Matagal na ng huling pumunta sya sa sinehang 'yon.


Pero parang wala pa ring ipinagbago.


Madilim. Mainit.  At puno ng nagpa-paroot-paritong mga parukyano.  Tila mo'y mga gamu-gamo silang naglisaw at umi-ikot sa munting liwanag ng lamparang kinahuhumalingan. Walang direksyon, walang kapaguran.


Pero bakit nga ba sya nagbalik dito?


Marahil ay nais nyang balikan ang dating kanlungang nagsilbing mundo nya noong panahong sya ay naghahanap ng pagtanggap.


Iyon nga ba ang dahilan?


O baka naman umaasang matatagpuan ang isang nilalang na dati ay dito rin nya namasdan.


O nais lang nyang patunayan sa sarili na sya ay tatanggapin pa rin sa kabila ng ilang taong lumipas na kabataan.


Pagbungad pa lang sa entresuelo ay may mga kalalakihan ng nakatayo... tila naghihintay.  Lahat ng mga mata ay nabaling sa kanya na para bang tina-tantya kung papasa sya sa kanilang panlasa.


Dire-diretso syang tumuloy sa loob. Sumandal sa haliging natatapatan ng maingay na electric fan.


Ilang sandali pa lang syang nakatayo ng may lumapit na lalaki sa kanya at tumayo sa tabi nya. Walang sabi-sabing hinawakan nito ang kanyang kaliwang dibdib at nagsabing...


"Serbis Sir?"


Tiningnan nya ang mukha ng lalaki.  Sa kabila ng dilim ay nakatulong ang munting liwanag mula sa maliit na pulang bumbilyang katabi ng electric fan upang aninagin ito.


Kung ihahambing sa ibang mga parukyano ay may taglay na kakisigan ito. May katangusan na ilong, bilugang mata at makapal na labi.


Nginitian nya ito at sinabing..."Sorry, pare 'di ako nagpapa-service." 



"Wan pipti lang Sir. Magaling ako. Di ka magsisisi." Pilit ng lalaki.




Muli nya itong nginitian at nagpa-alam.   Naglakad sya papunta sa kabilang bahagi ng sinehan.   Muli ay sumandal sya sa haligi at ipinako ang tingin sa pelikulang ni hindi nya napansin kung ano ang titulo.


Lumang pelikula. Magaspang ang kalidad. Sa halagang P80.00, hindi ito ang binayaran ng mga parukyano.


Aliw.


Nang tuluyang masanay ang kanyang mga mata sa dilim, nagpasya syang umakyat na sa itaas na bahagi ng sinehan.


Doon karaniwan nagaganap ang libreng ligaya.


Bawat paghakbang nya, may mga nakakasalubong syang ilang kalalakihang nagpakita ng interes.  May huma-haplos, may huma-hawak.


Sinuklian lamang nya ng ngiti ang mga ito at diretsong naglakad.


Napansin nya ang isang lalaking nakatayo sa pinaka-taas na bahagi.


Tinahak nya ang direksyon nito.


Lumapit sya at tumayo sa tabi nito.


Naka-sando ang lalaki. Nasa 28 ang edad. May taglay na kakisigan.


Tumingin sa kanya ang lalaki.


Nginitian nya ito.


Parang sinisipat ng lalaki ang mukha nya.


Umismid ang lalaki.  Umiling-iling na may halong pangku-kutya.


Nakadama sya ng kurot sa pagka-tao sa ginawa nito.


Ganon ang kalakalan ng sinehan.  May tuma-tanggi. May tina-tanggihan.


Ngayon sya ang talo.


Tanggap nya 'to.


Nilisan nya ang lalaki  at naisipan nyang maupo na lamang sa gilid ilang dipa ang layo mula sa lalaking ito.


Paminsan-minsan ay nililingon nya ang lalaki na ilang beses ring nilalapitan ng iba.


Nakita nya ang mga magaspang na pag-tanggi nito. Yung ilan ay itinu-tulak pa.


Maya-maya pa ay umalis na ang lalaki.


Muli ay tumayo sya at bumalik sa pwestong kanina'y ino-okupa ng lalaki.


May isang lumapit at walang sabi-sabing hinawakan ang kanyang gitnang bahagi.  Marahan nyang inalis ang kamay ng lalaki at nginitian ito kasabay ng pag-tanggi.


Ilang minuto ang lumipas, may umakyat na isang binatang naka-puting t-shirt at maong na pantalon. Kasunod nito ang naka-sandong lalaki na kanina'y magaspang na tinanggihan sya.


Nakatingin ang lalaking naka-t-shirt sa kanya. Tumayo ito sa tapat nya.


Tumitig sya sa lalaki.


Noon nya natanto ang kakisigan nito.  Di hamak na mas makisig ang lalaking ito sa lalaking naka-sando.


Humakbang ng isa ang lalaki.


Halos magka-dikit na ang katawan nila.


Tumayo ang lalaking naka-sando sa tabi nito at niyakap ito.


"Tara, doon tayo, iwan mo na yan..." ang sabi ng naka-sandong lalaki.


Pero tiningnan lamang sya nito at muli ay ibinalik sa kanya ang maamong tingin.


Nagtitigan sila.


At walang sabi-sabi'y hinalikan sya ng lalaking naka-t-shirt.


Matamis ang halik.


Na naputol ng muling hilahin ng lalaking naka-sando ang gwapong binata.


Hindi nya alam kung makikipag-hilahan ba sya at aagawin ang binata mula dito.


Pero nagsalita ang binata at tinanong sya.


"Gusto mo ba syang kasali?"




Nagulat sya pati na rin ang lalaking naka-sando.


Tatlo.


Magkasalo.


Hinalikan nya ang lalaking naka-t-shirt.


"Ayoko ng tatlo. Gusto ko dalawa lang tayo."




Tumingin ang lalaking naka-t-shirt sa naka-sando at nagsabi... "Sorry, ayaw nyang kasama ka."




Natigilan ang lalaking naka-sando.


Hindi sya handa sa ganoong kaganapan.


Pero bago tuluyang umalis bumulong sya sa lalaking naka-sando at sinabing...


"Oh, choosy ka pa kasi 'teh. Oh di ngayon knows mo na kung sino sa atin ang mas maganda."


Sabay walk-out with the boylet.


The end.

Minsan pag gutom na ako and I want an instant fix, bumababa na lang ako ng condo to buy from the neighborhood turo-turo na Jollijeep sa  Salcedo Street.



Tapos, mina-microwave ko na lang and ayun, lafang galore.



So masa pero how convenient devah?

Kahapon, i feel like eating Manang's adobo so punta naman ako.


 Gusto ko kasi yung timpla nya ng adobo, di matamis, di rin mashadong maasim.



And I believe na safest ang adobo bilhin sa mga ganitong venue.



Itong si Manang, kabiruan ko 'to.  Baklang matrona kasi ito.  Madaldal.  Kaya ka-aliw.  Minsan pang nagbi-beki sya, sinasagot ko rin ng beki.



Pero 'di daw sya naniniwalang bakla ako.



Mukha daw kasi akong gago.



Hahaha!  Chos.



At dahil prends kami ni Manang, minsan binibigyan pa ko nito ng libreng gulay.



Wearing nothing but my skimpy shorts, havey na havey tsinelas  and an old t-shirt, i traversed Salcedo St.



Pag ganung oras, lutang na lutang ang lolah nyo.



Kasi ako lang ang nakapambahay sa Makati Commercial Business District.  Eh sayang naman ang oras pag nag necktie pa, devah?  Char.

At dahil wala naman akong gagawin that weekend, at Mothers Day na rin, naisipan kong umuwi ng balur ni Queen Mother.



So tinawagan ko si Adoray.



10:30 am.



Me: "Adoray, paalis ako ng Makati, uuwi ako ngayon dyan. Hindi na ako magbi-breakfast at dyaan na ako magla-lunch.  Gusto ko, ipagluto mo ako ng peyborit ko ha."



Adoray: "Sabihin ko po ba sa nanay nyo?"



Me: "Baket, nanay ko ba magluluto?"



Adoray: "Pwede naman, u-utusan ko sya."



Me: "Gaga!  Gusto mo talagang mawalan ako ng mana 'noh?"



Char.



Adoray: "O sige, madam, pero i need a favor."



Me: "Ano 'yon?"



Adoray: "Pabili naman ako ng latest issue ng Time Magazine."



Amfotah! Tuma-Time Magazine pa.  Nahiya naman ako. Char.




Dumating ako ng balur ng 12:30 pm.



Gutom na gutom.



Me: "Adoray, nasaan si Queen Mother?"



Adoray: "Nagpa-foot spa."



Me: "O sige, heto ang Time Magazine mo. Maghain ka na, gutom na gutom na ako."



Adoray: "Madam, hindi pa luto."



Me: "Bakeeet? Eh kanina ko pa sinabi sa 'yo na dito ako magla-lunch ah. Hindi nga ako nag-breakfast devah?"



Adoray: "Eh kasalanan ko ba yun? Eh sabi mo ipagluto ka ng peyborit mo."



Me: "Baket, adobo ang peyborit ko.  Mahirap ba 'yun?  Matagal ba yun?"



Adoray: "Ayyyy... adobo ba? Akala ko kasi...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

.... di bale Madam, 2 hours na lang luto na sha. Ang hirap kasi magpa-uling!"



Char!



:)

Once upon a time....



4am.



Kakatapos lang ng ulan.



Isang baklitang mermaid ang hindi makatulog.



Alas 2 pa lang ng umaga mulat na mulat na ang mga mata ng lolah.



Bakit kaya?



Sino kaya ang umiisip sa kanya?



Sa dami nila, wah na syang clue.



Confused ang Bicolanang gabi na tinubuan ng ulalo.



Uu, wala ng mas kakati pa don.



Except opkors sa isang taga Singapore at isang taga Isabela.  O ayan ayokong ng mag drop ng names.  Basta alam nyo na kung sino kayo.



Hahaha!



Chos!



Naisipan nyang manood na lang ng cable.



Pero walang kwenta ang mga palabas.



Kaya naman naisipan nyang bumangon na lang.



Mainam pang maglakad-lakad.



After mag-apply ng sunblock at isuot ang kanyang Spanx tank top at pekpek shorts, tinahak nya ang tila deserted na kalye.



O di ba ang shunga lang.



Mag sunblock ba ng alas 4 ng madaling araw.



Habang naglalakad,  napansin nya ang isang maliwanag na tindahan.



Nilapitan nya.



Bakery pala.



Bigla syang nag crave sa bagong lutong pandesal.



So gorla na ang lolah.



At nakita nya sya....

Dagli syang nag-inquire.



"Koya, may pandesal ka ba?"



Sumagot naman sya.. "Oo naman, ilan ba ang gusto mo?" sabay ngiti ni koya at kamot sa kanyang tiyan.



Napasinghap ang baklitang si Aryana na sa singit lang tinubuan ng kaliskis...



"Ilan ba ang meron ka?"



Muli ay sumagot si wafung kuyang baker...



"Bakit, ilan ba ang kaya mo?"



Para nasamid sa tubig-dagat ang starlet na sirena,  pero nakabawi agad...



"Kakayanin ko naman kung ilan ang ibibigay mo."






Kung ako si koyang baker, papalamunin ko 'to ng mga 2 sakong pandesal.



Pero may pahabol tanong si chinitong papa...



"Gusto mo ba tostado?"



Napaisip naman ang bida, masarap din kaya yung medyo maitim? Why not? At pa-demure na sumagot... "Kahit ano basta galing sa 'yo. Hihihi!"



Yun naman pala. Sana binigyan na lang ng isang upper-cut ang bakla.  Hihihi!  Chos!



At inabot ni papa kay Aryana ang isang supot ng mainit pang pandesal sabay wika...



"Alam mo ba, masarap ang pandesal pag sinawsaw sa gatas?"



Nag-blush ang bruha na kanina lang ay parang mabi-bilasa na.  Na realized nyang masarap palang maging tao.  Ayaw nya ng maging bumalik pa sa pagiging sirena.



At simula ng umagang 'yon, hindi na nagra-rice for breakfast ang baklita.



The end.

Takot ako sa dugo.


Nanlalambot ako at nanghihina at the sight of it.


Takot din ako sa ospital.


Never pa akong na-hospital at pumupunta lang ako ng hospital kapag immediate family member ang dadalawin.


Pero isang pakiusap ang natanggap ko.


Isang kaibigan ang nangangailangan ng blood donors para sa kanyang nakatakdang operasyon.


Kinabahan ako.


Pero mas nanaig ang damdamin na gustong makatulong at tumanaw ng utang na loob.


So, pumayag ako.


Halos hindi ako makatulog sa pag-i-imagine kung paano kukunin ang dugo.  Kinausap ko si Friendship.


Me: "Friend, di ko alam ang gagawin ko.   Paano ba yung procedure?"


Friendship: "Well, they will ask you to fill-out a form, tapos may interview session."


Me: "Anong interview?"


Friendship: "About your health, medical history..... sex life."


Me: "Ha? May ganon?"


Friendship: "Oo, and the questions can be very personal."


Me: "Homaygash!  Eh di para ko na rin in-out ang sarili ko?"


Friendship: "Confidential naman yung details. It's between you and the doctor.  Pero you have to be very honest."


Mas lalo akong kinabahan.


Parang gusto ko nang mag back-out.


And then I received via SMS yung instruction/requirement prior to donating blood.


1.  Fasting ng 2 hours prior.

2. No operation or ear/body piercing within a year.

3. Last blood donation should at least 2 months ago.

4. No tattoo on any part of the body.

5. Should abstain from taking any medicine for 3 days.


I don't have any tattoo. Wala rin akong body piercing. Except for my multi-vitamins, i am not taking any medication and yun nga, never pa akong nag donate ng blood.


Di na ako nakapag breakfast.  Not because requirement mag fast but because wala talaga akong gana.  Our company driver picked me up at 8am sa balur at parang wala pa rin ako sa sarili na pumasok sa office.  Tulala ang lolah.


Pagdating sa office, I asked my staff kung meron na sa kanila nakapag donate ng dugo.


Wala pa daw.


So I asked them again kung sino willing mag donate ng dugo.


One of my staff volunteered.


Yes!


So, I told him na aalis kami ng 3:00pm later to donate blood.


Aktwali, blood nya.


Hehehe!


Before lunch, I received another text message from my friend.


"The other donor did not qualify, baka you know someone who can also donate blood. I need 2 people."


Patay!


So I said to her na, me and an associate will come to donate blood.


We reached the hospital mga 3:30 PM.


We went straight to the Blood Bank.


Lumapit ako sa nurse.


Me: "Excuse me, we are here to donate blood for my friend.  She is in room 805."


Nurse: "Sir, pa fill-out na lang po ng form. And then I will be with you shortly."


So my staff and I filled-out yung form.  It's a two-page form and true enough, may mga tanong na personal.


After 10 minutes, binalikan na kami ng nurse.


Nurse: "Sir, may interview pa po with the doctor and then may screen test po tayo.  If you qualify sa screen test, then blood donation na po tayo."


Me: "Miss, ano yung screen test?"


Nurse: "Bale, Malaria, Hepatitis at HIV test po."


And I felt numb.


Paano kung mag positive ako sa Malaria????


Homaygash!



Maya-maya pa, ay lumabas na yung doctor.



Pakshet! Parang si Slater Young lang ang peg!

Pinapunta nya ako sa isang private room.


Doc: "Can I have your complete name sir?"


Syempre naman alam nyo na ang sagot dyan.


Me: "Comtesse Nicole de Lancret. And what about you doc?"


At nagpakilala naman si Doc. Hihihi!


Me: "Are you still single Doc?"  Hihihi!


Doc: "Yes, I am."


Me: "Okey, that's good news.  Well, have you engaged in casual sex in the last 12 months?"


Doc: "Eh teka po, ako po dapat ang nagtatanong nyan."


Ay, uu nga pala!  Hihihi!


Doc: "Have you?"


Me: "Would you take it against me if I say 'yes'?"  Hihihi!


Doc: "Hindi naman... pero unprotected sex ba 'to?"


Me:  "Nako-conscious ako Doc sa line of questioning.  I feel like i am being judged."


Arte lang.


Doc: "Hindi naman. Coz we have to determine if you are qualified to donate blood or not."


Me: "I see. Alam mo Doc, di ko talaga gawain yang mga casual sex na yan.  Pero most of my friends and my blog followers are into that. Sabi ko nga, 'wag kayong ganyan. Pero ganun sila! At least ako, hindeeee! Swear!"


Chos!


Doc: "Are you sure?"


Me: "Ahmmm...  blowjob lang Doc.  Hanggang dun lang. Hihihi!  And I must add, namimili naman ako Doc ha. May standard ako. Yung ganyang tipo mo, pasado. Hihihi!"


Doc: "Was there an instance na you accept money kapalit ng sex?"


Parang fokfok lang? Ganun?


Me: "Opkors not! Bakit naman kita sisingilin Doc? Kung pwede namang ex-deal. "


Chos!


Doc: "Ahhh... hindi ako. I mean, nagpabayad ka na ba?"


Me: "Ganyan ba kababa ang tingin mo sa 'kin Doc? Oo, malandi ako minsan. Pero never pa akong naging bayaran."


Doc: "Sensya na kung na-offend kita, pero part lang talaga ng interview yon."


Me: "Okey lang Doc. Balang araw, makikilala mo rin ang tunay na ako."


Char.


Doc: "Okey na po tayo. Kunin ko lang yung blood pressure mo, tapos doon na po kayo sa waiting area para sa Screen Test."


Maya-maya pa ay lumapit na uli yung nurse para kumuha ng blood sample sa right arm ko.





Hindi naman ako nakadama ng sakit.


Kasi kinikilig pa ang lolah sa wafung doctor. Hahaha!


Almost 30 minutes kaming naghintay for the result.


At gaya ng inaasahan.... malinis, dalisay at busilak ang dugong nananalaytay sa lolah nyo.  Keribels daw mag-donate.


Me: "Eh gaano karaming dugo ba ang kukunin?"


Nurse: "Mga 450ml po."


450ml???? Kulang ng konti sa kalahating litro??????????


Bakit ang dami?????


Nurse: "Konti lang po yon."


Me: "Konti pala eh, Miss ikaw na lang kaya mag donate."


Char.


Me: "Ganito na lang Miss, yung kasama ko. Kunan mo ng kahit 2 liters. Tapos ako, 2 drops. pwede ba yon?"


Staff: "Bakit 2 liters sa akin sir?"


Me: "Eh sino ba ang boss?"


Staff: "Kayo sir."


Me: "So, sino dapat ang masunod?"


Staff: "Kayo sir."


Me: "Oh, ayun, klaro naman pala. Dali, kunin na ang balde at higupin na ang dugo nya."


Char.


Nurse: "Di po pwede yun Sir.  Tig 450ml talaga ang kukunin sa inyo."


Staff: "Hehehe!"


Me: "Anong nakakatawa? Sige, payag ako, pero yung 450ml na kukunin sa kanya, sa leeg nya manggagaling, pwede ba yon?"


Char!


Aktwali hindi na issue sa akin kung kuhanan man ako ng 1 litrong dugo, basta si wafung Doc ang kukuha. Tapos sisipsipin nya. Hihihi!


At pinahiga na nga ako sa kama.


Nurse: "Sir, medyo masakit 'to, kasi mas malaki yung karayom compared kanina."


Ngek!  Dapat pa bang sabihin yon? Na-imagine ko tuloy yung karayom.  Nanlambot ako.


Kaso, muling dumaan si wafung Doc!  At habang nakatingin sa kanya, ako ay nag-wika.


Me: "Miss, kahit ano pa ang laki ng karayom, itusok mo na! Keribels ko yan!"  Tinusok naman ng bilat ang left arm ko!




At ngumiti sa akin si wafung Doc.  Hihihi!


Doc: "Oh. kaya naman pala ni Sir."


Me: "Oo naman Doc. Kahit extra large na karayom, keribels! Hihihi!"


Nurse: "Sir, hawakan nyo po itong stress ball. Pindutin nyo sya every 5 seconds ha."


At pinidot ko nga ang balls habang nakatitig kay Doc sabay labas dila.  Hahaha! Ay, pwede ba, ibang balls na lang ang pindutin ko?  Hihihi!


After 15 minutes, natapos din.  Parang 2 weeks na monthly period din yun ah!


We were advised to stay in bed ng mga 10 minutes pa at binigyan kami ng juice.


Tapos ay binigyan kami ng keychain na nakalagay ang aming blood type.




















Sabi ko na nga ba, ako na ang dugong bughaw - A+ daw ang blood type ko.


Royalty talaga ang lolah mo.


Char.


Kasabay non ay inabot din sa akin ang isang papel.



















Lumapit ako kay Doc at itinuro ang No. 1.


Ngumiti sya.


Ngumiti ako.


Nag-ngitian kami.


Chos!


*********************

Later, nalaman ko na kapag Blood Donor ka pala, ikaw ay considered priority kapag nangailangan ka ng dugo.



Hmmmmm..... bigla akong napa-isip.



Ganoon din kaya ang policy sa Sperm Bank?



Etchos!



:)