Takot ako sa dugo.


Nanlalambot ako at nanghihina at the sight of it.


Takot din ako sa ospital.


Never pa akong na-hospital at pumupunta lang ako ng hospital kapag immediate family member ang dadalawin.


Pero isang pakiusap ang natanggap ko.


Isang kaibigan ang nangangailangan ng blood donors para sa kanyang nakatakdang operasyon.


Kinabahan ako.


Pero mas nanaig ang damdamin na gustong makatulong at tumanaw ng utang na loob.


So, pumayag ako.


Halos hindi ako makatulog sa pag-i-imagine kung paano kukunin ang dugo.  Kinausap ko si Friendship.


Me: "Friend, di ko alam ang gagawin ko.   Paano ba yung procedure?"


Friendship: "Well, they will ask you to fill-out a form, tapos may interview session."


Me: "Anong interview?"


Friendship: "About your health, medical history..... sex life."


Me: "Ha? May ganon?"


Friendship: "Oo, and the questions can be very personal."


Me: "Homaygash!  Eh di para ko na rin in-out ang sarili ko?"


Friendship: "Confidential naman yung details. It's between you and the doctor.  Pero you have to be very honest."


Mas lalo akong kinabahan.


Parang gusto ko nang mag back-out.


And then I received via SMS yung instruction/requirement prior to donating blood.


1.  Fasting ng 2 hours prior.

2. No operation or ear/body piercing within a year.

3. Last blood donation should at least 2 months ago.

4. No tattoo on any part of the body.

5. Should abstain from taking any medicine for 3 days.


I don't have any tattoo. Wala rin akong body piercing. Except for my multi-vitamins, i am not taking any medication and yun nga, never pa akong nag donate ng blood.


Di na ako nakapag breakfast.  Not because requirement mag fast but because wala talaga akong gana.  Our company driver picked me up at 8am sa balur at parang wala pa rin ako sa sarili na pumasok sa office.  Tulala ang lolah.


Pagdating sa office, I asked my staff kung meron na sa kanila nakapag donate ng dugo.


Wala pa daw.


So I asked them again kung sino willing mag donate ng dugo.


One of my staff volunteered.


Yes!


So, I told him na aalis kami ng 3:00pm later to donate blood.


Aktwali, blood nya.


Hehehe!


Before lunch, I received another text message from my friend.


"The other donor did not qualify, baka you know someone who can also donate blood. I need 2 people."


Patay!


So I said to her na, me and an associate will come to donate blood.


We reached the hospital mga 3:30 PM.


We went straight to the Blood Bank.


Lumapit ako sa nurse.


Me: "Excuse me, we are here to donate blood for my friend.  She is in room 805."


Nurse: "Sir, pa fill-out na lang po ng form. And then I will be with you shortly."


So my staff and I filled-out yung form.  It's a two-page form and true enough, may mga tanong na personal.


After 10 minutes, binalikan na kami ng nurse.


Nurse: "Sir, may interview pa po with the doctor and then may screen test po tayo.  If you qualify sa screen test, then blood donation na po tayo."


Me: "Miss, ano yung screen test?"


Nurse: "Bale, Malaria, Hepatitis at HIV test po."


And I felt numb.


Paano kung mag positive ako sa Malaria????


Homaygash!



Maya-maya pa, ay lumabas na yung doctor.



Pakshet! Parang si Slater Young lang ang peg!

Pinapunta nya ako sa isang private room.


Doc: "Can I have your complete name sir?"


Syempre naman alam nyo na ang sagot dyan.


Me: "Comtesse Nicole de Lancret. And what about you doc?"


At nagpakilala naman si Doc. Hihihi!


Me: "Are you still single Doc?"  Hihihi!


Doc: "Yes, I am."


Me: "Okey, that's good news.  Well, have you engaged in casual sex in the last 12 months?"


Doc: "Eh teka po, ako po dapat ang nagtatanong nyan."


Ay, uu nga pala!  Hihihi!


Doc: "Have you?"


Me: "Would you take it against me if I say 'yes'?"  Hihihi!


Doc: "Hindi naman... pero unprotected sex ba 'to?"


Me:  "Nako-conscious ako Doc sa line of questioning.  I feel like i am being judged."


Arte lang.


Doc: "Hindi naman. Coz we have to determine if you are qualified to donate blood or not."


Me: "I see. Alam mo Doc, di ko talaga gawain yang mga casual sex na yan.  Pero most of my friends and my blog followers are into that. Sabi ko nga, 'wag kayong ganyan. Pero ganun sila! At least ako, hindeeee! Swear!"


Chos!


Doc: "Are you sure?"


Me: "Ahmmm...  blowjob lang Doc.  Hanggang dun lang. Hihihi!  And I must add, namimili naman ako Doc ha. May standard ako. Yung ganyang tipo mo, pasado. Hihihi!"


Doc: "Was there an instance na you accept money kapalit ng sex?"


Parang fokfok lang? Ganun?


Me: "Opkors not! Bakit naman kita sisingilin Doc? Kung pwede namang ex-deal. "


Chos!


Doc: "Ahhh... hindi ako. I mean, nagpabayad ka na ba?"


Me: "Ganyan ba kababa ang tingin mo sa 'kin Doc? Oo, malandi ako minsan. Pero never pa akong naging bayaran."


Doc: "Sensya na kung na-offend kita, pero part lang talaga ng interview yon."


Me: "Okey lang Doc. Balang araw, makikilala mo rin ang tunay na ako."


Char.


Doc: "Okey na po tayo. Kunin ko lang yung blood pressure mo, tapos doon na po kayo sa waiting area para sa Screen Test."


Maya-maya pa ay lumapit na uli yung nurse para kumuha ng blood sample sa right arm ko.





Hindi naman ako nakadama ng sakit.


Kasi kinikilig pa ang lolah sa wafung doctor. Hahaha!


Almost 30 minutes kaming naghintay for the result.


At gaya ng inaasahan.... malinis, dalisay at busilak ang dugong nananalaytay sa lolah nyo.  Keribels daw mag-donate.


Me: "Eh gaano karaming dugo ba ang kukunin?"


Nurse: "Mga 450ml po."


450ml???? Kulang ng konti sa kalahating litro??????????


Bakit ang dami?????


Nurse: "Konti lang po yon."


Me: "Konti pala eh, Miss ikaw na lang kaya mag donate."


Char.


Me: "Ganito na lang Miss, yung kasama ko. Kunan mo ng kahit 2 liters. Tapos ako, 2 drops. pwede ba yon?"


Staff: "Bakit 2 liters sa akin sir?"


Me: "Eh sino ba ang boss?"


Staff: "Kayo sir."


Me: "So, sino dapat ang masunod?"


Staff: "Kayo sir."


Me: "Oh, ayun, klaro naman pala. Dali, kunin na ang balde at higupin na ang dugo nya."


Char.


Nurse: "Di po pwede yun Sir.  Tig 450ml talaga ang kukunin sa inyo."


Staff: "Hehehe!"


Me: "Anong nakakatawa? Sige, payag ako, pero yung 450ml na kukunin sa kanya, sa leeg nya manggagaling, pwede ba yon?"


Char!


Aktwali hindi na issue sa akin kung kuhanan man ako ng 1 litrong dugo, basta si wafung Doc ang kukuha. Tapos sisipsipin nya. Hihihi!


At pinahiga na nga ako sa kama.


Nurse: "Sir, medyo masakit 'to, kasi mas malaki yung karayom compared kanina."


Ngek!  Dapat pa bang sabihin yon? Na-imagine ko tuloy yung karayom.  Nanlambot ako.


Kaso, muling dumaan si wafung Doc!  At habang nakatingin sa kanya, ako ay nag-wika.


Me: "Miss, kahit ano pa ang laki ng karayom, itusok mo na! Keribels ko yan!"  Tinusok naman ng bilat ang left arm ko!




At ngumiti sa akin si wafung Doc.  Hihihi!


Doc: "Oh. kaya naman pala ni Sir."


Me: "Oo naman Doc. Kahit extra large na karayom, keribels! Hihihi!"


Nurse: "Sir, hawakan nyo po itong stress ball. Pindutin nyo sya every 5 seconds ha."


At pinidot ko nga ang balls habang nakatitig kay Doc sabay labas dila.  Hahaha! Ay, pwede ba, ibang balls na lang ang pindutin ko?  Hihihi!


After 15 minutes, natapos din.  Parang 2 weeks na monthly period din yun ah!


We were advised to stay in bed ng mga 10 minutes pa at binigyan kami ng juice.


Tapos ay binigyan kami ng keychain na nakalagay ang aming blood type.




















Sabi ko na nga ba, ako na ang dugong bughaw - A+ daw ang blood type ko.


Royalty talaga ang lolah mo.


Char.


Kasabay non ay inabot din sa akin ang isang papel.



















Lumapit ako kay Doc at itinuro ang No. 1.


Ngumiti sya.


Ngumiti ako.


Nag-ngitian kami.


Chos!


*********************

Later, nalaman ko na kapag Blood Donor ka pala, ikaw ay considered priority kapag nangailangan ka ng dugo.



Hmmmmm..... bigla akong napa-isip.



Ganoon din kaya ang policy sa Sperm Bank?



Etchos!



:)

*****

Hindi naman ako nagpa-alam.


At lalong hindi ako sumakabilang buhay.


Etchoserang frog ang nag SLN sa kin ha. 'Wag kang mag-alala 'teh, feel kong ikaw ang advance party ko para dyan. Yun nga lang baka di tayo mag meet sa langit. Char.


Kailangan ko lang talagang mag-hinay-hinay.


Anyway, i promise to blog naman kahit once a week.



Hindin ko kasi kayo mai-iwan.



Para tayong twins.



Ako si Richard, kayo si Raymond.



Ganyan.




****************************************************


Nasa office ako nung Friday ng mag text ang sister ko.



"Kuya, Nanay's BP shoots up. Nahihilo sya kanina pang umaga. Will bring her to the hospital."



Immediately, I left the office.



My Nanay is diabetic and suffers from hypertension. Twice a year, for the last 2 years, despite her maintenance medications, kailangan namin syang dalhin sa hospital because of these sudden 'attacks'.



Buti na lang may malapit na hospital sa bahay ng parents ko.



45 minutes by plane.



Char.



Nasa E.R. daw ang Nanay ko kasama ang father at sister ko.



Hindi muna ako lumapit.



Pumunta ako sa isang sulok at nag-emote.



Nag-isip ako ng mga bagay na malungkot.



Gaya ng Planax at Viagra.



Nang medyo teary-eyed na akez.



Nagtatakbo na ako sa loob ng E.R.



Lumuhod ako at humagulgol.



"NANAAAAYYYYYYYY!!!!!!!!"



Nurse: "Hu u?"



Me: "Anak ako ni Franceska Javier Suzara! Where she at?"



Nurse: "Ah, ober der!" Sabay turo sa kabilang side.



So, punta naman akez. Syempre hindi ko na inulit yung Vilma Santos acting ko.



Enter Jaclyn Jose.



Under acting ang peg.



Me: "Kamusta na sya?"



One teardrop.



Sister: "Stable na. Pero mataas pa rin ang B.P. nya. Hinihintay na lang namin ang result ng transthoracic interpretation of the electrical activity of the heart, as detected by electrodes attached to the outer surface of the skin and recorded by a device external to the body or otherwise known as E.C.G."




Pinahid ko ang formation ng dugo sa aking ilong gamit ang baby wipes at sinampal ko ng dalawang beses ang aking kafatid for making my nose bleed profusely.




Lumabas na ko ng E.R. 'coz I know ipagtatabuyan din akez. Kanina pa kasi itinuturo ng thunder na nurse yung sign na isa lang daw ang pwedeng kasama ng pasyente sa loob. Gusto ko syang issuehan ng post dated check para bilhin yung hospital at sisantihin sya agad. Kitang nag-e-emote pa ko eh.




Heniwey, nag-evaporate na rin akez. Hindi ko na binili yung hospital 'coz baka kapusin ang weekly budget ko. Char.



After one hour, Nanay was transferred to her room. I realized she was sharing the room with 5 other patients.



Me: "Bakit sa ward?"




Sister: "Wala na kasing available na private room. Dami daw silang patients today."




Pumunta ako ng reception. I don't want naman the Queen Motha to feel kawawa 'noh. I know she is looking forward pa naman na manood ng anniversary ng tv show ni Willie Revillame eh walang tv sa ward.




Me: "Miss, wala ba talagang available na private room?"




Receptionist: "Wala na po sir eh. Gusto nyo po ilalagay ko sa waiting list si Ma'am."



Nag-isip ako.




Kung palalagyan ko ng Annex yung hospital, mga 6 months pa 'yon matatapos. Haiiist.




Me: "Mahaba ba ang waiting list?"




Receptionist: "Wala pa po. Bali sya na po yung priority."




Me: "Sige, please."





Pagbalik ko, ayaw ng magpa-admit ng Nanay. Okey na daw sya. Uwi na daw kami. Feeling nya siguro tinitipid namin sha. Pero ayaw ng doctor nya. Kailangan syang i-monitor. 40/minute lang kasi ang heartbeat nya.




A little later, na-ilipat na sya sa private room.




May Cable TV. DVD. Maliit na kitchen na may ref. Private C.R. at receiving area. Parang ganyan lang...




















Ayun, okey na daw sya dun.




Makakapanood na daw sya ng Willing-Willie.




Haaayyyy. Gusto ko na 'ring magpa-confine.




Nag 200/minute ang heartbeat ko.




Anticipating the gastos.





Char.





I told Sister and Tatay to have dinner muna at ako muna ang magba-bantay kay Nanay.





Maya-maya dumating na yung Doktora ni Nanay.




Dra: "Kamusta po 'Nay?"




Nanay: "Medyo okey na Doktora. Hindi na ko nahihihilo, hindi gaya kanina."





Binigyan ng instruction ni Doktora si Nanay. Tsi-nek ang heartbeat.




50/minute.



Kinausap ako ni Doktora.




Dra: "Nag-i-improve naman po si Nanay, pero kailangan nya pa rin mag-stay dito."





Nanay: "Ay sya nga pala Doktora, 'yan ang panganay ko. Si Pepe. Binata pa 'yan."





Paksyet!!!! Ano itetch?!?





Natawa si Doktora.





Ako, nadu-duwal.





Hindi naman panget si Doktora. In fact, may angking gandah ang bilat. Pang semi-finalist ng Binibining Novaliches ang peg nya. 'Yun nga lang, hindi ako lesbiana 'noh.




Napaka-akward ng moment.




Nang biglang bumukas ang pinto.




Pumasok ang nurse. May dalang dextrose.





Napa-nganga ako.




Ang gwafu nya.




Ang tangos ng ilong.




Ang pungay ng mata.




Ang kifot ng labi.




At gusto kong sabihing...




"Nanay.... sya ang gusto ko."



Hihihi!




Char.