Jeric and I broke up.


I broke up with him.


But not because I don't love him anymore.  Things happened since the last time we were together.



Excuse me for I will not elaborate on those things.



*****************



When our heart gets broken, only us knows how deep or superficial the wound is.



Expressing our emotions through words may not be enough to represent how much (or less) pain and sorrow we are going through.



And moving on is inevitable.



Each one of us is different.  We are individuals with different coping mechanisms.



Most of us would probably take the traditional long process of 'grieving'. Which I did in my past (failed) relationships.  I questioned myself a million times why it ended and why it ended that way.



I remember persecuting myself for a year.



But this time I chose to take  the easy way out.



And many finds my decision or my process 'too soon'.  Some came up to the conclusion that it was probably not love after all.



To be honest, it doesn't bother me.  These opinions do not reflect what I have been through and what I am going through.



I am my own person.



But still, pardon me if some were offended when I chose to spare myself from the long and tedious process of a break-up.



That's just how I wish to move on.



No more drama. No more tears.



Dahil it doesn't necessarily mean na ang beauty queen.....



....ay isa ring drama queen.



Please, don't cry for me Argentina.



Chos.



Kaya let us all move on and be happy.



Peace..... Prosperity....... and Love for all mankind!



:)



Heniwey, vacation mode pa rin ang lolah.

:)

Kailangan nyang lumayo...



.... para sa anak nya.

Him: "Gusto kasi ni Mama doon muna ako.  Lumalaki kasi ang anak ko na wala ako."



Me: "Paano tayo?"



Him: "Tayo pa rin."



Me: "Hindi kasi ako naniniwala sa long distance relationship eh."



Him: "Ano gusto mo Pangga?"



Me: "Hindi ko alam."



Him: "Gusto mo na makipag-hiwalay sa 'kin?"




Me: "No. Hindi ganun."



Him: "Nahihirapan ako."



Me: "Ako din naman. Pero hindi ka dapat mamili. Syempre anak mo 'yon. Doon ka dapat."




Him: "Eh ikaw?"



Me: "Dito. Dito ang buhay ko eh."



Him: "Kung pwede lang sana.  Kaso, hindi ko pwedeng dalhin dito yung anak ko eh. Alam mo naman yon 'di ba?"



Me: "Alam ko 'yon."



Him: "Pero hindi naman ibig sabihin non eh, hindi na ko luluwas ng Maynila."



Me: "Pero hindi mo rin alam kung kailan."



Tahimik kaming dalawa.  Hinawakan nya ang kamay ko. Hinila nya ako para lumapit pa sa kanya.



Him: "Gusto ko tayo pa rin."



Hindi ko alam kung paano magwo-work yon.  Kasi never akong naniwala na magtatagal ang long distance relationship.  



The distance will make us grow apart.



Him: "Pangga?"



Me: "Sige, susubukan ko. Pero wala akong maipa-pangako."



Kasunod non, nakahiga lang kami. Nakatingin sa isa't-isa. Kinakabahan kung anong bukas ang naghihintay para sa aming dalawa.




Relationship Status:



Miss Chuniverse is in a Long Distance Relationship. 



....and she's struggling. 



Agad-agad?


Char.

Dumapa si Mahal sa aking tabi.



"Pagod ka na Mahal?"



Him: "Hindi naman, pahinga lang ng konti.  Anong oras na ba?"



Tiningnan ko ang cellphone ko.  3 missed calls, 12 unread text messages.



Me: "Mag a-ala-sais na Mahal."



Him: "Tapos na birthday mo Pangga."



Me: "Pero hindi pa tayo tapos. Hihihi."



Ngumiti sya sa akin at nagtanong "Ilan ba dapat Pangga?"




Me: "Syempre, kung ano yung age ko, ganun din dapat. Hihihi."



Him: "Naka-tatlo na tayo, so mga 47 pa?"



Me: "Gagu! Hahaha! Saka hindi naman kita pipilitin kung ayaw mo na 'noh."



Chos!



Him: "Hmmmm..... gusto mo pa ba?"



Me: "It depends...."



Him: "Saan?"




Me: "Kung kaya mo pa. Hahaha! Joke lang ha. Ano ka ba? Ano akala mo sa akin..... sabik?"




Him: "Gusto ko nga sabik ka sa 'kin lagi Pangga para di mo ko ipagpapalit. Pero pahinga muna tayo.  Gusto ko yung ganito, katabi kita, kayakap ka...."




At muli, hinawi ko ang 10inch bangs ko.



Char.



Tumingin ako sa bintana, malakas ang ulan at hangin.... hindi ko na halos maaninag ang mga bahay ng SanLo at ang mga sasakyang dumaraan sa Skyway.

Him: "Pangga, kantahan mo ko..."



Gumapang ang kamay ko sa katawan ni Mahal hanggang matagpuan ang pakay.  Dahan-dahan akong yumuko...



Him: "Hindi 'yan Pangga. Hahaha! Yung totoong kanta. Gusto ko kantahan mo ko hanggang maidlip ako."



Me: "Ah, 'yun ba? Hindi mo sinabi agad. Hihihi!  Anong kanta ba gusto mo?"



Him: "Bahala ka.... kung ano yung gusto mong kantahin para sa akin."



Me: "Ah, alam ko na!"



Him: "Ano?"



Me: "I don't wanna miss a thing!!!"



Him: "Huh? Mataas yon Pangga, baka di mo abot."



Me: "Haller!  Gusto mo chorus na agad?"



Him: "Iba na lang Pangga... yung medyo mababa dun."



Walang tiwala sa 'kin? Ganon? Hahaha!



Me: "Sige Mahal, lapit ka pa sa 'kin....


We'll do it all
Everything
On our own

We don't need
Anything
Or anyone

If I lay here
If I just lay here
Would you lie with me and just forget the world?

I don't quite know
How to say
How I feel

Those three words
Are said too much
They're not enough

If I lay here
If I just lay here
Would you lie with me and just forget the world?

Forget what we're told
Before we get too old
Show me a garden that's bursting into life

Let's waste time
Chasing cars
Around our heads

I need your grace
To remind me
To find my own

If I lay here
If I just lay here
Would you lie with me and just forget the world?

Forget what we’re told
Before we get too old
Show me a garden that's bursting into life

All that I am
All that I ever was
Is here in your perfect eyes, they're all I can see

I don't know where
Confused about how as well
Just know that these things will never change for us at all

If I lay here
If I just lay here
Would you lie with me and just forget the world?




Hanggang napansin ko, nakatulog na nga si Mahal.



Hindi ako dalawin ng antok. Minasdan ko lang sya habang hinahagod ng mga daliri ko ang kanyang buhok.



Hindi ko alam kung ano ang ginawa ko to deserve him.



Pero grateful ako.



I promised myself, after my last relationship,  na if ever na ma-inlove ako ulit, I will never give it all.



At tuwing magkasama kami ni Pangga, naka mental note na sa 'kin 'yon.  And I don't know if I am being unfair.



I know there is no such thing as 'forever'.



A part of me is anxious and nervous but another part is excited and hopeful.  And I can only hope na tumagal kami beyond the 'shelf-life' that some people imposed on our relationship.



Kebs na muna sa mga unbelievers.



For now, let me just enjoy this moment.



Let me fall and forget what the future hold for us.









:)

Pers, gusto kong magpa-SALAMAT sa mga bumati sa aking kaarawan.



Gusto ko mang i-invite kayo lahat sa party, alam nyo naman hindi pwede.



Nasabay kasi sa Olympics.



Kaya tight ang security sa Buckingham.



Hihihi.



Heniwey, simple lang naman ang celebration.



Tanduay Ice.



Chicboy.



Yun lang.



Sabi ko nga kay papa, mag buffet kami sa Hotel Celeste since stone-throw away  lang naman ang layo nun sa balur.



Ayaw nya.



Magastos daw.



Sabi ko, sagot ko naman and since it's my birthday.



Saka yung siomai at takoyaki, pang ordinary dates lang namin yun dapat.



Naunawaan naman nya.  Pero di daw sya comfortable dun.  Shusyalin daw yung place.



"Eh Chicboy gusto mo?"  tanong ko.



Ngumiti sya.



So ayun, Chicboy it is.



Hihihi!



After lumafang, nilakad lang namin pabalik ng balur.



Malakas na ang ulan.



Share kami sa payong.



Kebs na kung yakap namin ang isa't-isa.



Hahaha!



Pagdating sa balur, nagpaalam syang gagamit ng banyo.  Ligo muna daw sya.  Gusto ko daw bang sumabay.



Maygash.



Sino ako para tumanggi?



Hooongdami palang pwedeng gawin under the shower ha.  Uu, nun ko lang na-discover.




After consuming 5 cubic meters ng Maynilad Water nagsabi ako sa kanyang mauna na akong lumabas ng banyo.



Namumuti na kasi labi ko sa ginaw.



So nahiga na lang ako sa kama at hinintay sya.



At ng lumabas si papa, nakatapis lang sya ng twalya.



Naupo sya sa ibabaw ko.



"Happy Birthday Pangga..."



Sabay alis ng towel.



Iyon na ang cue.



At kasabay ng nagngangalit na hangin at malakas na ulan....



Ako ay nag blow.




Not once, but......

.....too many to mention.




Char.



:)

Among my friends, Zuki is the most maarte.



Ganon yata talaga, pag kinapos sa gandah.



Hahaha!



Etchos!



Pero super bait nyan.  And Zuki is one dear friend na di ko ipagpapalit sa isang lalaki.



Provided na hindi ka-gwapuhan yung lalaki ha.



Char.



Kahapon nagyaya ang bakla na magpagupit.



Zuki: "Saan ka nagpapa skinhead? Bet ko ngayon yang hairstyle mo."



Me: "Dyaan lang sa tabi-tabing barbershop."



Zuki: "Hindi sa Bruno's?!?"



Me: "Eh ba't naman ako magbu Bruno's pa eh skinhead lang naman.  Sasabihin ko lang number 1 at alam na nila yon.  Pareho lang naman ang effect at mura pa."



Zuki: "How much?"



Me: "P45.00 plus tip na P25.  So saradong P70.00.  Pag minassage pa ako, gives ko na ang buong P100."



Zuki: "Ang cheap ha! Samahan mo ko dun sa barbershop mo. Busy ka ba?"



Me: "Hindi naman.  Sige sunduin mo ko."



Zuki: "Wala akong car ngayon."



Me: "Ay, busy pala ako."



Hahaha!



Zuki: "Sige na. Treat kita ng haircut."



Tumingin ako sa salamin.  Two weeks na pala akong hindi nagpapa gupit.  Natatakpan na ng bangs ang mga mata ko. Hihihi!



Me: "Haircut lang ang treat?"



Hahaha!



Zuki: "Futah ka! Sige,  saka dinner."




Me: "Oh where na you? Ready na me."




Hahaha!



Zuki: "Dito lang ako Production House. Labas ako in 15 mins. Meet na lang kita sa lobby nyo."



Ilan pa ngang sandali at nag-text na si Zuki na nasa lobby na sya.




Zuki: "Taxi na tayo?"



Me: "Naku 'wag na. Jeep na lang. Malapit lang naman dito."



So sumakay kami sa Pasay Road ng jeep.  Magkatapat kami ni Zuki sa dulo ng magkabilang upuan ng jeep.  Nagbayad agad ang bakla.



Hindi pa kami nakakalayo ng may sumakay na bilat.  Huminto sya at palingon-lingon kung saan mauupo.



Puno na sa side namin. Napansin ng bilat ang 6-inch space sa pagitan ni Zuki at ng katabi nya.  Out of courtesy, umusod pa si Zuki sa kinauupuan nya to accomodate the gurl.  Pero walang pasintabi, pasalampak itong naupo na para bang isang tarugs na walang patumanggang nagsumiksik sa makipot at non-lubricated keps.


Tinamaan ang braso ng friend ko.  Napatingin sa akin si Zuki at napa-nganga.  Nasaktan yata ang bakla.



Hindi man lang nag sorry yung bilat at nagawa pa nitong ma-upo ng pa slant kaya lalong nasiksik si Zuki.  Tapos hinawi nya ang kanyang dry at sun-damaged bloody orange hair na sakto naman sa pisngi ng bakla.  Hula ko, Liquid Sosa ang conditioner nya. Char.



Gulat si Zuki at hindi sya naka-react.  Hindi ko rin naman ini-expect yung ganung level ng rudeness kaya nagkatinginan na lang kami ni Zuki.



Siguro to distract himself, nakinig na lang ng music si Zuki gamit ang kanyang iPod. Hindi nag-react ang bakla!



Right then and there, ginawaran sya ni Gng. Stella Marquez - Araneta ng Ms. Congeniality awurd. Hihihi.



Maya-maya napapansin ko na ang likot-likot talaga nung gurl kaya nag type ako sa cellphone ko at pinabasa ko kay Zuki.



Me: "Bakla, baka mandurukot yan. Yung cellphone at wallet mo. Mapurnada pa ang rebond at dinner ko."



Char.



Dagli naman sinecure ni Zuki ang cellphone at wallet nya.  Inipit nya muna sa dede nya.




Napansin yata nung babae yun at umirap pa sya.




Tapos pumara na yung bilat at bahagyang tinapakan pa ng stiletto nya ang naka sandals lang na paa ng baklita.




Siguro hindi na napigilan ni Zuki ang sarili nya at nakalimutan din nya na may earphones ang tenga nya ng bitawan nya ang mga katagang...




"Madapa ka sana!!!"  Na may conviction.




Hooonglakas!



Tumingin ang babae kay Zuki.



Matalim.



Palaban naman ang baklita.  Double chin-up. Nakataas ng 95 degrees angle ang left eyebrow.



Pa-awat kong tinawag ang aking friend.



"Zuki!"



Sumagot naman ang bakla sa tawag ko.



"Bakeeeet....... masama bang mag WISH?!?"



Hindi ko na talaga napigilan ang sarili ko at ako ay tumawa ng tumawa.



Napahiya yata ang bilat at dali-dali na lang bumaba.



********


:)



Moral of the Story: "Next time, mag taxi."



Chos!

Na-a-alala nyo pa ba si Dexter?


If not, read this pers.


********


Kahit nagkahiwa-hiwalay na kami ng landas, continuos  pa rin naman ang communication namin ni Friendship kay Dexter.


Si Dexter ay nakatira na rin sa isang condominium sa Makati na kung saan 85% ng mga lalaking inahabitants ay badets.  Alam na.


Char!


Nag text si Dexter.  May na-discover daw syang isang gay bar na yum-yum ang mga boylet performers.  At ang pinaka shocking, honglalalaki daw ng mga assets ng MDs at sapat na ang length, size and girth to compensate kung ano mang liabilities meron sila.


Wagi ang net worth devah?



Kaya nung Saturday ng gabi, nag-aya si Dexter.


Sinagot ko naman sha: "Alam mo, happy na ako sa pagiging simpleng maybahay. Nagluluto, gumagawa ng mga gawaing bahay, nagsisilbi sa asawa at naghihintay sa pagdating nya....."

Nag-text ako kay Mahal.


Me: "Mahal, pinipilit ako ng mga friends ko na sumama sa kanila sa gay bar.  Ayoko naman talaga.  Pero grabe silang mamilit.  Parang tinatalikuran ko na daw sila.  Nako confused ako."


Sumagot naman si Mahal. "Ano ka ba Pangga? Sumama ka.  Okey lang yon.  Hindi mo naman siguro ako ipagpapalit sa isang gabi lang di ba?"


Me: "Oo naman Mahal.  Jusme, magdadala nga ako ng eye pads.  Ayoko kayang manood ng ganun. Hihihi."


Him: "Hahaha! Lokohan na yan Pangga. Alam ko gusto mo rin yan. Enjoy kayo pero ingat ha. Text ka sa akin pag nandun ka na saka pag pauwi ka na. Pag may problema, text mo ko ha."


Me: "Don't worry Mahal.  Kasama ko si Friendship. Fink belter kaya sya sa Yaw Yan saka may baon syang muriatic acid. Hihihi."


Chos!


Nag-text si Friendship kung pwede daw bang mag-shorts sa gay bar.  Baka daw di sya papasukin.


Sabi ko, naghuhubo nga mga  lalaki don, ipagbabawal pa ba ang shorts?


Chos!


So napagkasunduang magkita-kita sa kanto ng 7-11 ng 11:30 ng gabi.


Magkasabay kaming dumating ni Friendship at ilang sandali pa ay dumating na si Dexter.


Nag jeep lang naman kami papuntang gay bar na nasa Libertad area.


Yung bar pala na yon ay dalawang level.


May bar na mga babae ang performers at yung isa nga ay gay bar.


Sa security sa baba, tinanong kami kung saan kami.  Sumagot si Dexter ng 2nd floor which where the gay bar is.


Um-ispluk ang guard.


"Gay bar yon. Sa gay bar kayo?" na may halong pagtatataka.


Hahaha!


To answer his question, biglang nag Flashdance si Friendship hanggang pagpawisan sha ng glitters.


Guard: "Ay, bakla nga."


Hahaha!  Chos!


At pinatuloy na kami.


May entrance fee pala pagdating sa 2nd floor.  Paysung kami ng P120.00 each.


Pagpasok namin sa loob, hongdaming tao! Siguro kasi kakasahod lang ng mga bakla.  Kaya yung table na binigay sa amin ay medyo malayo sa elevated floor na nagsisilbing performance stage.


Napako agad ang mata ko sa lalaking gumigiling sa floor.


Hongtambok ng bukelya!


Na-destruct ako ng ipinatong ng waiter ang menu sabay tutok ng flashlight.  Hongsarap batukan.


Order kami ng beer na P75.00 per bottle at Sisig na P285.00 naman.


Okey, pramis, perstaym ko talaga makapasok sa loob ng isang gay bar pero nasa bucket list ko itey.  Pakiramdam ko kase hindi ganap ang pagiging bakla ko kung di ako makakapasok sa ganitong venue.


Na shock kayo noh?


Pero OO....... ina-amin ko........... bakla nga ako.


Hihihi!


Tulyo-tuloy ang mga performers.


At funyetah, ang gu-gwafu ha.


Siguro sa mga 30 plus na nag-perform, mga 6 lang ang average looking.  Yung iba nga artistahin pa ang peg.


At ang performance level?  Hayuffff!  Majority sa kanila ay naka-standing ovation!  At hindi sila maramot magpakita.  Show kung show!  Hahahaha!


Saglit kong pinahiran ang namumuong laway sa gilid ng labi ni Friendship.  Sabi ng bakla, nung time daw na 'yon, nag 20-20 ang vision nya.  Hodevah, may healing effect sa kanya ang palabas.  Hahaha!


Yung ilang MDs, umiikot.  At ang malditang Friendship at Dexter, itinuro ako sa isang MD.


Lumapit naman ang boylet. At pagtapat sa akin, inalis ang manipis nyang saplot!


Homaygash!!!  Honglakeee!


MD: "Hawakan mo sir."


Hahawakan?  Ano yan, handrail ng MRT???


MD: "Sige na sir, hawakan mo na..."


At muli, napilitan akong hawakan.


Hahaha!


Homaygash.... hindi mag-abot ang mga daliri ko.  At pumintig-pintig pa.


Napatingin ako sa boylet.....  "Tao ka ba???"


At muli ay gumiling palayo ang lalaki.


Sunod-sunod pa ang mga nag-perform.  Wala kang tulak-kabigin.  At nang may nabakanteng table malapit sa stage, tinawag ko yung waiter at nagpalipat kami.  Hihihi!


For P120.00, tinalo pa ang Imax 3D!  Si Friendship nga, ini-extend pa ang mga kamay sa nagpe-perform. Kalokah! Hahaha!


Yung ibang mga MD, lumalapit sa mga customers at may nagsasabit ng pera.  Ano ito, alkansya??? May nakita akong nagsabit ng P500 at P1000!!!  Ang generous ng mga bakla ha.  Gusto ko sanang palapitin yung mga yummy MDs at hulugan din sila ng coins kaso baka magkalaglag naman sa stage yung barya.  Eh di mamumulot pa sya devah?


So hindi na lang. Hihihi!



Ilang sandali pa, lumabas ang isang boylet na naka-itim na underwear.  Sya ang pinaka-gwafu sa lahat. Mga 20 years old siguro ang hombre.  Makinis, may namumuong abs. Hihihi!


Feeling ko dedicated nya sa akin ang number nya.


Nung time na yon, gustong-gusto ko ng paghubarin si Friendship para mabihisan ko yung boylet na sumasayaw at sabihin sa kanyang.....


"Ako ang mag-a-ahon sa 'yo sa futikan."


Chos!


Type din pala sha ni Friendship.


Isa-sangla daw nya yung motor nya para sa boylet!


Hahaha!


Matapos non ay isang MD na naman ang lumapit sa amin at biglang  i-alagwa ang kanyang anaconda at sumampal sa aking shoulder!


Napatalikod ako bigla. Ambastus-bastus kase.


Hahaha!


Ang funyetang Friendship at Dexter..... sumigaw ng "Nga-nga!"



Syempre di ako nguma-nganga.



May kendi kasi ako sa bunganga. Hahaha!



Tapos ay bumulong si kuyang MD.  Pamasahe lang daw.


A-abutan ko sana sya ng P8.00 which is the minimum fare devah? Pero sa Kota Kinabalu daw sya uuwi.  Hahaha!  Funyetah, ano sya Malaysian?


Chos!



Bandang ala-una ng madaling araw, tumigil ang mundo ng tawagin na ang susunod na performer.



Siya....































Si Xavier Manahan - ang rumored dyowa ni Shalala.



Hahaha!


Answerte naman ng baklita kung totoo.  Ang boylet may abs na, may karugs pa!


Sensual ang performance ni boylet.  May landi ang bawat kilos.  At ang matang malamlam na tila ba nang-a-akit at nagsasabing....


"4K lang ako isang gabi."


Chos!


Matapos ang set ng mga individual performers ay may group numbers din.  At after non, may fashion show pa!


Hahaha!


Tapos yung pinaka-gwafung kasali sa fashin show.... neighbor lang ni Dexter!


Amfutah, nag-inquire agad ako kay Dexter kung may bakanteng unit sa kanila.


Chos!


Umuwi kami bandang 3am na.  Nagpa-palpitate na kasi ang eyeballs ni Friendship.  Hindi kinaya ng mga mata nya ang santambak na nota.  Baka daw bangungutin sya at mabilaukan habang binabangungot.


Hahaha!


Kanya-kanya na kaming uwi pagkagaling don.


Si Friendship sa Mandaluyong, si DJ sa condominium na 85% ng mga lalaking inhabitants ay badets at ako......... sa Buckingham Palace.



Masasabi kong pagkatapos ng gabing 'yon, bumaba ang Purity level ko sa 98% pero vonggang-vonggang 100% naman ang Wetness indicator.



Hihihi!



Chos!



*****************