Summer of 2010. Nakilala ko sya thru Dexter. Isa syang tindero sa Makati Cinema Square. Bumili kasi ng dibidi ang etchoserong Dexter from him.

Sabi ni Dexter, mabait at cute daw ‘yung tindero, Mark ang pangalan. Binigay ni Dexter ‘yung number sa ‘kin.

Gwapo ba talaga? Oo daw, ipu-pusta daw nya ang finger nya.

Aba!Aba! Aba! Eh gwapo nga ‘yon.

Malaking kawalan kay Dexter ang finger nya kaya hindi nya basta-basta ipupusta ng ganon na lang.

Because I believe in the saying na: Dexter minus a finger is not Dexter at all.

So, nag-text ako sa gwapitong tindero daw, sabi ko, punta kami ng stall nya at bibili kami ng dibidi. Sige daw, wait daw sya.

So ‘nung hapon na ‘yon, nag-ocular inspection na nga kami ni Friendship. Kendeng-kendeng habang tumatawid ng Pasong Tamo. Nagbigay pugay ang mga harabas na jeepneys at nag-stop at my signal. Nagka catwalk kasi ang reyna at ang kanyang entourage.

Actually, si Friendship dapat ang di-diskarte sa hombre. Kasi that time, may ka-relasyon ako. Uhaw naman sa pagkalinga ang aking kaibigan kaya sya na lang ang dapat madiligan. Baka kasi mag-sara ang window of happiness nya, sayang naman. Makipot na nga ‘daw. Sing kipot ng tunnel ng Shaw Boulevard.

At saka, I’m so loyal and faithful kaya. Hahaha! Hahaha! Hahahahaha!

What’s funny?

Wala lang. Masarap tumawa. Exercise sa panga. Try mo ‘teh.

Ayun na nga. Na sight namin ang hombreng may fez value. I’m sure sya ‘yon kasi wala namang ibang cute na nagtitinda.

Puro mukhang karioka na ang fez ng others.

Eh di lapit na ang reigning Mutya ng Bagong Silang 2010 at ang kanyang Ilokanang first runner-up.

Bistahan si pogi.

Hmmm… chinito, around 5’7”, maputi. Around 20-22 siguro ang age, Kumakain sya ng instant noodles ng dumating kami. That time, gusto ko rin syang kainin, pigaan ng kalamansi at isawsaw sa Kikkoman. In short, yummy sya para sa ‘kin.

Him: “Kuya, anong hanap nyo?”

Aliw. Aliw ang hanap ko. Choz.

Me: “Dibidi, tingin muna kami ng titles ha.” Pa demure ang kirengkeng na bading.

Sabay tingin ng nakaka-akit at labas ng dila. Dedma si Papa.

Him: “Sige, pili ka na Kuya. Madami dyan. Action ba gusto mo?”

Me: “Hinde. Mukha ba ‘kong mahilig sa action? Except of course kung yung action na sinasabi mo ay yung action na iniisip ko. Kaya moh?”

Masasabi ko ba ‘yan? Of course not. Mahinhin ako ‘noh! Kaya ang nasabi ko na lang ay…

Me: “Ako ‘yung nag-text sa ‘yo kanina. Binigay ni Dexter number mo.”

Him: “Ahhh… ganun ba. Eh, ano Kuya… ?”

Sabay dikit sa ‘kin, may haplos pa sa braso. Haaaayyyy…. tumayo ang feathers ko!

Me: “Ibalot lahat yan. Pati VHS. Papakyawin ko!”

Choz!

Him: “Sige, pili ka na Kuya.”

Don’t call me Kuya. Call me, Cup Cake! Hihihi!

Si Friendship, hindi sya type. Hindi kasi mukhang matadero. Kakaiba talaga ang taste ng kaibigan ko. Mahilig sa exotic! Hahaha!

‘Yun ding amo nya, dedma lang sa ‘min. Walang paki kung ano man ang nangyayari.

Ang ending, bumili ako ng 5 dibidi from Mark.

Simula non, everytime na may gusto akong panoorin. Tini-text ko sya. Pini-prepare nya na yung dibidi para for pick-up ko na lang. Nang lumipat sya ng stall, sinabihan nya rin ako, so doon na sa bagong stall nya ako bumibili.

Kadalasan nga ay kasama ko pa ang dyowa ko na ex ko na ngayon. To cut the story short, walang nangyari sa ‘min ng tindero. Faithful nga kasi ako!

Ang hindi maniwala, hindi titigasan in 5 years. Pramis.

HAHAHAHA!

Exercise lang uli ng panga.

Hanggang isang araw, nawala na lang syang parang bula.

………………………………………………….

Fast forward.

Two weeks ago, may nag-text. Vice Ganda lang.

“Hello. Musta?”

Me: “Sino ka? Isa ka ba sa mga hombreng nabigyan ko ng aliw at nakatikim ng aking matamis na alindog kaya hindi mo na ako makalimutan at ngayon ay bumabalik at nanganga-musta?”

Huh! Huh! Huh!

Hindi na tawa ‘yan. Hingal yan ‘teh. Effort eh.

Him: “Remember, si Mark ‘yung binibilhan mo ng dibidi sa Makati Cinema Square dati?”

Me: “Ay oo. Musta na? Saan ka na ngayon?”

Him: “Wala na ‘ko don. Umuwi na ako sa amin.”

Me: “Huh? Saan ka umuwi?”

Uhaw me sa pagkalinga. Sya na kaya ang papawi sa natutuyot kong talulot? Pwede!!!

Him: “Dito sa amin sa Davao.”

DAVAO???? Hmmm... ang lapit. 3 Days lang via Super Ferry!

Me: “Ano ginagawa mo dyan?”

Him: “Nawalan na kasi ako ng work dyan. Pinauwi na ako ng Lola ko.”

Nag-kwentuhan na nga kami ni Mark. Syempre may landian. Eh slightly malandi talaga kasi ako. Diborsyada kasi ang inyong Lola kaya hindi na kailangang magpaka-demure.

May sense kausap si Mark. Hindi sya jejemon mag text at maganda ang kanyang outlook sa buhay. Napahiya tuloy ako sa aking kahalayan kaya nag tame down ang bruha.

Mark: “Alam mo, gusto ko ng bumalik ng Manila.”

Me: “Oh, yun naman pala eh. Balik ka na dito.”

Mark: “Kaya lang wala akong work, wala ako mati-tirahan.”

Me: “Eh ‘yun dati mong tinitirahan?”

Mark: “Sa dati ko ng amo ‘yon eh.”

Me: “Eh di mag-board ka na lang muna. Hanap ka. Tulungan din kita maghanap ng work.”

Mark: “Talaga?”

Me: “Oo naman.”

Walang kapalit. Walang hidden agenda. Walang pagnanasa! Serbisyong Totoo lamang! Choz!

Mark: “Naku, salamat talaga. Hirap na kasi ako dito sa ‘min. Wala akong ginawa kundi mag-trabaho sa bukid.”

Paano na ang porselana nyang kutis? Nabilad na sa araw? I like ‘em creamier pa naman. Hihihi!

Sa dalawang linggong pagpapalitan namin ng text ni Mark, hindi sya nagsasawang mag greet sa akin ng “Good morning! Mmmmwwaaaaaah!” at alas 4 ng umaga ‘yon ha. Sa mga hindi nakaka-alam, iyon daw kasi ang oras ng pag-aararo sa bukid. Hayan may natutunan na naman kayo sa ‘kin at hindi puro kalaswaan.

Hindi ko man sinasadya, aaminin ko napapalapit ang loob ko sa kanya Charo.

Napaka-lambing nya.

Gusto nya mag-text ako pag nakauwi na ko. Tinatanong nya kung kumain na ko at kung nakatulog ba ako ng maayos.. etcetera, etcetera.

Para syang ulan na dumidilig sa bitak-bitak kong lupa.

Para syang hamog na gumigising sa tigang kong diwa.

Para syang mertayolet sa sugat kong sariwa.

Ang tarush ng meaning devah!

Araw-araw. Maya’t-maya. Naiisip ko sya.

Dinadalaw ko ang Facebook nya upang masdan ang maamo nyang mukha. Kahit hindi pa nya na-a-accept ang friend request ko kasi nga walang internet sa bukid.

Kinakabahan ako.

Ayokong ma-inlove.

Hindi pa ako handang masaktan muli.

My heart is so fragile. Kailangang i-handle with care. This side up ^….

Pero ang payo ni Friendship: “Go! Basta go ka lang ng go!”

Oh devah, malalim mag-payo ang kaibigan ko.

Ngayon, inaabangan ko na na magt-text sya. Na sana sa pagtunog ng cellphone ko ay sa kanya galing.

Him: “Sana sa birthday ko, magkasama tayo.”

Me: “Talaga? Kailan ba birthday mo?

Him: “Sa November 28.”

Me: “Lapit na pala ah. Teka, ilang taon ka na ba?”

Him: “17”

SEVENTEEEEEEEEN????????

Oo, ini-spell out ko pah.

At bumagsak ang universe sa aking harapan.

COUGAR I am not!

……………………………………………

Paalala: Ang baklang may akda ay hindi isang pedopilya. At hindi ito ini-encourage. In short, hindi sya tumitikim ng menor de edad. Hindi nya inakalang ganon kabata ang boytoy. Pramis. Akala nya talaga ay twenty something na ang papa.

Ngayon, nagdadalawang isip at naguguluhan sya kung si Mark nga ba ang No. 10 nya. Kasi sa November 28 ay legal age naman na sya devah? Hahaha!

Sa mga magri-request ng picture ni Mark, magsi-tigil kayo. Huwag nyong hayaang makulong ang lolah nyo. Hahaha!

I'm still typing my next blog entry.

Payong kafatid lang.

The other day, Jay texted me.

Him: “Hello! Musta na Kuya?”

Me: “Hi, Ok naman. Musta rin?”

Him: “Ok lang din. May itatanong ako sayo.”

Me: “Ano ‘yon?””

Him: Paano kung sabihin ko sa ‘yo na gusto kong ulitin yung ginawa natin?”

Me: “Ganon? Bakit naman natin uulitin? Eh di ba supposed to be eh one-time lang ‘yon?”

Him: “Oo nga pero…”

Me: “Pero ano?”

Him: “Parang gusto ko kasing maulit…”

Me: “Pero mag-a-asawa ka na?”

Him: “Oo nga eh…”

Me: “Ayokong makagulo huh.”

Him: “Alam ko namang hindi ka manggugulo.”

Me: “Hindi iyon ang ibig kong sabihin.”

Him: “Eh ano?”

Me: “Ayokong makagulo sa isipan mo.”

Him: “Hindi naman ah.”

Me: “Hindi naman? ‘Yan na nga ba ikinatatakot ko.”

Him: “Anong ikinatatakot mo?”

Me: “May dala akong sumpa.”

Him: “Anong sumpa?”

Me: “Isinumpa kasi ako. Ang sino mang lalaking makatikim ng alindog ko ay hindi na ako makakalimutan pa.”

Him: “Sira! Ikaw talaga Kuya. Hehehe!”

Me: “Tanungin mo ang sarili mo.”

Him: “Ano ang itatanong ko?”

Me: “Bakit mo gustong i-break yung rule na one time, last time. Epekto na ‘yan ng sumpa. Give me one good reason kung bakit mo gustong ulitin?”

Him: “Gusto ko lang.”

Me: “Not good enough. Hindi pwedeng gusto mo lang. Dapat may mas malalim na dahilan.”

Him: “Kailangan pa ba ‘yon? Eh kung sabihin kong nasarapan ako?”

Me: “Ganon? So sa tingin mo papatol na lang ako ng ganon.”

Him: “Eh ano gusto mo? Relasyon?”

Me: “Nope. Sabi ko nga ayokong makagulo.”

Him: “Ako ang naguguluhan sa ‘yo.”

Me: “Bakit ka naman naguguluhan sa kin?”

Him: “Hindi ko masakyan ang gusto mo.”

Me: “May sinabi ba akong gusto ko?”

Him: “Haaaaaayyyy! Ang labo.”

Me: “Ako pa ngayon ang malabo?”

Him: “Ayaw mo ba?”

Me: “Gusto. Pero hindi ganon kadali ‘yon. ”

Him: “‘Yun naman pala eh. Kahit sunduin kita sa Makati.”

Me: “Pagkatapos ano?”

Him: “Pagkatapos, wala na uli.”

Me: “Ganyan din yung sinabi mo no’ng una, na hindi na mauulit. Tapos heto ka ngayon.”

Him: “Kuya, nalilibugan lang ako. Wala akong ibang purpose.”

Me: “Hindi ako anti-fungal na pang-alis kati.”

Him: “Oist, hindi naman ganon yung ibig kong sabihin.”

Me: “Eh ano?”

Him: “Wala naman akong ibang kakilala. Saka ikaw lang mapagkakatiwalaan ko.”

Me: “Eh bakit hindi ‘don sa dyowa mo?”

Him: “Would you believe, wala pang nangyayari sa amin?”

Me: “Ganon?”

Him: “Yup. Traditional sya. Gusto nya virgin syang haharap sa altar.”

Me: “What about me?”

Him: “Anong what about you?”

Me: “Eh paano kung sabihin kong ayoko.”

Him: “Hmmm…. Ok lang. Hindi naman kita mapipilit. Pero sad ako.”

Me: “Sad ka kasi hindi ko napagbigyan ‘yang gusto mo.”

Him: “Sad ako kasi tinanggihan mo ako.”

Me: “I don’t want to compromise our friendship.”

Him: “Were far beyond friends Kuya.”

Me: “But were not lovers.”

Him: “Do you want us to be?”

Hindi ako nakasagot. Tumahimik lang ako.

Him: “Kuya are you still there?”

Me: “Yes…”

Him: “Hindi mo sinagot yung tanong ko.”

Me: “You already know the answer. You know we cannot be.”

Him: “Why not?”

Me: “Hello? Bangag ka ba?”

Him: “Kasi mag-a-asawa na ko?”

Me: “Exactly!”

Him: “What if I propose na maging lovers tayo?”

Me: “I will say no.”

Him: “Hindi mo talaga ako mahal. Never kang na-in love sa ‘kin.”

Me: “I love you pero hindi ganoong level. Masisira lang friendship natin dahil dyan sa iniisip mo.”

Him: “ Ayokong mangyari ulit ‘yon - yung nagkahiwalay tayo.”

Me: “Then let’s just be friends. Let’s keep it that way.”

Him: “Hmmmm… sige na nga. Hehehe!”

Me: “Good. =)”

Him: “Love you Kuya.”

Me: “Love you too.”

Him: “Haisst! Mariang palad na naman.”

Definitely, Jay is not my No. 10.

Tumunog ‘yung cellphone ko.

Me: “Hello?”

Caller: “Sir, remind ko lang po ‘yung call time nyo, 9pm tonight. Studio 4 po tayo.”

Me: “Ah.. yes. I’ll be there.”

Caller: “Thanks sir. I’ll see you.”

Me: “Yes, thank you.”

………………………………………….

5Pm pa lang. Pauwi na mga officemates ko.

Lian: “Sir, si Jimmy na lang ang magda-drive sa inyo later.”

Me: “Thanks. Baka traffic sa EDSA mamaya. Tell him to be here before 8pm.”

Lian: “Sige Sir, text ko na lang sya. Nasa MOA pa daw sila eh.”

Me: “Ok lang.”

Lian: “Uwi na po ako.”

Me: “Sige, bye.”

…………………………………………….

Quarter to 9, dumating na kami sa studio. Sinalubong kami ng PA.

PA: “Sir, nag dinner na kayo?”

Me: “Nope, pero I’m ok.”

PA: “Dinner muna kayo Sir.”

Me: “Yung kasama ko na lang. Busog pa ko eh.”

PA: “Sige po. We’ll start in 30 minutes. Sa make-up room po muna kayo.”

In-introduce ako sa make-up artist. He made me sit tapos pinaharap ako sa vanity mirror. He sprayed Evian on my face. Wiped it dry and then he proceeded doing his thing on my face. He’s good. He was able to hide those blemishes I was not confident about.

After the make-up, they made me read the questions na itatanong ng mga hosts. The interview, sabi ng PA, will take about 15 minutes or so.

And then I was introduced to the beautiful hosts. The first host is now a Congresswoman married to a popular actor, the second, is an actress who plays the lead role in a tv series about the life of a beauty queen- not necessarily my life story. They’re both gorgeous and stunning. Super accommodating din. They made me feel at home.

And then the floor director told me that the shoot would start in 2 minutes.

Doon ako nakadama ng kaba.

This is not my first TV interview. I think 7^th or 8^th na. Pero nandon pa rin ang kaba. Hindi talaga sanay ang beauty ko sa limelight.

The band started playing the music and then the hosts were introduced. Labas sila sa gitna ng stage. Small chitchat and they started talking about that night’s episode.

And then I heard the cue …

Host 1: “Here to talk more about tonight’s episode let’s welcome our guest…….

And so I was introduced.

… I glided towards the center of the stage to meet my equally gorgeous hosts.

It is my time to shine!