Kailangan nyang lumayo...



.... para sa anak nya.

Him: "Gusto kasi ni Mama doon muna ako.  Lumalaki kasi ang anak ko na wala ako."



Me: "Paano tayo?"



Him: "Tayo pa rin."



Me: "Hindi kasi ako naniniwala sa long distance relationship eh."



Him: "Ano gusto mo Pangga?"



Me: "Hindi ko alam."



Him: "Gusto mo na makipag-hiwalay sa 'kin?"




Me: "No. Hindi ganun."



Him: "Nahihirapan ako."



Me: "Ako din naman. Pero hindi ka dapat mamili. Syempre anak mo 'yon. Doon ka dapat."




Him: "Eh ikaw?"



Me: "Dito. Dito ang buhay ko eh."



Him: "Kung pwede lang sana.  Kaso, hindi ko pwedeng dalhin dito yung anak ko eh. Alam mo naman yon 'di ba?"



Me: "Alam ko 'yon."



Him: "Pero hindi naman ibig sabihin non eh, hindi na ko luluwas ng Maynila."



Me: "Pero hindi mo rin alam kung kailan."



Tahimik kaming dalawa.  Hinawakan nya ang kamay ko. Hinila nya ako para lumapit pa sa kanya.



Him: "Gusto ko tayo pa rin."



Hindi ko alam kung paano magwo-work yon.  Kasi never akong naniwala na magtatagal ang long distance relationship.  



The distance will make us grow apart.



Him: "Pangga?"



Me: "Sige, susubukan ko. Pero wala akong maipa-pangako."



Kasunod non, nakahiga lang kami. Nakatingin sa isa't-isa. Kinakabahan kung anong bukas ang naghihintay para sa aming dalawa.




Relationship Status:



Miss Chuniverse is in a Long Distance Relationship. 



....and she's struggling. 



Agad-agad?


Char.

Dumapa si Mahal sa aking tabi.



"Pagod ka na Mahal?"



Him: "Hindi naman, pahinga lang ng konti.  Anong oras na ba?"



Tiningnan ko ang cellphone ko.  3 missed calls, 12 unread text messages.



Me: "Mag a-ala-sais na Mahal."



Him: "Tapos na birthday mo Pangga."



Me: "Pero hindi pa tayo tapos. Hihihi."



Ngumiti sya sa akin at nagtanong "Ilan ba dapat Pangga?"




Me: "Syempre, kung ano yung age ko, ganun din dapat. Hihihi."



Him: "Naka-tatlo na tayo, so mga 47 pa?"



Me: "Gagu! Hahaha! Saka hindi naman kita pipilitin kung ayaw mo na 'noh."



Chos!



Him: "Hmmmm..... gusto mo pa ba?"



Me: "It depends...."



Him: "Saan?"




Me: "Kung kaya mo pa. Hahaha! Joke lang ha. Ano ka ba? Ano akala mo sa akin..... sabik?"




Him: "Gusto ko nga sabik ka sa 'kin lagi Pangga para di mo ko ipagpapalit. Pero pahinga muna tayo.  Gusto ko yung ganito, katabi kita, kayakap ka...."




At muli, hinawi ko ang 10inch bangs ko.



Char.



Tumingin ako sa bintana, malakas ang ulan at hangin.... hindi ko na halos maaninag ang mga bahay ng SanLo at ang mga sasakyang dumaraan sa Skyway.

Him: "Pangga, kantahan mo ko..."



Gumapang ang kamay ko sa katawan ni Mahal hanggang matagpuan ang pakay.  Dahan-dahan akong yumuko...



Him: "Hindi 'yan Pangga. Hahaha! Yung totoong kanta. Gusto ko kantahan mo ko hanggang maidlip ako."



Me: "Ah, 'yun ba? Hindi mo sinabi agad. Hihihi!  Anong kanta ba gusto mo?"



Him: "Bahala ka.... kung ano yung gusto mong kantahin para sa akin."



Me: "Ah, alam ko na!"



Him: "Ano?"



Me: "I don't wanna miss a thing!!!"



Him: "Huh? Mataas yon Pangga, baka di mo abot."



Me: "Haller!  Gusto mo chorus na agad?"



Him: "Iba na lang Pangga... yung medyo mababa dun."



Walang tiwala sa 'kin? Ganon? Hahaha!



Me: "Sige Mahal, lapit ka pa sa 'kin....


We'll do it all
Everything
On our own

We don't need
Anything
Or anyone

If I lay here
If I just lay here
Would you lie with me and just forget the world?

I don't quite know
How to say
How I feel

Those three words
Are said too much
They're not enough

If I lay here
If I just lay here
Would you lie with me and just forget the world?

Forget what we're told
Before we get too old
Show me a garden that's bursting into life

Let's waste time
Chasing cars
Around our heads

I need your grace
To remind me
To find my own

If I lay here
If I just lay here
Would you lie with me and just forget the world?

Forget what we’re told
Before we get too old
Show me a garden that's bursting into life

All that I am
All that I ever was
Is here in your perfect eyes, they're all I can see

I don't know where
Confused about how as well
Just know that these things will never change for us at all

If I lay here
If I just lay here
Would you lie with me and just forget the world?




Hanggang napansin ko, nakatulog na nga si Mahal.



Hindi ako dalawin ng antok. Minasdan ko lang sya habang hinahagod ng mga daliri ko ang kanyang buhok.



Hindi ko alam kung ano ang ginawa ko to deserve him.



Pero grateful ako.



I promised myself, after my last relationship,  na if ever na ma-inlove ako ulit, I will never give it all.



At tuwing magkasama kami ni Pangga, naka mental note na sa 'kin 'yon.  And I don't know if I am being unfair.



I know there is no such thing as 'forever'.



A part of me is anxious and nervous but another part is excited and hopeful.  And I can only hope na tumagal kami beyond the 'shelf-life' that some people imposed on our relationship.



Kebs na muna sa mga unbelievers.



For now, let me just enjoy this moment.



Let me fall and forget what the future hold for us.









:)

Pers, gusto kong magpa-SALAMAT sa mga bumati sa aking kaarawan.



Gusto ko mang i-invite kayo lahat sa party, alam nyo naman hindi pwede.



Nasabay kasi sa Olympics.



Kaya tight ang security sa Buckingham.



Hihihi.



Heniwey, simple lang naman ang celebration.



Tanduay Ice.



Chicboy.



Yun lang.



Sabi ko nga kay papa, mag buffet kami sa Hotel Celeste since stone-throw away  lang naman ang layo nun sa balur.



Ayaw nya.



Magastos daw.



Sabi ko, sagot ko naman and since it's my birthday.



Saka yung siomai at takoyaki, pang ordinary dates lang namin yun dapat.



Naunawaan naman nya.  Pero di daw sya comfortable dun.  Shusyalin daw yung place.



"Eh Chicboy gusto mo?"  tanong ko.



Ngumiti sya.



So ayun, Chicboy it is.



Hihihi!



After lumafang, nilakad lang namin pabalik ng balur.



Malakas na ang ulan.



Share kami sa payong.



Kebs na kung yakap namin ang isa't-isa.



Hahaha!



Pagdating sa balur, nagpaalam syang gagamit ng banyo.  Ligo muna daw sya.  Gusto ko daw bang sumabay.



Maygash.



Sino ako para tumanggi?



Hooongdami palang pwedeng gawin under the shower ha.  Uu, nun ko lang na-discover.




After consuming 5 cubic meters ng Maynilad Water nagsabi ako sa kanyang mauna na akong lumabas ng banyo.



Namumuti na kasi labi ko sa ginaw.



So nahiga na lang ako sa kama at hinintay sya.



At ng lumabas si papa, nakatapis lang sya ng twalya.



Naupo sya sa ibabaw ko.



"Happy Birthday Pangga..."



Sabay alis ng towel.



Iyon na ang cue.



At kasabay ng nagngangalit na hangin at malakas na ulan....



Ako ay nag blow.




Not once, but......

.....too many to mention.




Char.



:)

Birthday ni Mahal the other day.



Nag-text ako sa kanya.



Alas 4 ng madaling araw.



"Mahal, Happy Birthday sa 'yo. Alam ko busy ka na sa work.  I love you."



Usually, mga tanghali pa yan sasagot, pag hindi na mashadong busy sa palengke.



Pero gulat ako, nag text back agad.



"Salamat Pangga. Gusto ko sana kasama ka mamaya pero alam ko may pasok ka."



Araw kasi ng Martes 'yon.



Me: "Kung magha-half day ba ako, pwede ka? Magkakasama tayo?"



Him: "Talaga Pangga? Oo, pinayagan ako ng Tita ko na mag-day off after lunch."




At dahil hindi naman din ako busy that day, nag-paalam nga ako sa opis.



Dapat magmo-MOA uli kami ni Mahal, kaso naisip ko na invite na lang sya sa balur.  Para naman alam nya na rin kung saan ako nakatira.




Him: "Saan ka ba nakatira Pangga?"



Me: "Dito lang sa Makati."



Him: "Hindi ko masyadong kabisado 'yan. Baka maligaw ako."



Me: "Okey, ano ang alam mo dito sa Makati?"



Him: "Yung Glorietta."




Me: "Ganito, punta ka ng Glorietta, tapos pag nandun ka na, text mo ko. Susunduin kita."



Bandang alas tres ng hapon, nag text na sya.



Him: "Pangga, dito ako sa tapat ng Burger King. Wait lang kita dito ha."



Less than 10 minutes lang naman mula sa balur hanggang Glorietta.  Kaya nakarating agad ako sa kanya.



Si Mahal, naka white polo at white slacks.



Hihihi!




Me: "Pangga, ang outfit mo - all white. Parang first communion. Hihihi!"




Him: "Pangga naman oh.  Nahihiya na nga ako sa suot ko. Ayoko naman pumunta dito na naka-sando at shorts lang."



Napatingin tuloy ako sa outfit ko.



T-shirt, shorts at tsinelas.



I felt so naked.  Char.



Alangan namang mag-gown pa ko 'noh?  Nasa dry cleaning pa kasi.



Char.



Me: "Bakit ka naman mahihiya, kahit ano pa isuot mo, mas mukhang tao ka naman sa karamihan. Hihihi!"



Him: "Ikaw talaga Pangga.... I love you..."  bulong nya.




Me: "Oh, wag mo kong hahalikan ha, baka may makakita. Hahaha!"



Him: "Pag ikaw Pangga, wala na kong pakialam sa kanila."




Matapos kong itirintas ang 10 ft. kong bangs, oo bangs pa lang yon, inaya ko na sya.




Me: "Gusto mo munang kumain dito Mahal?"




Him: "Hindi naman ako gutom Pangga.... punta na lang tayo sa inyo."




Dahil kuripot ang lolah nyo, pumara kami ng jeep.  Isang sakay lang naman 'noh. Hihihi.  Ilang sandali pa.




Me: "Oh, nandito na tayo Pangga."



Him: "Saan? Wala namang bahay dito." Palinga-linga sya.



Me: "Dyan tayo sa tapat na building."



Napatingala si Pangga.



Him: "Dito ka nakatira?"



Tumango ako.



Dumaan kami sa lobby, parang natigilan si Mahal.  Umakyat kami sa 98th floor. Char.




Halata kong parang nabigla si Mahal.



Pinapasok ko sya sa loob.



Him: "Mayaman ka Pangga?"



Me: "Hindi po.  May benefactor po ako."



Him: "Ano yon? May kinakasama kang iba?"



Natawa ako kay Mahal.



Me: "Hindi po.  Wala po akong kinakasamang iba. Mag-isa lang ako dito."



Him: "Ano yong benefactor?  Bakit dito ka nakatira?"



Me: "Syempre pag title-holder ka, may official residence ka.  Di ba nga title-holder ako.  Hihihi!"



Umikot sa loob si Mahal.



Him: "Magkano ang renta dito?"



Me: "Ahhmm... kung rerentahan, nasa 30K a month."



Him: "Ang mahal pala. Ilang buwan ko ng pagta-trabahuhan yon."



Me: "Ano ka ba Mahal?  Nakita mo naman, simpleng tao lang ako.  Hindi ako mayaman."



Him: "Parang na-a-alangan ako sa 'yo Pangga..."



Nakaramdam ako ng kurot.



Me: "Mahal...."



Him: "Parang hindi ako nababagay sa 'yo..."



Me: "Wag mong sabihin 'yan...."



At hindi ko napigilan, dahan-dahang pumatak ang luha ko sa kaliwang mata, tapos nag pause sya ng nasa pisngi ko na ng mga 5 seconds bago tuluyang bumagsak sa Mariwasa-tiled floor.  Then lumingon ako kay Mahal....



Me: "Kasalanan ko ba kung nakatira ako sa isang marangyang 100 sq. m. na condo na complete with facilities and amenities like gym, spa, wade pool at............. day care center?!?"



Char.



Him: "Nahihiya kasi ako Pangga."



Me: "Bakit? Hinahanapan ba kita? Kinukumpara ko ba ang sarili ko sa 'yo? Naging matapobre ba ako?"



Him: "Pangga...."




Me: "Sabi mo.... mamahalin mo rin ko...... warts and all.... condo pa lang ang nakita mo... nagba- back-out ka na...."




Him: "Hindi naman sa ganon. Pero baka kasi isipin ng mga kaibigan mo, ginusto kita kasi dahil sa mga ito."



Me: "Oo, malandi ang mga friends ko......... parang pokpok na nga sila........ pero kahit kailan.......... hindi sila judgmental."



Natahimik kaming dalawa.



Hanggang sa nagsalita syang muli.



Him: "Sorry na Pangga.... bati na tayo oh."



Niyakap ako ni Mahal.



Hinawakan nya ang aking mga pisngi.



At nilapatan ng pinakamatamis na halik.



Nginitian ko sya at sinabing...



 "Happy Birthday Mahal."



Bago pa man makasugod muli ang mga langgam, nasa ibabaw na kami ng California king bed.



Char.



:)

Hindi ako mapakali.



Parang nako-konsensya ako na nagsinungaling ako kay Jeric tungkol sa aking sarili.



Kaya nung Friday, magkasama kami, naisip kong ipagtapat sa kanya ang katotohanan.



Me: "Mahal, may sasabihin ako sa 'yo."



Jeric: "Ano yon Pangga?"



Me: "Mahal, may inilihim ako sa 'yo.  Nagsinungaling ako."



Jeric: "Ha?  Ano yon?"



Me: "Mahal, ang sabi ko sa 'yo, jobless ako, tambay lang ako, hindi po totoo yon."



Jeric: "Pangga, ibig mong sabihin hindi ka tambay?"



Ah... oo. Hahaha!



Me: "Opo.  Sorry mahal."



Jeric: "Ano work mo Pangga?"



Me: "Mahal.... isa akong......"



Hindi ko masabi sa kanya agad. Natatakot ako sa magiging reaksyon nya, sa magiging desisyon nya at sa mga sasabihin nya pagkatapos nyang malaman ang katotohanan.



Jeric: "Gagu ka Pangga... ano ka nga?"



Huminga ako ng malalim...



Me: "Mahal, isa akong. . .
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.   title-holder."



Char.



At ayun nga, ni-reveal ko na kay Mahal ang tunay na ako.



Hindi sya makapaniwala.



So para mapatunayan, ipinakita ko sa kanya ang sash, tiara, scepter at 6ft. trophy na ayaw ipasakay ng guard sa LRT.



Char.



Jeric: "Pangga, baka may iba ka pang hindi sinasabi sa akin?  Mabuting sabihin mo na."



Nag-isip ako, at na-alala ko.



Me: "Virgin pa ako mahal."



Tiningnan ako ni Jeric ng seryoso, hinawakan nya ang aking kamay, pinisil.  At kasabay noon sya ay nagwika.



Jeric: "Pangga, parang hindi naman."



Me: "Hihihi. Gagu ka Mahal.  Gusto mo ipa Medico Legal mo pa sa NBI."



Char.



Jeric: "Pangga, may sasabihin din ako sa 'yo."




Me: "Ano yon Mahal? 'Wag mong sabihing title-holder ka rin? Ikamamatay ko 'yan."



Chos.




Jeric: "Pangga, may anak na ako."



Huh????   Ano itetch?  Ako ba ay magiging isang madrasta.......



o kerida?



Na naman?



Char.



Kasabay sa paghampas ng alon sa breakwater ng Mole of Asia, napatayo ako bigla sa aking kinuupuan.



Me: "Mahal, naguguluhan ako. Anong ibig mong sabihin?"



Tumayo si Mahal at hinawakan ng kanyang mga palad ang aking balikat.



Jeric: "Pangga, namatay ang asawa ko last year. Pero hindi kami kasal. Live-in lang 'ba.  Mayron kaming isang anak, nasa nanay ko sa probinsya ang bata.  Heto ang picture nya.."




At ipinakita sa akin ni Jeric ang larawan ng isang bata mula sa kanyang wallet.




Homaygash, parang yung baby picture ko lang.



Napakagandang bata.



Char.



Me: "Mahal, tanggap kita, warts and all."



Jeric: "Wala po akong warts Pangga.  Kulugo yon di ba?"



Hihihi!



Me: "Mahal, salamat at di mo ako ikinahiya kahit isang hamak na beauty queen lang ako."



Jeric: "Tanggap din kita Pangga kahit may warts ka. Pero Pangga, may warts ka nga ba?"



Me: "Gagu, wala 'noh.  But I cannot say the same thing with my friends. You know."



Hihihi!  Char.



Jeric: "Pangga, salamat tanggap mo ang anak ko."



Me: "Oo naman, mamahalin ko sya na parang nanggaling sya sa aking sinapupunan. Laman ng aking laman, dugo ng aking dugo."




Jeric: "Hahaha!  Ikaw Pangga ang dami mong alam na dialogue, pero Pangga alam mo gusto ko talaga ng maraming anak."



Me: "Naku mahal, alam mo hindi pwede yan........ gustuhin man kitang bigyan ng isang basketball team, sabi ng OB Gyn ko, hindi daw possible.  Makipot daw kasi ang sipit-sipitan ko."




Hihihi!


Jeric: "Pangga, mabigyan mo man ako ng anak o hindi, ikaw pa rin ang mamahalin ko.  Ikaw pa rin ang Pangga ko."



Kasabay noon, nilamon kami ng army ants.  Sugar-overload itey!  Hahaha!



Char.



Saksi ang paglubog ng araw sa aming pangako sa isa't-isa.




Jeric: "Pangga, baka naman gusto mo akong i-libre, tutal hindi ka naman pala tambay gaya ng sinabi mo at pinaniwala mo sa akin nung una."



May kahalong panunumbat?



Hahaha!




Me: "Oo naman Mahal, siomai uli tayo?"



Jeric: "Gusto ko iba naman, yung medyo mahal."




Homaygash, sarado pa kaya ang Spiral sa Sofitel.



Char.




Me: "Basta pili ka Mahal, sagot ko naman."




Jeric: "Mahal........  Takoyaki balls naman tayo."




 Hahaha! I love na talaga my brand-new dyowa.



At dun sa nagsabing isang linggong pag-ibig lang itey...



Haller!?!



 Magtu-two weeks na kaya.



Hahaha!  Chos!



:)

Dahil naging kami, ang gusto ni Jeric, may terms of endearment.




Me: "Mahal na lang itatawag ko sa yo ha."



Jeric: "Ikaw po bahala, pero gusto ko ang tawag ko sa 'yo ay Pangga."



Pangga? 



Ang alam kong Pangga ay Panggasius.  Yung popularly known as Cream Dory.



Funyetah, ano ako isda???

Hooonglake lang ng bunganga ha!




Me: "Mahal, parang ang lansa naman nun. Hindi ba isda yung Pangga?"



Jeric: "Hahaha! Lukaret ka. Ang ibig sabihin po ng Pangga ay 'mahal'"



Me: "Ay ganun ba yon? Hihihi.  Sige ako na si Pangga mo. Hihihi!"



Jeric: "Pangga, sumahod ako kanina. Date naman tayo."



Hongsweet devah?  Ako na ang ina-aya.  Hihihi!  Homaygash, anong isusuot ko???  






Dapat ba kita ang cleavage? 






Naka stilettos?  






Should i wear red lipstick? Teka baka sabihin nya malande.






Or mini-skirt kaya, pero baka hindi appropriate sa place.




Me: "Sure Mahal, saan mo gusto."
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Jeric: "Sa Master Siomai Mahal."



And for the pers taym in my layf, sobrang excited akong makarating sa Master Siomai!



:)

Hindi ko rin naman masisi ang aking sarili kung bakit takot ako na pasukin ang isa na namang relasyon.  Sabi ko nga sa sarili ko, gulo lang 'to.


Bakit ko pa bibigyan ng pagkakataon ang isang lalaki na saktan akong muli?


Pero iba si Jeric.


Parang mas sasaktan ko ang aking sarili kung hindi ko sya bibigyan ng pagkakataon na mahalin ako.


Me: "Alam mo, naka-lima na ko ng relasyon.  Yung pinaka-huli, three and a half years kami.  Yun na yung pinaka-matagal kong relasyon."


Jeric: "Bakit kayo naghiwalay?"


Me: "Mahabang kwento. Pero sa lahat ng naging ex ko, yun yung pinaka-masakit kasi hanggang kaya ko, pinaglaban ko."


Jeric: "Ganun ba.... "


Me: "Oo, imagine, tagal ko syang iniyakan.  Tagal ko bago naka move-on."


Jeric: "Hindi naman ako nagmamadali.  Pero sana, bigyan mo ko ng chance."


Ayoko ng mag-inarte.  For the past 2 years eh, pumapatol naman talaga ako.  Pero pagkatapos ng sex, wala na.  Tapos na.  Siguro yung mga experience na 'yon yung nag selyo ng pagiging manhid ko sa relasyon.


Muli ko syang tiningnan.


Me: "Halika, sama ka sa kin."


Jeric: "San tayo pupunta?"


Me: "Basta."


Dinala ko sya sa motel. Gusto nya ko. Gusto ko syang tikman.  Pagkatapos ng tikiman, siguro tapos na yung sinasabi nyang ligawan.  At matatapos na rin yung pantasyang naglalaro sa isipan nya na magiging 'kami'.


Pero pagdating namin sa loob, di namin alam kung paano magsisimula.


Para kaming baguhan.  Nagkakahiyaan.


Me: "Gusto mong maligo?"


Jeric: "Kakaligo ko lang. Ikaw?"


Me: "Kakatapos ko lang din."


Tapos, naramdaman ko na lang na nilalapit nya yung mukha nya sa akin.


Hinalikan nya ko.


Nakiramdam ako ng una. Maselan ako sa halik. Pero nalasahan ko yung tamis ng labi nya.  Hanggang naging malalim na yung paghalik nya.  Lumaban ako.


Ang dami ko ng nahalikan.


Pero kay Jeric ang pinaka-matamis.


At di ko yon inaasahan.


Natapos kami.  Hinila nya ako payakap habang nakahiga.  Wala akong nadamang guilt.  Walang pagmamadali.


Jeric: "Happy ka ba?"


Noong oras na 'yon, iba na ang dating sa akin ni Jeric.  Nahulog na yata ako sa kanya.


Me: "Oo naman."


Jeric: "Magkikita pa ba tayo pagkapos nito.... o lalayuan mo na ko?"


Me: "Bakit naman kita lalayuan?"


Jeric: "Hindi ko alam. Yun yung pakiramdam ko.  Pero kung lalayuan mo ko pagkatapos nito.... sana hindi na lang natin ginawa."


Aaaaaahhhhhh!!!!


Me: "Hahaha!  Akala ko ako yung ma-drama sa buhay, pero mas ma-drama ka pa pala."


Jeric: "Uy, hindi drama yon.  Totoo yon."


Me: "Promise, magkikita pa rin tayo."


Jeric: "Hindi mo ko iiwasan?"


Me: "Hindi."


Niyakap nya ko at hinalikan.


Jeric: "Kung ayaw mong maging 'tayo', sabihin mo lang ha. Hindi ako magagalit, hindi ako magtatampo."


Me: "Bakit ba kailangang maging 'tayo' pa?  Pwede naman tayong magkaibigan.... tapos may ganito pa rin. "


Jeric: "Kasi, hindi ako sanay sa ganon.  Kasi gusto ko ikaw lang."


Funyeta, para akong tanga.  Pero totoo, kinilig ako.


Nag-ring yung telepono.


Sinagot ko.


"Sir, matatapos na po yung time nyo, mag extend ho ba kayo?"


Tiningnan ko si Jeric.... ang maamo at seryoso nyang mukha.


Me: "Oo, three hours extension."


Ngumiti sya sa akin.


At sinuklian ko 'yon ng sanlibong halik.


:)


*************


Sabi ni Adele, "Never mind i'll find someone like you..."


Pero mali pala sya.


Coz I found someone better.


Much, much better.


:)


Status Update: "In A Relationship."


Sharamdanna.........Shamdana....


Pasok Donna!





:p

Dalawang taon na simula ng ako ay ma-byuda.


At dahil sa sobrang frustration, iniluwal ko ang blog na itey.


Nagkaroon ako ng pagkakataon at opurtunidad na makabangon sa pamamagitan ng pagsusulat.... at ang sugat ay unti-unting naghilom.


Sa loob ng dalawang taon, kayo ang aking naging ka-relasyon.


And with exception sa dalawang followers/readers, naging platonic ang ating pagsasamahan.


Char.


************


Sabi nila, malalaman mong malandi ang isang tao kung hindi na nila mabilang ang lalaking dumaan sa kanilang buhay.


Hindi ako ganon.


Na-a-alala ko pa silang lahat.


Kung susumahin, 5 seryosong relasyon na ang aking pinagdaanan.


Sampung 'short-term' relationships.


At 120 'short-time.'


Chos.


Sa 5 serious relationships na 'yon, lahat sila, tumutugma sa mga lalaking gusto nina Mama at Papa para sa akin - mga professionals.


Pero sadyang hindi nga yata natuturuan ang puso.


Dahil nakilala ko si Jeric.


Jeric: "May boyfriend ka na ba?"


Me: "Ha? Wala pa sa isip ko ang mga bagay na 'yan?"


Jeric: "Bakit, kolehiyala ka?"


Me: "Gagu! Hihihi."


Jeric: "Pero alam ko, hindi mo ako magugustuhan."


Me: "Bakit naman?"


Jeric: "Kasi sa palengke lang ako nagta-trabaho. Yummy lang ako pero hindi mayaman."


Homaygash.


Tama sha.


Nga-nga.


Tiningnan ko sya.


Me: "Bakit, mukha ba kong matapobre?"


Jeric: "Hindi naman. Kasi bagay sa 'yo magka-boyfriend ng mayaman."


Me: "Ganun? Hindi naman ako mayaman."


Jeric: "Saan ka ba nagwo-work?"


Me: "Wala akong work ngayon. Dati nagsa-sideline lang pero ngayon, tambay."


Hindi ko sinabi sa kanya ang totoo.


Jeric: "Hindi ba nakakahiya kung sabihin ko sa 'yo na gusto kita?"


Me: "Hahaha!  Natawa naman ako dun."


Jeric: "Pinagtatawanan mo ko?"


Me: "Hindi ikaw, natawa ako dun sa sinabi mo na nakakahiya. Hindi ka dapat mahiya."


Jeric: "Pero simpleng tao lang ako."


Me: "Perro yummy."


Jeric: "Hahaha! Joke lang yon."


Jeric is 3 years my junior, so mga 19 years old sya. Ganyan.


Char.


Ewan ko ba.  I don't normally fall for someone like Jeric.  Pero I realized, nahuhulog loob ko sa kanya.


Jeric: "Matagal ka ba ligawan?"


Me: "Oo naman, mga 2 days... and take note. 2 banking days.  At dahil Saturday ngayon, hindi counted ang araw na 'to at bukas.  So mga 4 days, ganyan."


Jeric: "So, sa Martes, tayo na?"


Me: "Ang bilis mo naman.  Hihihi!"


Jeric: "Promise, kahit tayo na, araw-araw pa rin kitang liligawan."


Oh my....


Nakaramdam ako ng kilig.


At takot.


Kasi, okey na akong single.


Masaya na ako.


Pero heto, bumabalik yung kakaibang kilig.


Yung 'kilig' na kinatatakutan ko.


At alam kong pag pinasok ko ang bagay na 'to, may posibilidad na masasaktan uli ako.


Halos ikamatay ng puso ko yung huling relasyon ko.


Kakayanin ko pa ba na maulit yon?


Aaaaaahhhhhh!


Jeric: "Kung ayaw mo, sabihin mo lang.  Okey lang kahit 'kaibigan' lang..."


At nakita ko ang lungkot sa kanyang mga mata.




*****

to be continued.