindi naman. Hindi rin kasi ako nagpapa tsupa basta basta.”

Me: “Ang swerte ko naman, napili mo ko.”

Taxi Driver: “Ako kaya ang swerte… at pinili mo ko.”

At sumambulat ang fireworks behind us! Haaaaaayyyyy… ang cheesy! Hahaha!

Me: “O tara na sa airport.”

Taxi Driver: “Oo nga pala hatid na kita.”

Habang bumi byahe, nagho holding hands kami. Inaabot ko yung junior nya. Pinipisil. Sinusuklian naman nya ako ng matamis na ngiti. Parang ayoko ng mag Hong Kong.

Taxi Driver: “O dito na tayo.”

Me: “O, magkano ba?”

Taxi Driver: “Wag na…”

Me: “Ano ka ba? Buena mano kaya.”

Taxi Driver: “Basta ‘wag na. Pero…”

Me: “Ano?”

Taxi Driver: “Text mo ‘ko pag pabalik ka na. Susunduin kita. Eto number ko.”

Me: “Ohhhh….. hihihihi!”

TOK! TOK! TOK! May kumatok sa bintana ng taxi. Security Guard.

Me: “Bakit po?”

Security Guard: “Five minutes unloading lang po dito. Bawal magtagal.”

KJ ‘tong gwardya na ‘to. Anyway, I gave my number to Taxi Driver and he helped me na ibaba yung luggage ko. Tinapik pa nya ko sa braso. Akala ko iki-kiss nya ko. Kaya lang nakatanghod ang etchoserang frog na guard. Paksyeeettttt!!! Gusto kong mag-melt.

We said our goodbyes. Nakita ko paalis na yung taxi nya. Na homesick bigla ako. Hahahaha! Lakad ako mala-flight stewardess with my luggage in tow. Pila na ako sa guard papasok sa airport.

Security Guard 2: “Patingin po ng passport at ticket.”

Me: “Ayan o.”

Security Guard 2: “Philippine Airlines kayo bound to Hong Kong?”

Me: “Yes, may problema ba manong?” Bilisan mo at naiirita ang beauty ko. Syempre sa loob ko lang ‘yon. Eh kung vinerbalize ko baka sa guard pa lang DENIED entry na ko.

Security Guard 2: “Meron po…. Sa kabilang airport kayo. Dun sa bago.”

Me: “Hwaaaat? Eh pano ko pupunta don?”

Security Gurad 2: “Pwede kayong mag-taxi. Pero bawal sumakay dyan. Unloading lang dyan. Doon kayo pumunta.”

Ang layo ng turo ni manong guard. Gusto kong mag collapse ng slow motion. Buti na lang madaling araw pa rin yon. Hindi lang yata ako Ms. Chuniverse…. Ms. Punctual pa.

Sasusunod na kwento na lang ang adventures sa Hong Kong.

Mmmmmwwwwwwwaaaaah!!!