Matagal na ng huling pumunta sya sa sinehang 'yon.


Pero parang wala pa ring ipinagbago.


Madilim. Mainit.  At puno ng nagpa-paroot-paritong mga parukyano.  Tila mo'y mga gamu-gamo silang naglisaw at umi-ikot sa munting liwanag ng lamparang kinahuhumalingan. Walang direksyon, walang kapaguran.


Pero bakit nga ba sya nagbalik dito?


Marahil ay nais nyang balikan ang dating kanlungang nagsilbing mundo nya noong panahong sya ay naghahanap ng pagtanggap.


Iyon nga ba ang dahilan?


O baka naman umaasang matatagpuan ang isang nilalang na dati ay dito rin nya namasdan.


O nais lang nyang patunayan sa sarili na sya ay tatanggapin pa rin sa kabila ng ilang taong lumipas na kabataan.


Pagbungad pa lang sa entresuelo ay may mga kalalakihan ng nakatayo... tila naghihintay.  Lahat ng mga mata ay nabaling sa kanya na para bang tina-tantya kung papasa sya sa kanilang panlasa.


Dire-diretso syang tumuloy sa loob. Sumandal sa haliging natatapatan ng maingay na electric fan.


Ilang sandali pa lang syang nakatayo ng may lumapit na lalaki sa kanya at tumayo sa tabi nya. Walang sabi-sabing hinawakan nito ang kanyang kaliwang dibdib at nagsabing...


"Serbis Sir?"


Tiningnan nya ang mukha ng lalaki.  Sa kabila ng dilim ay nakatulong ang munting liwanag mula sa maliit na pulang bumbilyang katabi ng electric fan upang aninagin ito.


Kung ihahambing sa ibang mga parukyano ay may taglay na kakisigan ito. May katangusan na ilong, bilugang mata at makapal na labi.


Nginitian nya ito at sinabing..."Sorry, pare 'di ako nagpapa-service." 



"Wan pipti lang Sir. Magaling ako. Di ka magsisisi." Pilit ng lalaki.




Muli nya itong nginitian at nagpa-alam.   Naglakad sya papunta sa kabilang bahagi ng sinehan.   Muli ay sumandal sya sa haligi at ipinako ang tingin sa pelikulang ni hindi nya napansin kung ano ang titulo.


Lumang pelikula. Magaspang ang kalidad. Sa halagang P80.00, hindi ito ang binayaran ng mga parukyano.


Aliw.


Nang tuluyang masanay ang kanyang mga mata sa dilim, nagpasya syang umakyat na sa itaas na bahagi ng sinehan.


Doon karaniwan nagaganap ang libreng ligaya.


Bawat paghakbang nya, may mga nakakasalubong syang ilang kalalakihang nagpakita ng interes.  May huma-haplos, may huma-hawak.


Sinuklian lamang nya ng ngiti ang mga ito at diretsong naglakad.


Napansin nya ang isang lalaking nakatayo sa pinaka-taas na bahagi.


Tinahak nya ang direksyon nito.


Lumapit sya at tumayo sa tabi nito.


Naka-sando ang lalaki. Nasa 28 ang edad. May taglay na kakisigan.


Tumingin sa kanya ang lalaki.


Nginitian nya ito.


Parang sinisipat ng lalaki ang mukha nya.


Umismid ang lalaki.  Umiling-iling na may halong pangku-kutya.


Nakadama sya ng kurot sa pagka-tao sa ginawa nito.


Ganon ang kalakalan ng sinehan.  May tuma-tanggi. May tina-tanggihan.


Ngayon sya ang talo.


Tanggap nya 'to.


Nilisan nya ang lalaki  at naisipan nyang maupo na lamang sa gilid ilang dipa ang layo mula sa lalaking ito.


Paminsan-minsan ay nililingon nya ang lalaki na ilang beses ring nilalapitan ng iba.


Nakita nya ang mga magaspang na pag-tanggi nito. Yung ilan ay itinu-tulak pa.


Maya-maya pa ay umalis na ang lalaki.


Muli ay tumayo sya at bumalik sa pwestong kanina'y ino-okupa ng lalaki.


May isang lumapit at walang sabi-sabing hinawakan ang kanyang gitnang bahagi.  Marahan nyang inalis ang kamay ng lalaki at nginitian ito kasabay ng pag-tanggi.


Ilang minuto ang lumipas, may umakyat na isang binatang naka-puting t-shirt at maong na pantalon. Kasunod nito ang naka-sandong lalaki na kanina'y magaspang na tinanggihan sya.


Nakatingin ang lalaking naka-t-shirt sa kanya. Tumayo ito sa tapat nya.


Tumitig sya sa lalaki.


Noon nya natanto ang kakisigan nito.  Di hamak na mas makisig ang lalaking ito sa lalaking naka-sando.


Humakbang ng isa ang lalaki.


Halos magka-dikit na ang katawan nila.


Tumayo ang lalaking naka-sando sa tabi nito at niyakap ito.


"Tara, doon tayo, iwan mo na yan..." ang sabi ng naka-sandong lalaki.


Pero tiningnan lamang sya nito at muli ay ibinalik sa kanya ang maamong tingin.


Nagtitigan sila.


At walang sabi-sabi'y hinalikan sya ng lalaking naka-t-shirt.


Matamis ang halik.


Na naputol ng muling hilahin ng lalaking naka-sando ang gwapong binata.


Hindi nya alam kung makikipag-hilahan ba sya at aagawin ang binata mula dito.


Pero nagsalita ang binata at tinanong sya.


"Gusto mo ba syang kasali?"




Nagulat sya pati na rin ang lalaking naka-sando.


Tatlo.


Magkasalo.


Hinalikan nya ang lalaking naka-t-shirt.


"Ayoko ng tatlo. Gusto ko dalawa lang tayo."




Tumingin ang lalaking naka-t-shirt sa naka-sando at nagsabi... "Sorry, ayaw nyang kasama ka."




Natigilan ang lalaking naka-sando.


Hindi sya handa sa ganoong kaganapan.


Pero bago tuluyang umalis bumulong sya sa lalaking naka-sando at sinabing...


"Oh, choosy ka pa kasi 'teh. Oh di ngayon knows mo na kung sino sa atin ang mas maganda."


Sabay walk-out with the boylet.


The end.

******


Linggo.



Bored ang lolah nyo.



At dahil walang magawa, naisipan kong dalawin ang dakilang alma mater namin ni Friendship - Ang Skul.



Nabanggit ko na before na Skul ang tawag namin ni Friendship sa Baclaran Cinema.




Ang eskwelang walang libro, walang pisara at walang chalk. Pero mataas ang enrollment rate.




Matapos kong bayaran ang tuition fee na P80.00, nag-sashay na ang beauty ko sa madilim na chorva place.




Muntik na akong maiyak.




Almost 8 months nang huli akong pumasok ditey.




At inaamin ko, na-miss ko na sha ng slight.




Char.




Within 10 minutes, adjusted na ang eyesight ng lolah nyo sa karimlan. So I decided na it's time to make my presence felt. Bumuga ako ng apoy.




Chos.




Akyat akez sa balcony at nag-check ng attendance.




Whew, hongdaming freshmen. Hihihi!





Umikot ako with only one agenda in mind - ang manood ng movie.




Char.





But since 100 times ko na yatang napanood ang movie na Talong, nag change mind akez.





Mag-i-ikot-ikot na lang akez sa campus.





Habang lumilibot ang lolah nyo, may ilang nakapukaw sa kanyang atensyon. Pero 'wag ka, may mga napukaw din ng atensyon ang lolah nyo.




May humaplos.




May kumurot.





At may nag-beso.




Si Pola.




Ang baklang isinumpa.




Pola: "Ay ang tagal mong nawala."




Me: "Alam you naman, busy ang lolah mo sa kanyang mga charity projects."




Pola: "Parang tumaba ka."




Me: "Futang ina mo rin."




Chos!




Thank heavens at walang harassment na nangyari between me and Pola. Sa dalas sigurong bumisita sa sinehan ng bakla, stockholder na ang bruha.





Dito sa sinehang ito nakilala ko ang isa sa mga ex ko.




Dito rin sa sinehang ito nakilala ko ang ibang friends ko.





At dito ko rin nabisto na beki pala si Friendship at level 99 na sha sa bakla meter na 100.





Ay speaking of fokfok Friendship, sino kaya sa mga boylet neighbors nya ang chino-chorva nya ngayon.




Im shure, stretch na stretch na ang panga at ngala-ngala ng lolah sa dami ng lalaki nya.




Friendship and I have this agreement. Kung sino man ang nasa danger or in need sa aming dalawa, to the rescue dapat ang isa. That way, we know na we have each others flawless back.




Char.




Mga one hour na suguro akez sa loob ng Skul ng maisipan kong maupo sa bandang dulo ng balcony kung saan may isang gumaganang electric fan.





May tumabi sa aking boylet. Nilabas ko ang aking flashlight at itinutok sa fez nya.





Hmmmmm.... may future. Hihihi!




Boylet: "Anton. Ikaw?" Pakilala nya.




Me: "Isadora."




Anton: "Kanina ka pa?"




Me: "Not really, mga 5 minutes pa lang. Hihihi! Ikaw?"





Anton: "Kakapasok ko lang din."




At matapos naming magpalitan ng curriculum vitae, hinawakan nya ang kamay ko. Ipinatong nya sa hita nya at ngumiti sya sa akin.





So, sinuklian ko naman ng ngiti ang ngiti nya with matching basa ng dila sa labi at squeeze ng cleavage. Hihihi!




Anton: "Gusto mong hawakan?"





Homaygash, ang alin?





Hindi na sha naghintay ng sagot ko, at nahawakan ko na nga ang malaking kamay ni Anton. ay, ang haba lang ng middle finger! Hihihi!





Chos.




Nararamdaman ko na may patutunguhan ang moment na itey.





Hihihi!




Anton removed his shirt.




Mainit daw.





Ang gandah ng chest ng papa, may umbok in the right places.





At dahil dyan, naglapitan ang mga bakla sa paligid. Haller, anong feeling nila, magshu-show akez?




Perhaps later. Hahaha! Chos!





Nainis ang Anton sa mga unwanted atention kaya sinenyasan nyang umalis ang mga ito.




Kanya-kanyang bulong ang mga bakla. Bitter na bitter ang atmosphere.





Kinindatan ako ni Anton sabay nguso sa pundilyo ng jeans nya.




Gaya ng isang experience diver, huminga ako ng malalim sabay dive!




Nang biglang may sumigaw ng "RAID!!!"




Nagkaroon ng commotion.




Nagtakbuhan ang mga bakla.




Paglingon ko sa tabi ko, wala na ang Anton! Ambilis tumakbo ng hayuf!




May baklang nadapa. May nag ala Elma Muros long jump between chairs at may nag Liza Macuja-Elizalde rin na parang eksena lang sa Swan Lake!




















Pero ang worst, nagulat ako dahil may ilang beki na tumalon mula sa balcony papuntang orchestra!




Haller! Ang taas kaya 'non! Na confused ako.




Bakla ba 'tong mga ito o palaka?





Pero todo kabog ang dibdib ko.




Feeling ko, naihi ako ng 2 drops.





Hindi ko magawang tumayo.





Naisip ko, wala na kong magagawa.





Tapos nag flash sa diwa ko ang Imbestigador at XXX!





Futah, makikita ako sa TV!





Pero buti na lang naisip ko 'yon.




So kinuha ko ang aking kikay kit at nag powder ng nose, nag retouch ng eyebrow at mascara at nag lip gloss.





Haller, makikita na rin lang ako sa TV eh di dapat maganda na devah.





Ano pang magagawa ko?





If I will go down like this, then I will go down beautifully.




Ng medyo nag-subside na ang stampede, kumilos na ako pababa.





Pagdating sa lobby, ang daming tao.




Siguro nasa 100. Yung iba umi-ika. Siguro sila yung tumalon sa balcony. I realized, tao nga sila... mukhang palaka lang. Chos!





Nakahinga ako ng maluwag ng sabihing false alarm.





Pero teka, funyeta!





Sayang ang retouch!






Ng mahimasmasan na ang lahat nabuo na ang kwento. Ganitey pala ang nangyari, yung etchoserong guard, tinawag yung kasamahan nyang guard na nasa orchestra.





Kasabay ng pagpa-flash nya ng flashlight, sumigaw sya ng "PRE! PRE!!!" as in "pare"!




May isang baklang may nakapasak na tite sa eardrum at ang dinig nya ay "RAID!"




Ayun, napasigaw sya ng "RAID!". Domino effect na nga, nag stampede ang mga beki!




Kanya-kanyang takbo, lundag, catwalk at kandirit.




Pero ng ma-realized na flase alarm lang ang lahat, nauwi naman sa away. Pinagalitan kasi ng takilyera ang guard. Nagalit ang guard at nagwala.





Haynaku, too much drama for a chorva.




So I decided na uuwi na lang akez.




Pa-simple akong sumingit sa karamihan ng tao para makababa.





Ng biglang may sumigaw at tumawag sa pangalan ko.




"MARIA LEONORA TERESA!!!!"





Futah! Sino yon? At real name ko pa ha!





Napalingon naman akez.





Ay, ang malanding Friendship pala!





Lumapit naman ako. "Futah ka, nandito ka pala!"





Friendsip: "Ay oo, kakapasok ko pa lang. Mga 5 minutes ng biglang nagka-gulo."





Me: "Ay naku, mashado akong na-stress, uuwi na lang ako."




Friendship: "Kung totoo pala ang raid, pareho tayong makukulong! Walang magri-rescue sa atin."




Me: " Oo nga, malandi ka kasi."




Friendship: "At ikaw?"




Me: "Ako? Sabihin na lang nating 'carefree'"




Friendship: "Futah ka, tara, labas muna tayo."




At na-alala ng bakla na babalik pala sha sa Skul pag okey na ang lahat, so nagpa-tatak muna sya ng stamp sa noo.




Haynaku, ganoon pala ang feeling pag may raid. Pero I realized, tama ang ginawa ko, hindi ako nag-panic. Kaya just in case na mangyari sa inyo to mga sisters, 'wag ng makipag-unahan sa camera man. Makukunan at makukunan din kayo nyan.




Chos.



:)




*************

********

May nakapagsabi kay Friendship na two weeks ago ay ni-raid ang kanyang alma mater/skul a.k.a. Baclaran Cinema.


Buti na lang at kasalukuyang umiiral ang pagka-Ilokana ni Friendship nung time na yon kaya absent sya sa kanyang oral presentation. In short, hindi sya kasama sa nahuli.


Pero according to Friendship's deep penetrating?


Penetration?


Ahhh...basta may PENE....


.....Agent...


Napuno daw ang apat na jeep ng mga kinonfiscate na kafatid mula sa nabanggit na 'eskwelahan'.


Maygash!!!


Kung waluhan ang isang pohas ng jeep, so 16 ang laman ng isang jeep X 4 jeepneys = 64!


Hindi kumpleto ang kwento ng Deep Penecotta Agent ni Friendship kung hinuli ba lahat ng parukyano or yung mga nagpi-pedicure lang sa dilim.


Pero ang nakaka-shock, ayon kay DPA, siningil daw ng tig wa one kiyaw ang bawat inimbitahang beki pagdating sa presinto.


Yung mga nakabayad ng one kiyaw, hinayaan na daw makauwi.


Pero paano yung mga naiwang walang pang paysung?


Hindi lahat ng pumupunta ng Skul ay nagbabaon ng maraming datung for safety reasons.


Yung mga walang pambayad na one kiyaw, ay binigyan daw ng ibang 'alternative'.


Ayon kay DPA, they were made to perform oral sex sa mga detainees na nandun.


Homaygash!


Uu, pina chorva daw sa mga walang datung na beki ang mga bilanggo.


Eeeeeewwwww!!!


Although fantasy ko na ma-chorva si Wentworth Miller ng Prison Break...

























Pero aminin natin na hindi lahat ng bilanggo ay sing yummy lang ni Wentworth.


At hindi ko naman yata kayang gawin yon sa tunay na bilangguan at sa mga tunay na preso habang pinapanood ng lahat.


Siguro kung mga dalawa lang o tatlo ang audience kaya ko.


Choz!



Imagine the condition ng mga kulungan natin at condition ng mga prisoners...


Sabi nga ni Amanda Coling sa interview nya regarding her supposedly 'Azkals incident' na napanood ko kagabi sa Tunay na Buhay with Rhea Santos...


"Nawalan ako ng LIBOG sa katawan for mga ilang days."

















Hahaha! Que horror na babaeng itetch!!!


Pero back to the DPA's kwento,


I don't know kung totoo ang sinabi ng DPA kay Frriendship.


Or baka gawa-gawa lang ito ng isang ma-imahinasyong diwa.


But i know na na-raid talaga ang Baclaran Cinema recently.


Kaya mga friends... sabi nga ni Inday Badiday...


...careful!


Or better.... ipahinga nyo muna ang lib*g nyo.


Choz!


:)