*****


Past midnight na kami nakatulog after chorvahin ni JR si Joseph.



Ayun, nagtu-tutong pa ang ngiti ng bakla sa tamis at sarap na dinanas sa boylet.




'Di na ako nakakaramdam ng inggit non. Basta antok na antok na ako so dire-diretso lang ang tulog ko.




7:00 AM.




Nauna akong gumising.




Ay, putsa! 8:30am ang alis ng ferry boat na sasakyan namin papuntang Camiguin!



Eh wala pa kaming ticket!




So ginising ko na ang dalawa para may kasabay akong mag-panic! Ang chaka naman kung ako lang mag-isa ang matataranta devah?




Nagmamadali na kaming mag-empake, maligo at mag powder ng nose.




In less than 30 minutes, nakapag-check-out na kami at ready to go.




Pero gutom kaming tatlo. Remember, bukod-tanging si JR lang ang nakakuha ng sustansya ng gabing iyon.




So, napag-kasunduang mag take-out na lang ng food bago dumiretso ng pier.




At saan kami nag-take-out? Where else?




Eh di sa McDo.



Mula sa Cagayan de Oro City, sumakay kami ng jeep.




Dahil marami kaming bitbit, occupied na naming 3 ang kalahati ng jeep. Kebs lang sa P12.00 na pamasahe.




And after about 30 minutes dumating na kami sa Macabalan Pier.




Hinanap namin ang tindera ng ticket at buysung na kami.




Macabalan Pier (CDO) to Benoni Port (Camiguin) is P550.00 each plus P15.00 terminal fee.




Pagdating namin sa entrance, may pila na.




Binubuklat ng guard yung mga bags ng pumapasok.



Since ang dami kong bitbit, chin up naman akez. I have to use my charm.




Epektib naman, hindi na pinabuksan ang bagelya ko.




Paglingon ko, ina-amoy na ng mga bomb-sniffing dogs ang JR at Raki.




Ay naku, terorista kasi ang peg. Char.




Pagdating sa loob, may X-ray machine pa. Huwattt! Parang NAIA lang.




Keribels.




So, isinalang ko ang aking mga gamit sa soon-to-be obsolete na x-ray machines.




Guard: "May laptop sa loob ng bag mo Sir?"



Ahahahaha! Ay, oo nga pala, dala ko ang laptop ko! Shunga.



In-assist naman akez ni not-so-cute-pero-pwede-na-during-tagtuyot-moment na guard na bitbitin ang bag ko from the X-ray.



Nag-ngitian kami.




Me: "Add kita sa Fezbook pagbalik ko sa Manila ha."




Choz!




Pumasok pa kami sa isa pang security check. This time, para tingnan yung tickets namin at may kapaan pang magaganap.




Kapaan?




Medyo nag-worry ako.




Kasi wala akong panty.




At ng kapain ako ng guard obviously may nakapa sha na nagpangiti sa aming dalawa - ang Bivalvia Mollusca.




Tahong ko 'Day.




Hihihi! Chos!




Me: "Add din kita sa Fezbook ha? Hihihi!"




Anyway, mashado pa pala kaming ma-aga. Sa sobrang aga, inabutan pa naming naliligo ang crew.



So, mega-ready akez ng camera at nagpalit akez ng 300mm lens upang i-zoom ang mga showerboys.

















Nakahalata yata si koya at napatingin sha sa aking direksyon.....
















So, habang hinihintay ang boarding announcement, nilafang na naming tatlo si koya.




Este, yung McDo.




Tapos si koya na.




Hahaha!




Chos.




Travel time from Macabalan to Benoni is approximately 3 hours.




Pagdating sa Benoni Port, pinagkaguluhan na naman kami ng mga nag-o-offer ng mga sasakyan at habal-habal.




Gusto ko sanang i-try ang habal-habal para madungisan naman ang aking dangal pero puro thunders ang mga drivers.




So, napagkasunduan naming tatlo na umupo muna sa nearest carinderia at mag-usap.




And since lunch-time na rin yon, we decided to eat there na lang.




JR ordered sinigang na bangus (P50 with rice)...

















Ewwww! Ang bangus, may palikpik pa!




I ordered Pork Nilaga (P50.00 with rice)....



















And I swear, this is the best tasting pork nilaga, bar none! Hahaha! Chos!




It's a cross between our Pork Nilaga and Singapore's Bak Kut Teh!




Ang sharap-sharap, la!




Hihihi! Whats interesting here is yung rice nila na brownish.



Akala ko nga NFA rice. Pero ng tikman namin, ang sarap!




I forgot to take a shot at Raki's food. Anyway, he had McDo uli.



Char.



Habang kumakain kami, naka-abang lang sa tabi namin yung mga nag-aalok ng sasakyan.



Haller! Nakaka-conscious naman noh.




Panoorin nyo na lang akez habang tsumu-tsupa pero 'wag na 'wag habang ngumunguya!



Char.



So dala na rin ng inis namin, we agreed na mag-hanap na lang kami ng public transport to bring us to Bgy. Yumbing where most of the inns and rental cottages are located.




Pagdating sa Yumbing, we were able to haggle a P1,000 room for 2 to P900.00 at kaming tatlo na 'yon ha.



Pahinga muna uli kami kasi umuulan-ulan na 'rin non.



Nang huminto na ang ulan, punta na kami sa beach.




Unfortunately, hindi mashadong maganda ang beach.



Dark kasi ang buhangin, parang singit lang ni JR.



Char.



At mabato pa.



To get to the White Island Beach, we have to ride a boat pa and pay.



So ano pang choice namin, paysung kami ng P400.00 (for 3) at Environmental fee na P20/each.



Actually, ang White Island na sinasabi nila ay parang sand bar lang. Di ko sha mashadong feel.



Walang puno, walang damo, walang plants at walang any other living things except moi.

















Char.


So nag-stay na lang kami at nag-picture-picture.







[image removed]



;)








'Yan ang pang Modess shot.



Char.




:)

********


After naming um-exit sa shop ng First White Water Rafting Tours, gorla na kami to look for a hotel.



Umuulan non. At hindi lang basta ulan - bumubuhos!



Syempre ang reyna, walang baong umbrella.



Fur coat lang.




Char.




So after looking at the map at makahingi ng direction towards the nearest hotel, tumakbo na si akez. Kebs kung maiwan si Ms. Angola Viuda de Champaka (a.ka. JR) at si Ms. Puerto Rico Y dela Kopas (also known as Raki).




Worried kasi ako na baka mabasa ang DSLR ko and of course, my precious Nokia phone.




Ang bruhildong doorman ng hotel, hindi man lang ako sinalubong ng payong. Parang amazed lang sya sa running performance ko. Kung hindi ko pa alam, nakatingin lang sya sa utong ko na bumakat dahil nabasa ng ulan.




Char.





And after soaking myself wet, i reached the lobby of Dynasty Court Hotel...
















That time, discounted ang rates nila. May Midnight Madness ang hotel! Bakit Midnight Madness? Kase pag tuntong ng ala-una ng madaling araw, palalabasin ka na ng room at ipagtatabuyan ka na! Hahahaha! Chos!




Yung Standard room, from P1,800 down to P1,260.00.




Yung DeLuxe from P2,500.00 to P1,750.00.



And yung Suite nila, from P 3,500, to unbelievably low-low price of P2,450.00.
















Hodevah, ang mura-mura na ng Suite? So san ka pah?




Kaya ayun, without batting an eyelash and some pubic hairs, kinuha namin ang Standard Room.




















Hodevah, wala naman syang mashadong difference? Headboard lang. Hahaha! Char.



After mag-settle down, nag-paalam si JR na pupunta muna sya sa relative nya para kunin yung mga gamit nya. Sabi nya he'll be back after an hour or so kaya hintayin na lang namin daw sha at sabay-sabay na kaming mag-dinner.




And true to his word, bumalik ang JR after almost 4 hours.




Naubos ko na yung side-table ng kama sa gutom.




So, without further ado, nag-ready na kami to explore CDO. Mga past 11pm na siguro 'yon.




Pero dinner first.




Sabi ko, we should eat something unique and different na famous sa CDO.




Hindi ko alam kung anong version ng Webster dictionary meron ang dalawang friend ko at kung ano ang meaning ng 'unique' at 'different' sa version nila kaya we ended up eating in McDo.



Again!




Keribels na.




At least sino lang ba sa inyo ang makakapagsabi na nakakain na sila sa McDo-Cagayan de Oro branch devah?




So achievement na yon mga 'teh.




After lumafang, lakad-lakad uli. Ikot-ikot sa park.




Uma-ambon-ambon pa non kaya wala mashadong tao.




At dahil walang mashadong tao, wala ring mashadong boylets.




Feel na feel ko na mazi-zero ang beauty ko ng gabing 'yon.




Ang then may nakita ang mga makasalanang mata ni JR na dalawang boylet.



Pwede!




Lapit kami.




To break the ice, nagtanong si JR sa kanila.




JR: "If an archer pulls back 0.75 m on a bow which has a stiffness of 200 N/m and the arrow weighs 50 g. What is the velocity of the arrow immediately after release?





Aba, na-offend yata ang mga boylets.




Nanlisik ang mga mata.




At naglabas sila ng sumpak!





Susumpakin ang JR!!!





Buti na lang bago pa dumanak ang malansang dugo ni JR, napahiram ko agad ng calculator at scratch paper ang mga boylets, and i told them to take their time in answering JR's life-treathening question.




Bago matapos ang semestral-break, nasagot naman nila!




In short, naging friendly uli ang atmosphere!




Thanks to me!




At nagpakilala na nga ang bawat isa.





Ang cute nung isa. Si Van.




Yung isa cute din, si Joseph.




Nag-declare agad si Raki na type nya si Van na maputi at makinis at pang Korean chuva ang hairlalu.




At si JR naman, kursunada si Joseph na chinito at balingkinitan na Japanese boylet ang peg.




Tuwang-tuwa ang dalawa.




Parang binudburan ng powdered siling labuyo ang mga kipay sa pagka-sabik!




Parang hindi nila na-realize na tatlo kami at kasama nila ako.




Eh ayoko namang makipag-agawan noh.




So kinundisyon ko na lang ang isip kong magpi-finger na lang ako ng gabing 'yon unless makakabili pa ako ng patola o upo sa palengke.




Eh kaso, durian na lang daw ang available.





















Ay naku, ayoko nga.




Ayoko ng maulit yung experience ko dati ng subukan kong gumamit ng langka.




Char.




Since may hiya factor pa si JR at Raki, at medyo dyaheng makipag-usap sa maliwang na park at pag-usapan ang booking, lumayo muna kaming tatlo at iniwan namin sina Van at Joseph.




Siguro mga 5 feet ang layo namin sa kanila. Ganyan.




Tapos hiniram ni JR ang cellphone ko na again, naka-plan 5000, at tinawagan si Van.




So ayon pala ang purpose ko sa vacay na itey - ang maging call center service provider.




Nag-presyuhan na.




P300.00 daw si Joseph.




P500.00 si Van.




At dahil hindi naman nila ako matitiis, pinahanap pa nila ng isang boylet si Van at Joseph para naman sa akin.



Hihihi!




Kaso, gustong mag back-out ni Raki.




Gusto nya kasi P300 lang din daw si Van.




Bet na bet kong sabihing "Bakla, 5 lata lang ng Spam ang katumbas non!"




Tawad daw. Homaygash, tawaran portion?




Aktwali, kung dadalhin mo sa Manila si Van, mura na ang P500.00. May face value naman ang boylet.




Pero Raki insisted na dapat P300.00 lang din ang paysung. Pang isang kilong beef lang ang budget ni ateh!




Gusto ko sanang i-getsing na lang si Van sa presyong gusto nya kasi pwede ko namang i-refund sa office 'yon from my monthly contingency allowance basta issuehan nya lang ako ng O.R or kahit Provisional Receipt.




Chos!





Pero nahihiya naman ako kay Raki. Eventually, pumayag din si Van sa depreciated value na offer ni Raki.




So, ikot-ikot muna habang hinihintay ang response ng dalawang boylet kung nakakuha na sila ng partner for moi - the Queen.




Hanggang nag-text na sila. Meron na daw.





OH-EM-GEEEEE! May partner na akez!





Otomatikong nag-flash sa guni-guni ko ang imahe ni....


















So, happy-happy na!




At nagkita-kita uli kaming anim malapit sa Ampitheater.




At nasilayan ko ang boylet na ipa-partner nila sa akin.




Alam nyo, hindi naman ako pihikang tao.





Hindi rin ako mashadong maselan.





At hindi rin ako ma-arte.





Pero tao akez kaya ini-expect ko, tao rin ang partner ko.





Pero ganitey ang peg ng hinanap nilang partner ko....

























Para namang mas mag-e-enjoy pa akong magpa-sex change ng walang anestesia nyan kesa makipag-chorvahan sa kanya.



Char.




To say na nawalan ako ng gana sa sex for the next 5 years is an understatement.




Kahit walang nangyari, feeling ko nababoy ako.




Bakit naman nila ako aalukin ng ganyan?




Sigura naman na-read nila ang body language ko na hindi ko type ang boylet, kung boylet man syang matatawag.




Parang nawalan na rin ng gana si Van.





Ayaw na daw nyang ituloy ang chorvahan with Raki. Nag-back-out ang boylet.





Nasuya rin siguro sa ambience ng kasama nya.





Bukod tanging si JR ang nadiligan ng fresh from the source na shumod that night.





Sabi ko na nga ba.





Dapat pinukpok ko na sa ulo si JR ng mahulog sa White Water Rafting.





Chos!




:)

*********************


Habang lumalafang kami sa McDo- Limketkai Mall kanya-kanyang labasan na ng mga gadgets ang 3 beki para i-avail ang Free-Wifi.



Aba, parehong naka iPhone 4 (but not so S) ang mga etchosera kong kompitisyon.



So, hindi ko na lang nilabas ang Nokia 3210 ko.



Baka kasi ma low-bat. Eh wala akong dalang charger.




Char.



********************


It was then that i realized na wala pala kaming itinerary.



Haynaku. Gudlak.




So, nag-board meeting ang tatlong baklang stakeholder at napag-planuhang dumiretso agad sa White Water Rafting.




Since November 1 'yon, Holiday nga, may kahirapang maghanap ng bukas na shop offering White Water Rafting tours.




Isa-isa naming tinawagan ang mga tour shops, gamit ang phone ko, if they can accommodate 3 bekis with extra-ordinary beauties.



Uu, phone ko ang ginamit.



Kase, kahit naka iPhone 4 ang dalawang bruha, wala naman silang load.



Eh ako, kahit Nokia 3210 lang, naka-Plan 5000 itey. Call-all-you-can.



Ang tarush devah?



At nakahanap naman kami na willing and able na i-accomodate kami - ang Pasig River Rafting Tour.



Hahaha!



Etchos lang.



Kapalit ang P700.00 each at puri ni JR, which has no value at all, ay naka-book kami para sa Basic Water Rafting sa First White Water Rafting Tours.




Sinabihan kami ng operator ng tour na dapat ay nasa shop na nila kami by 12:30 pm.




Their shop is located somewhere in DVSoria. Hodevah, pati namesung ng kalye parang Manila lang.




Eh mga 11:00 pa 'lang 'yon.




Nag-aya si JR na pumunta kami ng Gaisano Mall kase, need nyang bumili ng tsinelas, shorts at puting kamison. Wala kasing pampalit ang morena beauty sa basaang magaganap. Yung mga gamit nya, naiwan sa kafatid nya na nakatira sa far flung area ng Cagayan.




Pagdating sa Gaisano, eh napaka choosy pala nitong si JR.



Tinalo pa ang babaeng hitad sa tagal mag-shopping.




Follow lang kami ng follow ni Raki.




Imagine, bitbit pa namin ang luggage namin non ha!



Gusto ko ng i-reklamo si JR at mag-file ng formal complaint sa Customer Service ng Gaisano Mall kaso nga lang ayaw tanggapin ng Customer Service ang reklamo. Hindi daw kase nila employee si JR.




So kebs na lang.




Feel ko tuloy may mali sa sequence ng vacay na itey and i'm expecting the worse.




Akyat-baba kami sa Gaisano Mall sa pagka-choosy ni JR. Naninigas na ang leeg ko ng matapos ang JR sa shopping nya.




And then we realized na mag 12:30 na pala.




So nagmamadali kaming naghanap ng masasakyan. Eto 'yon.



















Ang tawag nila sa carlalu na yan ay Motorela.



Hodevah, parang cellphone lang.



So far, maliban sa cutie guy na nag-aayos ng Christmas tree sa Gaisano mall, wala na kong nakita pang cutipie.




Pagdating namin sa First White Water Rafting Tour shop, naghihintay na pala ang jeep na magsi-service sa amin.

















So, nagmamadali kaming pumasok sa shop para magbayad at pumirma ng waiver.



Oo, may waiver.



And since ang nilalaman ng waiver ay dini-disclaim ng shop ang ano mang pananagutan kung ma Luz Valdez ba namin ang virginity during the tour.... ako lang ang nag-sign ng waiver.



Kase nga, among the three, ako lang ang qualified.




Char.



I asked them if we should bring our cameras and cellphones pero we were advised not to.



Mababasa lang daw.



So we left our things sa shop, sumakay ng jeep at gorla na sa starting point.




Habang bumi-byahe, nilandi-landi ni JR ang isang tour guide, si Dennis, na slightly cute.



At dahil dyan, imbes na Basic rafting lang kami, na-convinced kaming mag elevate sa Advanced Level.



According to Dennis, ang Basic ay 15 rapids (combination of major and minor rapids) at ang Advanced naman ay 21 rapids at ihuhulog ka sa waterfalls.



Hahaha!



Etchos lang 'yung waterfalls mga 'teh.



So, ng marating namin ang venue, tinuruan muna kami kung paano mag paddle at ng ilang safety measures kung sakaling may mahulog sa inflatable raft.



Nag-usap kami ni Raki.



Pag nahulog sa raft si JR, sabay naming pupukpukin ng sagwan para hindi na maka-survive ang bruha.



Hahaha!



Chos uli.



At nagsimula na nga.



Ako at si Raki ang pina-pwesto sa unahan.



Ang punyetang JR, katabi si Dennis.



Nakikipag-landian.



Kasabay ng buhos ng ulan, nag-launch na kami.



Paksyet!!!



Ang lakas ng alon at rapids!



Tili ako ng tili!



Ayoko kasing mamatay ng virgin.



Pero after the first rapid, na-enjoy ko na sha.




Uu mga gurls, mas masarap pa sya sa blowjob. This is a must when you go to CDO.



Pramis!




After 4 hours... natapos namin ang rafting.




Yes, my dears. Ganun sha talaga katagal.




As in gabi na kami natapos.




Si JR, dalawang beses nahulog sa raft.


















Uu, sya yung nahulog sa picture na 'yan.




Ako, once lang.



Sinadya ko pa.



Akala ko kasi, ima-mouth to mouth ako ni Dennis.



Frustration.



These are the actual pics. Paid an extra P250.00 for the pics.



































































Anyway, P1,000.00 ang paysung sa Advanced level at may kasama ng dinner at the end of the tour. Pina-lafang sa amin a 2 sticks ng pork barbecue, isang rice at softdrink. Impeyrness, masarap ang food pero bitin. Ikaw ba naman ang apat na oras sa gitna ng ilog na ganyan ang peg. Gusto ko pa sanang um-order kaso wala kaming dalang pera. Iniwan kasi namin lahat sa shop.



Doon ko na-feel ang maging isang baklang dukha.



Scary.




Chos.




Past 7 pm na kami nakabalik ng Tour shop para kunin 'yung mga gamit namin.



At kasabay ng malakas na buhos ng ulan, naghanap kami ng hotel.



Haggardo Versoza.

*******


Dahil perstaym kong sasakay ng Cebu Pacific, kinakabahan akez.



With all the bad things I heard from friends and these people, can you blame moi?



'Di ko kasi bet ma-delay or ma-cancel ang flight.



Eh I am looking forward, with matching somersault pah, sa vacay na itey sa Cagayan de Oro at Camiguin.



Kaya naman before the flight, nag-alay akez ng apat na slightly hairy itlog ng aking friendly kapitbahays to shooo away the malas. Hihihi!



And since manggagaling pa akez sa land faraway papuntang airport, gorla na akez ng alas-4 ng madaling araw.



8:10am kasi ang flight.



Buti na lang na-importa ng aking Inay si Pando at ang kanyang kalabaw para itawid ang beauty ko, sampu ng aking Rimowa luggage sa tatlong ilog, mga palayan at half a mountain.



Um-"oo" kaagad itong si Pando ng malamang ihahatid ako. Bet na bet nya kasing matikman ang aking alindog at ma-dilaan ang aking Mikimoto Pearl.



Kasi nga may HD sa akin yang si Pando.



Uu, HD as in High Deypinisyon!



Kung hindi mo na-gets, sorry. Mag-iodized salt.



Hihihi!



Chos!



Mashado yatang na-excite itong si Pando at matapos naming tawirin ang bukid, gusto akong ihatid hanggang airport.



Kaso mo, hinarang kami pagpasok ng NAIA Terminal 3.



Bawal daw ang pet.



Despite the fact na sinabi ko sa mga security guards na Pando is not my pet!



So as not to argue anymore, iniwan ko na lang si Pando at ang kanyang kalabaw sa Resorts World.



Doon muna sila nag check-in while waiting for my return.



Char.



Pagdating sa airport, nakita ko na agad si Raki.



Ang early!



Doon na yata natulog sa airport ang beki.



Hahaha! Char.



Nagsalubong kami at nag-beso.




Raki: "Friend, nag-web check-in na akez para sa atin."




Me: "Aw really? Teka ano ang seat number ko? Baka pangit? Baka sa dulo? Papapalitan ko."




Raki: "Maganda. Katabi mo ang piloto"




Me: "Ohhh! Hihihi! So kakandong ako sa kanya?"




Raki: "Opkors!"




Me: "Halika mag pray tayo."



Raki: "Para saan?"



Me: "Na sana malakas ang turbulence. Para masulit ang kandong. Bumpy ba 'teh. Hihihi!"



Raki: "Fuki moh."



So, after endorsing our bags, naghanap na kami ni Raki ng first-class at shusyaling restaurant para mag-breakfast.



Ayun, lumafang kami sa Jollibee.



Punyetang airport.



Wala man lang Mang Inasal para eat-all-you-can ang rice.



Chos!



Bigla kong na-alala.




Hindi ko nga pala dinala yung crown ko.




Kasi 15 kilos lang ang baggage allowance.



Ganon? Sanitary napkin allowance ko pa lang yon for 3 days ah.



At 17 kilos ang korona ko.



So keribels na, priority ang pasador ng lolah. Heavy days ko yata.



Ang mahalaga, maka-rampa.




At nawala naman ang aking pangamba.




Lumipad naman on-time ang Cebu Pacific...



...na bound to Hong Kong.



Hahaha!



Etchoserang airplane.



Syempre, habang naghihintay sa boarding area, left and right ang mga mata ng dalawang engcantada. Naghahanap ng papables na makakasabay sa flight.



Wala mashado.



Haynaku, kinakabahan uli ako.




Baka walang cutipie sa CDO ha.




Ma-imbey lang ang beauty ko.



Nang ilang sandali pa, in-announce na boarding na.



"Ladies and Gentlemen, Cebu Pacific flight XXX bound to Cagayan de Oro is now boarding. Passengers who are tall, beautiful, and oozing with sex appeal are to board first."



So, tumayo na akez at nag-paalam kay Raki.



Me: "Pano 'teh, mauna na akez? See you tomorrow."



Raki: "Gagah! Senior citizens daw ang mau-una."



So naupo ako bigla.



Me: "Haiiist, so bukas pa akez makaka-travel?"



Char.



Noong pumasok na kami sa tunnel, akala ko naman, diretso na kami sa plane.




Pinababa pa kami sa tarmac.




Akala ko 'rin dahil simple lang ang outfit ko, hindi mashadong makakatawag pansin ang aking aura...

























Kaso, nakaka-ilang hakbang palang akez, nakarinig na ako ng mga gustong magpa-picture.




Syempre, ayokong masabihang suplada kaya pose naman agad akez.




Yung eroplano pala gusto nilang picturan.




Haynaku.




How barriotic.




Char.




The flight was okey naman. Except na parang ameteurish mag landing ang pilot. May sadsad factor. Feeling ko burado na ang tread ng gulong ng airplane sa pagka bumpy ng landing.




Heniey, after an hour and a few minutes nga (di ako shure. hahaha) dumating din kami sa Lumbian Airport.




It's your typical provincial airport. May maliit na departure at arrival area at ilang souvenir shops.




Aktwali, parang living room lang ng quarters ni Adoray.




Hihihihi! Chos!




Supposedly ay sasalabungin kami ni JR sa airport. He was there kasi ahead of us.




Pero nagbago ang plano.




Magkita-kits na lang daw kami sa Limketkai Mall.




Lapitan agad sa amin ni Raki ang mga thunders at mashobang kalalakihan.



Akala ko iga-gang rape kami right then and there.




Mag-a-alok lang pala ng taxi.




Hindi muna kami nagpadala sa mga advances nila. Char. Chakaness kasi ang mga draybers.



Sabi ko kay Raki mamili kami ng cute na driver para landiin na namin along da way.




Haynaku, 2 days na kaming namimili, wala pa rin, kaya sumakay na kami.




And after 30 minutes, we reached Limketkai Mall na according sa Utopia research ni JR ay isang "hunting ground" ng mga boylets!




















Hongtarush ng peg ng mall devah!



'Pag puno na ang parking sa labas, pwede ka ring mag park sa loob!




Ansabeh ng Isetann Recto ha? Isama mo pa ang Harrison Plaza!




Friendship: "Gagah, display unit yang carlalu na 'yan!"



Me: "Hahaha! Ay ganun ba? I thought nag-park lang sha. Teka Friendship, bakit nandito ka? Devah, naiwan ka sa Maynila dahil hindi mo magawang iwan ang iyong barely-legal na yummy boylet na obviously ay gusto ko ring tikman?!?"













Friendship: "Ay oo nga pala!"




At nag auto-evaporate ang apparition ng echoserang baklita.




Napapansin namin na pinagtitinginan na kami ng mga locals ni Raki.



Is it because of my enchanting beauty? Malamang!




So, text kami ng text kay JR regarding our whereabouts.




Dumating din ang bakla after 15 minutes.




Nakapan-jogging outfit ang bruha.




At dahil sa 1 hour and almost 30 minutes na byahe, kami na ang may jetlag. Hahaha!




Kaya nagkayayaan munang kumain muli.... this time sa mas shusyaling restaurant ng NAIA Terminal 3 airport.




Lumafang ang 3 global beauties sa McDo. (Limketkai Mall)




:)

*****



Sinetch iteng ateng na nahulog sa Cagayan de Oro River?




















Hahahaha!



Back to Manila ang lolah.



Stories will be posted soon!



Mishuuuu!



Mwah!



:)

..this island.

















Dito na ako sa airport.



Waiting to board.



Sana ma-i-defend ko ang crown.



Wish me luck my ladies.



Mwah!



:)

..this island.

















Dito na ako sa airport.



Waiting to board.



Sana ma-i-defend ko ang crown.



Wish me luck my ladies.



Mwah!



:)