*******



Nagpatawag ng immediate family meeting si Baby Bro sa balur ni Madir.




So, gorabels naman akez kahit naka-curlers pa ang hairlalu ko.




Aba, ang Adoray, nauna pang naupo sa dining table.




Me: "Excuse me, since when tayo naging related?"




Adoray: "And why is dat?"




Me: "Coz this is a family meeting. And I don't recall na may kafatid akong chipmunk."




Chos!




Adoray: "Tseh! Madam, mas mukha pa nga akong family member compared sa 'yo. Mas mukha akong normal!"




Bruha talaga! Hahaha!




Me: "I mishu Adoray..."




Adoray: "I mishu too madam..."




At nag-beso ang dalawang adik.




Me: "Punta ka sa balur sa weekend."




Adoray: "Baket madam? Isasama mo na ko? Na realized mo ng kailangan mo ako?"





Me: "Uu, for the weekend lang. Linisin mo ang bagong balur ko."





Adoray: "Tapos ano? Ano ang mapapala ko? Ganyan ka naman eh, I was never a partner to you, I was only your tsimini-a-a!!!"





Me: "Gagah, bibigyan kita ng passes ng Metro Manila Filmfest! Lahat ng movie na kasali. Hodevah, sushyal!"





Adoray: "Talaga?!? Showing pa ba ang filmfest madam?" excited ang bruha.





Me: "Oo naman, delayed kaya ang filmfest sa Sorsogon."





Char.





At kasabay ng isang irap, tumalikod na ang lukaret.





So, nandun na si Madir, si Padir, si Sisterette at ang kanyang Hubby at si Younger Bro at si Baby Bro - ang aming youngest.




At tama ang kutob ko, hindi magandang balita ang magaganap sa family meeting na itetch.




Mag-a-asawa na si Baby Bro!




Sa sobrang bigla, naisubo ko lang ang hindi pa natsa chop na crispy pata. And i realized how stretchable my mouth can be. Char.




Nag-flashback lang sa isip ko ang mga previous Senate inquiries at Congressional hearings kung baket single pa ang inyong lolah!




Homaygash! Ayheyt weddings, kung hindi ako ang bride. Ayheyt binyag, kung hindi ako ang ina ng bibinyagan!!!!




Ayheyt it! Ayheyyyytttt it!!!!!




But impeyrness masarap ang crispy pata ha.





Char.




And being the eldest brother at 21, napo-forsee ko na ang mala-machine guns na tanong (at insulto) left and right na ibabato sa akin pag lumabas na ang press release ng naka-ambang wedding bells ni Bunso!




Tinalakay ko na ang issueng 'yan sa previous blog entry ko.




Na depress ako.




The pamanhikan was immediate as well as the wedding date.




Teka, may advance deposit na ba si Baby Bro sa dyowa nya kaya nagmamadali?




Ewan. Hindi ko na problema 'yon. Ang problema ko ay kung paano ko mami-maintain ang grace under preysure habang ginigisa ako sa mga katanungang...




"Ikaw Chuni, kailan ka mag-a-asawa?"




Homaygashhh! That is soooo.... blasphemous!




Sa March na ang wedding ni Baby Bro.




And worst, i haven't decided kung sino ang tatahi ng gown ko. I just couldn't think, you know.




Everyone is going gaga, specially my sisterette who happens to organize weddings and parties kaya sya na ang in-charge sa venue, caterers and other suppliers. My madir, at 55, ay mas bet pa yatang maging bridesmaid. Char.




It's gonna be a big wedding. About 600 guests. Yun ang gusto ng pay-rents, perstaym nila kasing magpapakasal ng lalaking junakis.




Since sila naman ang gagastos so kebs na lang.




Pero hinde! Assuming 10% ng 600 guests ang mag-tatanong na lang sa akin, kung baket wala pa akong asawa at kung kailan eh di nasa 60 tao rin 'yon.




At mas lalo lang akong na-depress, 'coz old rose ang motiff. And i look better in pastel colors. Chos!




Pero I have plans.




Pers, after the wedding ceremony sa Church, hindi na ako go-gorabels sa reception. Magkaka-migraine ako ng vonggang-vongga at mag-di-disappear na lang! Hindi ko lang alam kung papayag si Madir sa aking disappearing act.




Pumasok na rin sa isip ko na mag-out-of-town, or out-of-the-country or kahit out-of-the-world pero this early, sinabihan na akez ni Madir na 'wag na 'wag akong mawawala sa kasal ni Baby Bro.





So, naisip ko, kumuha o 'umarkila' ng isang dyowang bilat on the day of the wedding.





Oo, isa lang, kasi kung dalawa ang kukunin ko, baka mag-mukha na kaming grupo ng Destiny's Child 'noh. Ay, bet ko pa namang maging si Beyonce! Char.




Dapat maganda ang bilat na magpapanggap kong dyowa, syempre bata at sariwa din 'noh. Para pag nag-tanong ng "Oh, ikaw, kailan ka mag-aasawa?"




Pwes, sasagutin ko na lang sila ng vonggang-vonggang "Uy, pare, bata pa kasi itong GF ko, (sabay kiss, eeewwww!) kaka-18 lang, hindi pa sha ready. Hehehe!"



Chos!




Haayyy, kadiri!!!! Kinikilabutan ako! Pero magandang excuse 'yan devah? At ako pa ang kai-inggitan ng mga barako at babaero kong mga pinsan. Wish ko lang kayanin ng bangs at sikmura ko ang pagpa-panggap.




Pero dapat hindi madaldal ang bilat at baka madulas kami sa role playing.




Dahil dyan, "Ah-huh" lang ang kanyang script.




Oo, kahit ano ang itanong sa kanya, "ah-huh" lang ang sagot nya.




Di bale ng magmukha syang tanga. Refutasyon ko ang nakasalalay and that my dear is, priceless.




Char.




And ang last and final plan ko will not need any explanation. Bago pa man magsimula ang reception, ako ay magta-transform bilang isang ganap na Dyosa with matching production number.




Parang si Manila Luzon lang....





And my production number will be more dramatic, magdi-descend lang slowly ang lolah nyo from the ceiling of the reception venue kasabay ng mga rose petals at fake smoke.




Oo, parang Dyosa lang talagang bumaba kay mother earth!




And i'll probably have 12 back-up dancers para ma-occupy ang dance floor and yes, may mga lifting-lifting din, devah!




After my performance, i'm sure wala ng Q&A portion kung kailan mag-aasawa ang lolah nyo.





Because the answer is YES....





As in yes, i will die a virgin.




Char.




Ang tanong lang,...




Will I be held criminally liable kung atakihin sa fuso ang pay-rents ko after the performance?



Chos!




:)



*********