Hindi akez ang sumulat nitey. May nag-share lang sa akin kaya share ko lang din sa inyo.


:)


****************************



Kumiriring ang telepono nang madaling araw....



Helper: "Hello, Master Carlos? Si Arnaldo po ito, yung katiwala niyo sa bahay-bakasyunan niyo."



Amo: "O, Mr. Arnaldo, ikaw pala. ano at napatawag ka? may problema ba?"



Helper: "Umm, napatawag lang po ako para abisuhan kayo na namatay ang alaga niyong parrot"



Amo: "Yung parrot kong si Pikoy, patay? Yung nanalo sa bird show?"



Helper: "Opo, Master Carlos, yun na nga po."



Amo: "Ano?! ... Sayang! Ang laki pa naman ng nagastos ko sa ibong yon. Hay, buhay! teka, ano nga ba ang ikinamatay niya?"



Helper: "E, kumain po kasi ng bulok na karne..."



Amo: "Bulok na karne? At sino namang salbaheng tao ang nagpakain sa kanya ng bulok na karne?"



Helper: "Wala po. Nanginain po siya ng karne ng isang patay na kabayo."



Amo: "Patay na kabayo? Anong patay na kabayo, Mr. Arnaldo?"



Helper: "Eh, yun pung mga thoroughbred horses niyo, Sir. Namatay po kasi lahat sila sa pagod, kahihila ng kariton ng tubig."



Amo: "Nasisiraan ka na ba ng bait? Anong kariton ng tubbbiiiiggggg?"



Helper: "Yun pong pinampatay namin ng sunog."



Amo: "Diyos ko po! Anong sunog naman yang pinagsasasabi mo?"



Helper: "Yun pong halos tumupok sa bahay niyo.... tumumba po yung isang nakasinding kandila, tapos nagliyab yung kurtina at mabilis na kumalat ang apoy..."



Amo: "Ano? E, may kuryente naman diyan sa bahay-bakasyunan, a. Para saan yung kandila?"



Helper: "Para sa burol po."



Amo: "Ano? Kaninong burol?"



Helper: "Sa nanay nyo po, sir. Bigla kasi siya dumating dito nung isang gabi, Walang kaabi-abiso. Lampas hatinggabi na. Akala ko po magnanakaw. Binaril ko."




:)

.... ang mahiwagang bato ni Darna

at makakamit mo ang kapangyarihang makalipad

at magkaroon ng hindi pangkaraniwang lakas…

kapalit ang isang kundisyon…..

Na ganito ang magiging Darna transformation mo……

Tatanggapin mo ba?

Ako siguro...

YES!

Ipapa-alter ko na lang ang costume.

Pero ka-aliw si Ate. Hindi man lang isinuksok ng todo ang dyaryo sa dede.

Nakulimbat ang pic na ‘to sa TNL.

Isang gabi, sa parisukat na kwarto ng reyna na kinabitan ng bagong moss green na kurtina, na nabili nya sa Robinsons Department Store ng 70% off…

Koneksyon?

Wala lang, gusto ko lang sabihing bago ang curtains ko. Hihihi!

Anyway, nag-uusap ang dalawang badinggerzie.

Syempre sino pa ba ‘yon?

Eh di ako - ang Diwatang Virgin na sobrang bait or should I say…

The Goddess of Purity and Infinite Kindness.

at si Friendship - ang Dyosa ng mga batang construction workers, security guards, kargador, matador, kubrador et al or simply…

The Cougar Goddess of the Blue Collar Workers!

Or pwede ring

The Goddess of Multiple Lovers

Anyway, ‘eto na nga ang palitan ng dialogue…

………………………………….........................

Me: “Friendship, Ano ang tawag sa vaklush na taga Cebu?”

Friendship: “Ano?”

Me: “Eh di Cebuanash.”

Friendship: “Bakit naman Cebuanash? Bakit ‘di na lang Cebuano o Cebuana? Ang arte-arte.”

Me: “Precisely! Ang Cebuano – panlalaki. Ang Cebuana- pambabae. Eh ang vaklush? Maaarte naman talaga ah. Kaya Cebuanash.”

Friendship: “Eh paano pag tomboy?”

Me: “Care ko? Pati ba naman ‘yon iisipin ko pa? Haller!”

Friendship: “O sige na nga.”

Me: “Eh sa vaklang taga Baguio?”

Friendship: “Hindi ko alam. Ano?”

Me: “Eh di Ilokanash! Gets mo na?”

Friendship: “Kinda. Hihihi!”

Me: “Eh sa vaklang taga Batangas?”

Friendship: “Batanguenash?”

Me: “WRONG!”

Friendship: “Eh ano?”

Me: “Batangurlash!”

Friendship: “Hehehe!”

Me: “Oh last ‘na to. Ano naman ang tawag sa katulad mong vaklang taga-Makati?”

Friendship: “Hindi ko alam. Ano nga ba?”

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Me: “Eh di POKPOK!”

Hihihi! Wala lang. Wala kasing ibang mapag-usapan. ;-)

Situation:

You ordered a cake to give as a gift to a friend.

It’s not his birthday.

You were just being generous.

You chose that delectable premium chocolate cake with chocolate dipped strawberries, ganache swirl and chocolate shavings over butter cream.

Yummmm........

And in the order form you were asked about the inscription.

Since it was just a treat and there’s no occasion or whatsoever, you answered,

“Leave blank”.

That afternoon, you went to pick up the cake, and this is what you saw….

Priceless!

Kinwento lang sa akin 'to. Natawa lang ako kaya mega share dito sa blog.